فارن پالیسی: جنگ علیه ایران، بزرگترین شکست ترامپ است

مجله فارن پالیسی در تحلیلی نوشت جنگ علیه ایران برای ایالات متحده به یک بحران فرسایشی با پیامد‌های گسترده اقتصادی، نظامی و ژئوپلیتیک تبدیل شده و فشار آن بر بازار انرژی و توازن قدرت جهانی روزبه‌روز بیشتر می‌شود.

کد خبر: ۱۴۰۶۸۵۵

پنجشنبه - ۳۱ ارديبهشت ۱۴۰۵ / May 21, 2026

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو، فارن پالیسی نوشت:دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده امیدوار بود بتواند شی جین‌پینگ رئیس‌جمهور چین را متقاعد کند تا میان واشنگتن و تهران برای دستیابی به یک توافق صلح میانجی‌گری کند، اما این اتفاق رخ نداد.

تهران همان خبر‌هایی را می‌خواند که همه ما می‌خوانیم. شواهد نیز پیوسته نشان می‌دهد این جنگ برای ترامپ فاجعه‌بار است. در این مقطع، فارغ از این‌که جنگ چگونه پایان یابد، آسیب‌های آن برای ترامپ، برای ایالات متحده و برای کل اقتصاد جهانی تا مدتی ادامه خواهد داشت.

هدف از این وضعیت چیست؟

نویسنده این تحلیل در ادامه بابرجسته‌کردن ناکامی‌های واشنگتن در جنگ نوشت: حکومت همچنان پابرجاست و رهبری جوان‌تر جایگزین شده است. گزارش روزنامه نیویورک تایمز نشان می‌دهد ایران ۷۰ درصد از ذخایر موشکی پیش از جنگ، ۷۰ درصد از پرتابگر‌های متحرک و دسترسی عملیاتی به بیش از ۹۰ درصد از سایت‌های موشکی خود در امتداد تنگه هرمز را در اختیار دارد.

در همین حال، وزارت دفاع ایالات متحده در حال بررسی خسارات خود است. یک تحقیق روزنامه واشنگتن پست نشان می‌دهد ایران به ۲۱۷ سازه در ۱۵ پایگاه نظامی ایالات متحده ضربه زده است. شبکه سی‌ان‌ان گزارش داده که دست‌کم ۹ پایگاه نظامی آمریکا در بحرین، کویت، عراق، امارات متحده عربی و قطر در اثر حملات ایران «به‌طور قابل توجهی آسیب دیده‌اند».

بازسازی این زیرساخت‌ها سال‌ها زمان و میلیارد‌ها دلار هزینه خواهد داشت. براساس گزارش مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، ایالات متحده بین ۵۰ تا ۶۰ درصد از موشک‌های پاتریوت دفاعی خود را مصرف کرده است؛ و نباید تلفات انسانی را فراموش کرد؛ دست‌کم ۱۳ نظامی آمریکایی در این درگیری‌ها کشته شده‌اند و بیش از ۴۰۰ نفر زخمی شده‌اند. خانواده‌های آنان بی‌تردید این پرسش را دارند که چرا.

فارن پالیسی در ادامه نوشت: اکنون بحران انرژی مطرح است. قیمت بنزین در ایالات متحده نسبت به سال گذشته میلادی نزدیک به ۵۰ درصد افزایش یافته است. گازوئیل که در حمل‌ونقل تجاری استفاده می‌شود، ۵۹ درصد گران‌تر شده است. دلیل روشن است: جنگ و بسته شدن تنگه هرمز بازار را که پیش‌تر نیز با مازاد عرضه مواجه بود، محدود کرده است.

سایر کالا‌ها نیز با کمبود‌های جدی مواجه شده‌اند و اثرات زنجیره‌ای گسترده‌ای در پیش است. تنگه هرمز که در شرایط عادی حدود یک‌پنجم نفت خام و گاز طبیعی جهان را جابه‌جا می‌کند، همچنین محل انتقال یک‌پنجم کود شیمیایی جهان و یک‌سوم هلیوم آن است. بحران غذایی جهانی و کمبود نیمه‌هادی‌ها که به هلیوم وابسته‌اند، در پیش‌بینی‌های اقتصادی سال آینده لحاظ شده است. هرچه بحران طولانی‌تر شود، هزینه‌ها بیشتر خواهد شد.

رشد جهانی نیز از هم‌اکنون در حال تضعیف است. در ماه گذشته میلادی صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی رشد جهانی را از ۳.۴ درصد به ۳.۱ درصد کاهش داد. برآورد جدید امروز احتمالا کاهش بیشتری به اندازه یک‌سوم درصد را نشان خواهد داد. این نهاد پیش‌بینی می‌کند رشد جهانی تا سال آینده به ۲ درصد کاهش یابد، در صورتی که عرضه انرژی به حالت عادی بازنگردد؛ سناریویی که روزبه‌روز محتمل‌تر می‌شود.

در این گزارش آمده‌است: برای درک این وضعیت کافی است بدانیم که اقتصاد جهانی از سال ۱۹۸۰ (۱۳۵۹) تاکنون تنها چهار بار کمتر از ۲ درصد رشد کرده و تنها ۲ بار از سال ۱۹۵۰ (۱۳۲۹ خورشیدی) دچار رکود جهانی شده است: در بحران مالی سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷ خورشیدی) و همه‌گیری کرونا در ۲۰۲۰ (۱۳۹۹ خورشیدی). اگر جنگ ایران به این دو شوک بزرگ افزوده شود، با یک اشتباه استراتژیک تاریخی برای ترامپ و ایالات متحده مواجه خواهیم بود.

ادامه جنگ همچنان یکی از گزینه‌هایی است که ترامپ به‌طور علنی به آن اشاره کرده است. اما این گزینه با منافع نامطمئن‌تر و هزینه‌های بسیار بیشتر همراه خواهد بود. در مورد خروج از این وضعیت، دیپلماسی گزینه مطلوب‌تری است.