ملی پوش هندبال: نمی‌توانم در برابر جنایات بی شمار و ددمنشانه دشمن صهیونی - آمریکایی سکوت کنم

رقیه فطانت، بازیکن تیم ملی هندبال نوجوانان و باشگاه آذرخش هرمزگان، در محکومیت جنایات اخیر آمریکایی - صهیونیستی در کشور صحبت‌هایی را مطرح کرده است.

کد خبر: ۱۳۹۰۶۹۱

پنجشنبه - ۲۰ فروردين ۱۴۰۵ / April 09, 2026

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو و به نقل از روابط عمومی فدراسیون هندبال، نسل جدید و جوان ورزشکاران کشورمان از روزهای آغازین تجاوزهای بی‌شرمانه آمریکایی-صهیونیستی به کشور دوشادوش اقشار مختلف، با ارسال‌های پیام‌هایی به شکل‌های گوناگون، همراهی و هم‌دردی خود را با مردم شریف ایران ابراز کردند. در همین راستا رقیه فطانت، بازیکن تیم ملی نوجوانان هندبال ایران، در گفت و گویی با روابط عمومی فدراسیون از حس و حال خود در این روزها سخن گفت و حملات اخیر به کشور عزیزمان را محکوم نمود.

فطانت در آغاز گفت: «حملات اخیر آمریکایی-صهیونیستی به کشورم را محکوم می‌کنم و با این حجم از جنایات نمی‌توانم خاموش باشم. من به عنوان کسی که پیراهن مقدس تیمی ملی کشورم را به تن داشتم و تمام عمر خود را در مسیر آموختن اصول جوانمردی، احترام به حقوق انسان‌ها و دفاع از مظلوم صرف کرده‌ام، نمی‌توانم در برابر جنایات بی‌شمار و ددمنشانه رژیم غاصب صهیونیستی سکوت کنم.»

ملی‌پوش نوجوان کشورمان در ادامه به روحیه هم‌بستگی خود و سایر ورزشکاران در این روزها اشاره کرد و افزود: «ما در هندبال یاد گرفتیم که برای هر وجب از زمین بجنگیم، یاد گرفتیم که کار تیمی یعنی پشت هم بودن در سخت‌ترین لحظه‌ها؛ اما این روزها صحنه‌هایی را در کشورمان می‌بینیم که دل هر کسی را به درد می آورد. وقتی می‌بینم چطور متجاوزین آمریکایی - صهیونیستی به بچه‌های بی‌گناه و مردم سرزمینم رحم نمی‌کنند دیگر نمی‌توانم سکوت کنم و از عمق وجودم این جنایات و نسل کشی را محکوم میکنم.»

او در ادامه اظهار داشت: «این روزها در این شرایط دشوار و بحرانی، همه ما این فرصت را داریم که برای کشور عزیزمان ایران انرژی مثبت بفرستیم تا آرامش در ایران عزیزمان جاری شود. همدلی و یک‌دست بودن ما راهی برای عبور از این روزهای دشوار است و ما محکم‌تر از قبل برای آبادانی ایرانمان ایستادگی خواهیم کرد و با تمام توان برای لبخند مردم سرزمینمان و سرافرازی کشور عزیزمان تلاش خواهیم کرد.»

رقیه فطانت صحبت های خود را با این جملات به پایان رساند: «ما همسفران صبح سختیم، ولی امیدِ طلوع در دل‌ها جاری است. این واژه‌ها را در شب‌های دلتنگی برای کودکان پرکشیده وطنم نوشتم؛ با این یقین که پس از هر تاریکی، طلوع پیروزی دیدنی است.»

انتهای پیام/