گاردین: ترامپ خشونت و کشتار در جنگ ایران را بی‌پروایانه تبلیغ می‌کند

به نوشته گاردین دولت ترامپ از به کارگیری الفاظ زشت برای توصیف کشتار مردم ایران لذت می‌برد.

کد خبر: ۱۳۸۹۳۸۲

يکشنبه - ۱۶ فروردين ۱۴۰۵ / April 05, 2026

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، روزنامه گاردین در گزارشی به گستاخی و ادبیات سخیف دولت تروریستی آمریکا به سرکردگی دونالد ترامپ پرداخته و تاکید می‌کند دولت ترامپ از به کارگیری الفاظ زشت برای توصیف کشتار ایرانیان لذت می‌برد.

دولت ترامپ در بیان سیاست‌های خود نسبت به ایران نه‌تنها از زبان سیاسی ملایم و کنایه‌ای دوری جسته است، بلکه به‌طور آشکار از نوعی زبان خشن و تحقیرآمیز برای توصیف کشتار ایرانیان استفاده کرده است. این رویکرد نه‌تنها بی‌پرده، بلکه نوعی لذت از خشونت و ویرانی را در خود دارد که توسط مقام‌های ارشد دولت و رسانه‌ها به شکل آشکاری بیان می‌شود. اظهارات اخیر دونالد ترامپ و پیت هگست، از جمله بی‌پروایی در بیان جنگ، ضرورت تحلیل دقیق‌تری را در پی دارد.

ترامپ در 23 مارس، به‌طور علنی اظهار داشت که اگر وضعیت در ایران طبق خواسته‌های او پیش نرود، «فقط به بمباران کردن تا آخر ادامه می‌دهیم.» این نوع زبان خشونت‌آمیز که هیچ پرده‌پوشی ندارد، به‌ویژه وقتی ترامپ در 30 مارس درباره مذاکرات با ایران گفت: «هیچ‌وقت نمی‌شود با ایران مطمئن بود، چون با آنها مذاکره می‌کنیم و بعد همیشه باید آنها را منفجر کنیم»، نشان‌دهنده رویکردی جدید در سیاست‌های جنگی ایالات متحده است که هرگونه ظرافت سیاسی را کنار گذاشته و به صراحت خشونت و کشتار را تبلیغ می‌کند.

پیت هگست، یکی از چهره‌های سرشناس رسانه‌ای نزدیک به ترامپ و وزیر دفاع او، در 4 مارس در سخنانی که ظاهراً با لذت از خشونت‌های جنگی بیان می‌شد، از «مرگ و ویرانی از آسمان» سخن گفت و به‌طور غیرمستقیم از کشتار ایرانیان به‌عنوان یک موفقیت جنگی یاد کرد.

او تصریح کرد: «ما به آنها ضربه می‌زنیم در حالی که آنها روی زمین افتاده‌اند، و این دقیقاً همان کاری است که باید بکنیم». هگست، با نادیده‌گرفتن اصول اخلاقی و قوانین جنگی، از ترویج «نبرد نابرابر» و خشونت‌های بی‌رحمانه لذت می‌برد.

این زبان خشونت‌آمیز در واقع نه‌تنها یک انتخاب زبانی است، بلکه به‌طور عمدی برای مشروعیت بخشیدن به سیاست‌های جنگی دولت ترامپ و ایجاد تصویری از «قدرت بی‌حد و مرز» ایالات متحده در جهان به‌کار می‌رود. در حقیقت، این بیان‌های علنی از خشونت به‌نوعی در راستای تبدیل این جنگ به یک «نماد» از پیروزی‌های نظامی بدون هیچ‌گونه دلسوزی یا تردیدی است.

ترامپ در پاسخ به حملات ایران در مارس، به‌طور زشت و بی‌پروا نوشت: «ببینید امروز با این آشغال‌های دیوانه [ایرانی‌ها] چه می‌شود. آنها آدم‌های بی‌گناه را می‌کشند و حالا من به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آنها را می‌کشم. چه افتخار بزرگی است!» این نوع بی‌پروایی و خشونت، کاملاً برخلاف اصول دیپلماتیک و سیاست خارجی معمول است که در آن معمولاً از واژگان ملایم‌تر و با احترام بیشتر به مخالفان استفاده می‌شود. این اظهارات، نه‌تنها جنبه اخلاقی دارند، بلکه نشان‌دهنده سطحی از بی‌احترامی به جان انسان‌ها و ترویج کشتار به‌عنوان یک «وظیفه» است.

او چند روز پیش هم برای نشان دادن سطح تهدید برای باز کردن تنگه هرمز نوشت «ما ایران را به نابودی می‌کشانیم یا همان‌طور که می‌گویند، به عصر حجر برمی‌گردانیم!»

نکته قابل توجه این است که در کنار این زبان بی‌پروایانه، سیاست‌های دولت ترامپ نیز به‌طور مستقیم با نقض اصول حقوق بشر و قوانین جنگی در تضاد قرار دارد. هگست در حالی از سیاست «نپذیرفتن اسیر» سخن می‌گوید که این خود یک جنایت جنگی به حساب می‌آید. این پیشنهاد که اسیران باید به‌طور کامل از گردونه جنگ خارج شوند، نه‌تنها غیرانسانی است، بلکه به‌طور مستقیم قوانین بین‌المللی را نقض می‌کند. ترامپ و هگست این رویکرد را به‌عنوان یک «افتخار» و «شجاعت» سیاسی جلوه می‌دهند، اما در حقیقت این سیاست‌ها بیشتر به‌نوعی ترویج خشونت‌های بی‌پروایانه و بی‌رحمانه علیه مردم ایران شبیه است.

اما در پس این زبان خشونت‌آمیز، سوال‌های عمیقی درباره انگیزه‌های واقعی این سیاست‌ها نیز وجود دارد. آیا هدف واقعی ترامپ و هگست از این تهدیدات، ترویج دموکراسی و آزادی است یا چیزی فراتر از آن؟ گزارش‌های مختلف از جمله فایننشال تایمز به‌طور مستند نشان می‌دهند که هگست پیش از آغاز جنگ با ایران، در تلاش برای سرمایه‌گذاری در شرکت‌های نظامی ایالات متحده بوده است. علاوه بر این، ترامپ بارها از تمایل خود برای «دریافت نفت ایران» صحبت کرده است که این خود نشان‌دهنده انگیزه‌های اقتصادی و سیاسی این جنگ است.

این سیاست‌ها نه‌تنها نشان‌دهنده یک رویکرد نادرست در سیاست خارجی ایالات متحده است، بلکه به‌طور مستقیم به ایجاد شرایطی برای خشونت‌های بی‌پروایانه و طولانی‌مدت در منطقه خاورمیانه می‌انجامد. در نهایت، ترامپ و هگست این خشونت‌ها را به‌عنوان نشانه‌ای از قدرت و «پیروزی» به نمایش می‌گذارند، در حالی که واقعیت این است که این جنگ نه‌تنها بر مشکلات ژئوپلیتیکی می‌افزاید، بلکه موجب تشدید تنش‌ها و بحران‌های انسانی در منطقه خواهد شد.

انتهای پیام/