سطرهایی برای مریلا زارعی؛ بانوی همیشه در میدان / روایتی از شجاعت یک بازیگر در طوفان‌های مجازی

مریلا زارعی، بازیگری که سال‌هاست حضور اجتماعی‌اش در روزهای بحران و لحظات حساس کشور در کنار مردم دیده شده، بار دیگر به‌عنوان چهره‌ای همراه و مسئولیت‌پذیر مورد تقدیر قرار گرفت.

کد خبر: ۱۳۸۹۸۹۳

دوشنبه - ۱۷ فروردين ۱۴۰۵ / April 06, 2026

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، در روزگاری که مرزبندی میان واقعیت و هیاهوی فضای مجازی گاه دشوار می‌شود، نام مریلا زارعی همچنان با ایستادگی، همدلی و مشارکت اجتماعی گره خورده است؛

هنرمندی که فراتر از صحنه سینما، در رخدادهای تلخ و شیرین جامعه حضور داشته و با رفتارهایی از جنس همیاری، الگویی ماندگار از مسئولیت‌پذیری انسانی ارائه داده است. این گزارش، روایتی است از مسیری که او در کنار مردم پیموده و نگاه تحسین‌گرانه‌ای به «همیشه در میدان بودن» زنی دارد که هنر را ابزاری برای همراهی می‌داند.

نوشتن از تو، سهل است اما سخت. سهل از آن رو که کارنامه مجازیات چون آفتابی روشن پیشِ روست، و سخت از این جهت که در روزگاری که گاه تشخیص راه درست از میان گرد و غبار شایعات و روایت‌های متضاد، حتی برای تیزبین‌ترین‌ها دشوار می‌شود، تو همواره بی‌هراس از قضاوت زودگذر جمع، ایستاده‌ای بر همان موضعی که وجدانت به تو دیکته کرده: کنار مردم، با مردم، برای مردم.

ما، نه از روی وظیفه که از سرِ انصاف و تحسین یک «همیشه در صحنه بودن» قلم به دست گرفته‌ایم تا سطرهایی را بنویسیم برای زنی که نشان داد هنر بدون دغدغه اجتماعی، تنها قالبی خالی است.

مرور بر بحران‌ها؛ از دلتنگی‌های جمعی تا ایستادگی‌های علنی

اما تقدیر ما فقط به خاطر مواضع سیاسی نیست. تو در روزهای عادیِ سخت هم، از روزهای کرونا که امیدها داشت تمام می‌شد، تا روزهای تلخ سیل و زلزله که خیلی‌ها فقط شاهد بودند، تو همیشه داوطلب خط مقدم همدلی بودی. پیام‌های همدردی، اعلام کمک‌های مردمی، حتی حضوری ساده در حاشیه یک بیمارستان یا خانه سالمندان، همه و همه روایت‌هایی است از زنی که هنر را بهانه‌ای برای غمخواری می‌داند.

شاید برخی بگویند این «کمترین کاری است که یک سلبریتی می‌تواند بکند»، اما ما می‌گوییم در شرایطی که بسیاری «کمترین» را هم انجام نمی‌دهند، تو «بیشترین» را داوطلب شده‌ای.

تقدیر از جنس ماندن

این تقدیرنامه نه از سر مدح گزاف که از روی شهادت وجدان جمعی نوشته می‌شود. وجدانی که به ما می‌گوید در گردنه‌های سخت تاریخ معاصر ایران، چهره‌هایی مانند مریلا زارعی از جنس طلا هستند؛ نه از جنس آبکاری. زنگار نمی‌گیرند، شکست نمی‌خورند و از مسیر مردم جدا نمی‌شوند.

برای ما در این خبرگزاری، و مطمئنیم برای هزاران مخاطب دیگر، تو فقط یک بازیگر خوب نیستی؛ تو یک الگو هستی. الگوی زنی که می‌تواند هم بر صحنه سینما بدرخشد، هم در میدان عدالت‌خواهی. الگوی کسی که صدای بلندش نه برای فریاد که برای یادآوری حقیقت است.

این تقدیر را می‌فرستیم به آن سوی صفحه نمایشگرت، به امید اینکه همیشه پاینده باشی و همچنان پشت‌گرمِ دل‌هایی که چشمانشان به سمت روشن‌فکرانی مثل تو دوخته شده.

پاینده‌ای، راویِ قصه‌های حقیقی