ببینید| روز کارگر و حماسه‌ی نان و غیرت: پدری که ایستاد تا ایران بماند

روز کارگر، تنها برگی در تقویم برای تجلیل از بازوان توانمند یک جامعه نیست؛ بلکه روایتگر قصه‌هایی است که در دل دود و آهن و آتش، معنای «وطن‌پرستی» را بازتعریف می‌کنند. امروز، کارگران ایران در خط مقدم جبهه‌ای ایستاده‌اند که سلاحش تولید و سنگرش کارخانه است تا سایه‌ی سنگین فشارهای اقتصادی را از سر این مرز و بوم کم کنند.

کد خبر: ۱۳۹۹۹۶۵

شنبه - ۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۵ / May 02, 2026

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، روایت: روز کارگر، تنها برگی در تقویم برای تجلیل از بازوان توانمند یک جامعه نیست؛ بلکه روایتگر قصه‌هایی است که در دل دود و آهن و آتش، معنای «وطن‌پرستی» را بازتعریف می‌کنند. امروز، کارگران ایران در خط مقدم جبهه‌ای ایستاده‌اند که سلاحش تولید و سنگرش کارخانه است تا سایه‌ی سنگین فشارهای اقتصادی را از سر این مرز و بوم کم کنند.

قهرمانی، لباسی به وسعت تمام مشاغل دارد؛ گاه در جامه رزمندگان، گاه در سپیدی روپوش پرستاران و امروز، در لباس آغشته به عرق و غبار کارگرانی که واژه‌ی «ایثار» را در میانه میدان صنعت معنا کرده‌اند.

{$sepehr_media_3476962_600_400}

وقتی آغوش وطن، گرم‌تر از آغوش فرزند شد

تصاویر ثبت‌شده در دوربین‌های مداربسته پتروشیمی بندر امام، برگی زرین از تاریخ مقاومت این سرزمین را به تصویر کشیده است. در روزهایی که مجتمع‌های پتروشیمی ماهشهر زیر آتش و بمباران شدید بودند، کارکنانی حضور داشتند که نه برای نان، بلکه برای «جانِ ایران» از جان مایه گذاشتند. آن‌ها مقاومت را نه در کلام، که در ایستادن پایِ دستگاه‌هایی نشان دادند که نبض اقتصادی کشور به آن‌ها وابسته بود.

در میان آن همه دلهره و آتش، نامی درخشید که معنای فداکاری را به اوج رساند: «مرتضی حمید».

مرتضی حمید؛ پدری که الگوی ایستادگی شد

او آخرین نفری بود که در آن شرایط بحرانی، محل خدمت را ترک کرد. اما قصه مرتضی، فراتر از یک وظیفه اداری است؛ او درست در همان روزی پایِ سنگر تولید ماند که برای اولین بار طعم شیرین پدر شدن را چشیده بود.

در یک سو: نوزادی که تمام جهانِ مرتضی در قنداق کوچکش خلاصه می‌شد و آغوش پدری را می‌طلبید که تازه به دنیا سلام کرده بود.

در سوی دیگر: مسئولیتی سنگین در قبال کشوری که زیر فشار دشمن، به بازوان فرزندانش تکیه کرده بود.

مرتضی حمید ماند تا ثابت کند برای پدر بودن، تنها حضور فیزیکی کافی نیست. او ایستاد تا به فرزندش بیاموزد که الگوی خوب بودن، از مسیر صیانت از خانه بزرگ‌تر یعنی «وطن» می‌گذرد. او ماند تا امنیت و فردای فرزندش را در سایه‌ی ایرانی سربلند تضمین کند.

کارگر ایرانی، امروز ثابت کرد که اگر دشمن معیشت و آرامش را هدف گرفته، او با غیرت و شهامت، سپرِ بلای این ملت خواهد بود.

روز کارگر بر تمامی مجاهدان خط مقدم تولید، به‌ویژه قهرمانانی چون مرتضی حمید که عشق به خانواده را با عشق به میهن پیوند زده‌اند، مبارک باد.