اولويت‌هاي سيماي جمهوري اسلامي چگونه تعيين مي‌شود؟

دخانچي يا ايلجيما؟

تشخيص اهم و مهم برنامه‌ها، چينش، گزينش و يا حذف آنها امري است كه به نظر مي‌رسد رابطه‌اي با وظايف فرهنگي رسانه ملي و مصالح جمهوري اسلامي ندارد.

کد خبر: ۱۴۰۴۰۱

چهارشنبه - ۱۹ مرداد ۱۳۹۰ / August 10, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛

دخانچي يا ايلجيما؟

برنامه «گره» كه چند ماهي است پخش آن آغاز شده، بناست استيل زندگي و نقش نهادهاي فرهنگي و غير فرهنگي جمهوري اسلامي در شكل گيري سبك زندگي ايرانيان را بررسي كند.

اما به نظر مي‌رسد در صدا و سيما تمايلي به اين اتفاق وجود ندارد؛ شاهد اين مدعا آنتن غير منسجم و پراكنده ‌اي است كه هر بار در ساعتي و در روزي به اين برنامه تعلق مي‌گيرد.

اين اتفاق بعد از يك ماه ثبات «گره»، بار ديگر به بهانه‌ ماه رمضان به وقوع پيوست و «رودخانه ماه» كه سريالي كره اي است جاي «گره» را در كنداكتور بعدازظهر جمعه پر كرد.

سريالي كه مخاطبانش گذرا و غيرثابتند و جذابيت موضوعي و ساختاري چنداني هم ندارد، اما كمترين تأثيرش بر مخاطب ايراني، معرفي فرهنگ كره و آثار و صنايع دستي و طبيعت اين كشور است و با زمان ثابتي كه در كنداكتور شبكه دارد، مخاطبان ثابتي هم پيدا خواهد كرد.

فوتبال، اخبار يا اذان؟

به تأخير يا تعجيل افتادن اخبار شبانگاهي شبكه 3 مسئله چندان غريبي براي مخاطبان اين شبكه نيست؛ مسئله‌اي كه معمولا به دليل پخش زنده مسابقه فوتبال اتفاق مي‌افتد.

اما اخبار ورزشي ساعت 13 سابقه‌اي در پخش نامنظم ندارد و در مقابل آن، اين اذان است كه بايد تا حد ممكن كوتاه شود.

«ديروز امروز فردا»، «نود»، «ماه عسل»؟

در حالي كه تهيه‌كننده «ماه عسل» كه همان مجري است، اصرار زيادي به انتقاد و فرافكني‌هاي عجيب و دور از انتظار مثل ربط دادن بخشيدن ديه به بخشيدن وام‌ توسط بانك‌ها و انتقاد به كمك‌هاي كميته امداد به مسلمانان كومور و غيره دارد و در حالي كه نويسندگان ساختمان پزشكان كه ارتباط نزديكي با برخي ايادي فتنه و رسانه‌هاي بيگانه در آن ايام دارند و همچنين با توجه به اصرار به نقد سياسي و تشويق مردم به مقاومت در مقابل «شركت معظم كنسرو لوبيا»، برنامه پر مخاطب «ديروز امروز فردا» كه در راستاي فرمايشات مقام معظم رهبري (در نماز جمعه 29 خرداد 88) و تداوم مناظرات در تلويزيون بود، جاي خود را به برنامه‌اي به همين نام داد كه تفاوت چنداني با گفت و گوي‌هاي خبري ندارد.

اما نكته قابل تأمل اين است كه اين تشخيص اولويت‌ها عامدانه است يا از سر نا‌آگاهي و مسامحه؟ اگر در خوشبينانه‌ترين حالت، مسامحه اين عملكرد عكس را موجب شده، چرا هميشه به ضرر يك طرف ماجرا اتفاق مي‌افتد؟