سهیل صحرایی: برای دفاع از ایران همه باید در صحنه باشیم

بازیکن جوان پرسپولیس گفت: بخواهیم یا نخواهیم در این جنگ حضور و نقش داریم. باید در صحنه باشیم و از کشورمان و نیرو‌های مسلح که جان خودشان را در دست گرفته‌اند حمایت کنیم. مهم‌ترین مساله، اتحاد است.

کد خبر: ۱۳۸۷۶۴۰

دوشنبه - ۱۰ فروردين ۱۴۰۵ / March 30, 2026

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، بر اساس اعلام سایت رسمی باشگاه پرسپولیس، سهیل صحرایی درباره شرایط این روز‌های کشور اظهار داشت: در ابتدا می‌خواهم شهادت رهبر عزیزمان را از طرف خودم تسلیت بگویم. به خانواده‌های داغدار و مصیبت دیده به ویژه خانواده‌های دانش‌آموزان میناب که شهادت‌شان بر اثر جنایت جنگی دشمنان کودک‌کش، همه دنیا را متاثر کرد و لرزاند هم تسلیت می‌گویم.

جوان خوش استایل پرسپولیس ادامه داد: جنگی که علیه ایران به راه انداختند دیگر از آن حالت تعریف‌شده‌اش خارج شده است. در واقع از روز اول وقتی مدرسه و کودکان را زدند از سوی طرف مقابل به شکل وحشیانه درآمد.

سهیل صحرایی درباره نقشی که مردم در این شرایط می‌توانند ایفا کنند، خاطر نشان کرد: این جنگ علیه ایران و مردم ایران است. بخواهیم یا نخواهیم در این جنگ حضور و نقش داریم. مردم هم از روز اول نشان دادند پای کار هستند. بار اول نیست که جنگ می‌بینند. ۸ سال دفاع مقدس اوج کار همه مردم ایران در پشتیبانی از کشورشان بود. بسیاری جان خود را از دست دادند ولی مهم‌ترین کار اتحاد و غیرت مردم بود که یک وجب هم خاک ندادند. همیشه با اتحاد و همبستگی از سختی‌ها گذشته‌ایم. ما باید به یکدیگر و به نیرو‌های مسلح که در صف مقدم هستند انرژی بدهیم. راهش حضور در صحنه است.

وی تصریح کرد: باید از نیرو‌های مسلح کشورمان هم تشکر ویژه‌ای بکنم. برای دفاع از کشور، مردم و حیثیت و غرور ایران و ایرانی جان‌شان را وسط گذاشته‌اند. تا این جا هم گل کاشته‌اند و دنیا را از قدرت تسلیحات، عمق علم و فن‌آوری که به دست آورده‌ایم و جسارت و شجاعت خودشان حیران کرده‌اند.

ما مردم عادی چه می‌دانستیم هوا و فضا چیست و آن جا چه کار می‌کنند ولی الان می‌دانیم آن چه در این مدت در حال ساختنش بودند، ارزش سختی‌ها را داشت. نیرو‌های نظامی و دانشمندان ما کار‌هایی کردند که هیچ‌کس تصورش را هم نمی‌کرد.

صحرایی در پایان درباره برنامه‌های این روز‌های خود نیز افزود: خب دلتنگ بچه‌های تیم، فوتبال و هواداران هستم. در روستای‌مان در نزدیکی شهرستان خمین، یک زمین فوتبال داریم که در آن تمرین می‌کنم. یک هلال احمر کوچک هم داریم که یک روز‌هایی به آن جا می‌روم و آن مقداری که می‌توانم کمک می‌کنم.

انتهای پیام/