روایت لحظه انفجار موشک در مدرسه شجره طیبه میناب از زبان پدر شهید دانش آموز محمد آبادی‌زاده / جست‌وجوی مادر مینابی میان آوار؛ «کسی دخترم را با کفش‌های صورتی ندیده؟» + فیلم

پدر شهید دانش آموز محمد آبادی‌زاده لحظه انفجار موشک در مدرسه شجره طیبه میناب را روایت کرد.

کد خبر: ۱۴۰۵۳۸۶

يکشنبه - ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۵ / May 17, 2026

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، علی آبادی‌زاده پدر دانش اموز شهید مدرسه شجره طیبه میناب گفت: روز ۹ اسفند مثل همیشه محمد سرویس مدرسه داشت، اما دلم آرام نداشت؛ انگار چیزی در وجودم فریاد می‌زد که خودت برو. راه افتادم و وقتی فقط پنج دقیقه با مدرسه فاصله داشتم، صدای سوت مهیبی آسمان را شکافت.

وی افزود: درست در تقاطع روبروی مدرسه، در همان لحظه‌ای که می‌خواستم دور بزنم، شاهد مستقیم فاجعه بودم؛ دو سه انفجار پی‌درپی و مدرسه‌ای که در میان دود و غبار گم شد. وقتی وارد حیاط شدم، زانوهایم سست شد. محوطه پر از پیکرهای دانش‌آموزان شده بود.

به گفته این پدر دانش آموز شهید، موج انفجار و ترکش، بچه‌های معصوم را ارباً اربا کرده بود و در آن میان، پیکر‌های تکه تکه کودکان را می‌دیدم که هنوز پیکرهای زخمی‌شان تکان می‌خورد.

{$sepehr_media_3502656_600_400}

روایت جنگ بی سلاح مادران میناب با آوار حمله آمریکا در مدرسه شجره طیبه /جست‌وجوی مادر مینابی میان آوار؛ «کسی دخترم را با کفش‌های صورتی ندیده؟»

علی آبادی‌زاده پدر شهید محمد آبادی‌زاده دانش آموز شهید مدرسه شجره طیبه میناب اضافه کرد: همه ما که آنجا بودیم، با دست و چنگ سعی می‌کردیم خاک‌ها را کنار بزنیم. اما ساختمانی با آن ستون‌های آهنی  فرو ریخته بود و حرارت ناشی از موشک‌ها چنان زیاد بود که هنوز زیر آوار آتش روشن بود و بچه‌های ما که زیر آن حجم از آوار گرفتار شده بودند، در حال سوختن بودند.

وی افزود: مادرهایی که حالا دقیقاً رسیده بودند، با چنگ و دست و با هر کاری که می‌توانستند، سعی می‌کردند یک کاری بکنند. آن ساختمان عظیم و آن حجم از آهن و بتن، با حرارتِ آتشی که از موشک‌ها به جا مانده بود، اجازه نمی‌داد کسی به راحتی به بچه‌ها برسد، اما مادرها و پدرها با همان دست‌های خالی ناامید نمی‌شدند.

{$sepehr_media_3502665_600_400}

دختران دانش آموز کلاس اول مدرسه میناب بر اثر برخورد ستون‌ها و حرارت موشک، پرس شده بودند

علی آبادی‌زاده پدر شهید محمد آبادی‌زاده گفت: ساعت ۴ بعدازظهر ۹ اسفند ما به همراه افراد عملیات جستجو به کلاس دختران کلاس اول ابتدایی مدرسه شجره طیبه میناب رسیدیم. دخترانی را آنجا دیدیم که بر اثر برخورد ستون‌ها و حرارت موشک پرس شده بودند.

وی افزود: یکی یکی پیکرهای کوچک شهدای معصوم و بی گناه را از آوار بیرون می‌آوردیم و بیمارستان میناب ۱۵ دقیقه با مدرسه فاصله داشت. به دلیل ازدحام زیاد جمعیت می‌دیدم که پدران و مادران مینابی از پشت درختان مدرسه با پای پیاده می‌دویدند تا برای شناسایی پیکرها به بیمارستان میناب برسند.

علی آبادی اضافه کرد: پیکر مطهر برخی معلمی‌های مینابی به اندازه قنداق بچه شده بود و موشکی با وزن ۲.۵ تن و ۹۵۰ کیلوگرم تی ان تی مگر دیگر آنجا جسمی برای آنها می‌گذارد؟

{$sepehr_media_3502718_600_400}

با نمایش اولین تصویر شهید دانش آموز میناب در مانیتور شناسایی پیکر شهدا، ۵۰ نفر غش کردند

علی آبادی‌زاده پدر شهید محمد آبادی‌زاده دانش آموز مدرسه شجره طیبه میناب گفت: تصویر پیکر مطهر دانش‌آموزان مدرسه میناب را در صفحه مانیتور محل انتقال پیکرها برای شناسایی خانواده‌ها نمایش می‌دادند.

وی افزود: دو برادرم همراه من بودند و گفتند: «تو پدری و تحمل این صحنه‌های دلخراش را نداری، بیرون بمان تا ما محمد را شناسایی کنیم.» بعد از دو ساعت با گریه آمدند و گفتند محمد را پیدا کردیم.

علی آبادی زاده اضافه کرد: من تردید داشتم و خواستم دوباره چک کنند.  دو ساعت دیگر گذشت و باز تایید کردند. اما دلم آرام نگرفت؛ خودم رفتم و از مسئول مانیتور خواهش کردم عکس آن کد را دوباره نشانم دهد. وقتی نگاه کردم، دیدم محمدِ من نیست!

{$sepehr_media_3502928_600_400}