نبرد رمضان| روایتی تلخ از مادران داغدار مینابی که حتی پس از گذشت بیش از ۳۰ روز لحظه‌ای مزار پاره‌های تنشان را تنها نمیگذارند

کد خبر: ۱۳۸۸۳۲۳

چهارشنبه - ۱۲ فروردين ۱۴۰۵ / April 01, 2026

{$sepehr_media_3419831_800_450}

🔸بیش از یک ماه از روز فاجعه در میناب می‌گذرد؛ ۱۸۰ کودک بی‌گناه، به شهادت رسیدند و تابوت‌های کوچکشان، خاطره‌ای دردناک به یادگار گذاشت.

🔸گلزار شهدای کودکان میناب، اکنون میزبان اشک‌های بی‌پایان خانواده‌هاست. خانواده‌هایی که شب‌ها در کنار مزار فرزندانشان چادر می‌زنند و تا صبح به یاد آن‌ها می‌مانند،

🔸قصه هر شهید، داستانی است از امید و زندگی‌ای که ناباورانه قطع شد. رضا، پسری که دوازده سال انتظار پدر و مادرش را برای داشتن فرزند کشیدند، در روزی که دنیا باید روشنایی آینده را جشن می‌گرفت، به خاک سپرده شد.

🔸این جنایت، نتیجه بمب‌های پیشرفته آمریکایی و رژیم صهیونیستی است؛ کسی که می‌گفت «ما فقط اهداف نظامی را می‌زنیم»، حالا باید پاسخ دهد: اگر این‌ها هدف نظامی نبود، پس چیست؟

🔸این روایت، یادآوری تلخی است از مظلومیت کودکانی که تنها گناهشان زنده بودن و داشتن آینده‌ای روشن بود.