محمد المصری در الجزیره تحلیل کرد؛

جنایت و مکافات؛ پرونده صهیونیست‌ها سنگین‌تر شد

انتشار ویدئویی توسط وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی که حاوی تصاویر خشونت و بدرفتاری نیروهای رژیم علیه فعالان ناوگان «صمود» بود، موج تازه‌ای از انتقادها علیه اسرائیل را برانگیخته است. آنچه بیش از خود تصاویر تکان‌دهنده اهمیت دارد، این بوده که مقام‌های اشغالگر دیگر نه‌تنها از انتشار چنین صحنه‌هایی هراسی ندارند، بلکه آن را با افتخار منتشر می‌کنند؛ نشانه‌ای از سیستمی که به مصونیت کامل از مجازات عادت کرده است.

کد خبر: ۱۴۰۷۰۷۱

جمعه - ۰۱ خرداد ۱۴۰۵ / May 22, 2026

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، ایتامار بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی اخیراً ویدئویی منتشر کرده که نیروهای امنیتی این رژیم را در حال بدرفتاری با فعالان ناوگان «صمود» نشان می‌دهد ؛ ناوگانی که قصد داشت محاصره غزه را بشکند. در این ویدئو، صدای بن‌گویر شنیده می‌شود که فعالان را به تمسخر می‌گیرد؛ افرادی که مجبور شده‌اند زانو بزنند، پیشانی خود را روی زمین بگذارند و دست‌هایشان از پشت بسته شده است. در بخشی از تصاویر، یک فعال زن که تلاش می‌کند صحبت کند، از پشت گردن گرفته می‌شود و با خشونت به زمین کوبیده می‌شود.

هرچند این تصاویر تکان‌دهنده‌اند، اما برای کسانی که رفتار اشغالگران با زندانیان فلسطینی یا فعالان و امدادگران خارجی را دنبال کرده‌اند، تازگی ندارد. در آگوست ۲۰۲۴، گروه حقوق بشری بت‌سلم گزارشی جامع با عنوان «به جهنم خوش آمدید» منتشر کرد که در آن از آزار زندانیان فلسطینی به بخشی از سیاست حکومتی یاد شده بود. بر اساس این گزارش، فلسطینی‌هایی که بدون اتهام بازداشت می‌شوند، دائماً در معرض آزار جنسی، ضرب‌وشتم، حمله سگ‌ها، محرومیت از خواب و تحقیر قرار می‌گیرند.

کارنامه سیاه

اوایل همین ماه، نیکولاس کریستوف، ستون‌نویس باسابقه نیویورک‌تایمز گزارشی مفصل درباره موارد متعدد سوءرفتار اسرائیل، از جمله استفاده از سگ‌ها برای آزار جنسی زندانیان فلسطینی منتشر کرد. این گزارش‌ها پس از افشای ویدئویی در آگوست ۲۰۲۴ منتشر شد که نشان می‌داد مزدوران صهیونیست در بازداشتگاهی در حال تجاوز گروهی به یک زندانی فلسطینی بودند. همچنین کمیسیون ویژه سازمان ملل در گزارش سال ۲۰۲۴ اعلام کرد آزار جنسی بخشی از «رویه عملیاتی استاندارد» صهیونیست‌هاست.

سربازان و افسران اشغالگر تنها فلسطینی‌ها را هدف قرار نداده‌اند. فعالان، خبرنگاران، امدادگران، پزشکان و کارکنان سازمان‌های بشردوستانه خارجی نیز بارها کشته، هدف حمله یا بدرفتاری قرار گرفته‌اند، بی‌آنکه پیامدی برای عاملان داشته باشد. در سال ۲۰۰۳، رِیچِل کوری، فعال ۲۳ ساله آمریکایی در حالی که تلاش می‌کرد مانع تخریب خانه‌ای فلسطینی در غزه شود، زیر بولدوزر اسرائیلی به شهادت رسید.

در می ۲۰۱۰، کماندوهای اسرائیلی در آب‌های بین‌المللی به ناوگان کمک‌رسان عازم غزه حمله کردند و ۹ فعال حاضر در کشتی ماوی مارمارا را کشتند. کالبدشکافی‌ها نشان داد قربانیان از فاصله نزدیک هدف گلوله قرار گرفته بودند. در می ۲۰۲۲، شیرین ابوعاقله، خبرنگار فلسطینی-آمریکایی شبکه الجزیره با شلیک تک‌تیرانداز اسرائیلی به ناحیه سر شهید شد. تحقیق مشترک مؤسسه پژوهشی فورنزیک آرچیتکچر و گروه حقوق بشری الحق که بر پایه تحلیل تصویری، صوتی و مکانی انجام شد، از عمدی‌بودن این جنایت خبر داد.

در آوریل ۲۰۲۴، پهپادهای اسرائیلی سه خودرو متعلق به آشپزخانه مرکزی جهان را در غزه هدف قرار دادند و هفت امدادگر از چند ملیت را کشتند. خودروها دارای علامت‌گذاری بوده و کاروان امدادی مسیر حرکت خود را با ارتش اشغالگر هماهنگ کرده بود. پس از هدف قرار گرفتن خودروی اول، سرنشینان به خودروی دوم گریختند که آن نیز هدف حمله قرار گرفت و سپس خودروی سوم جداگانه بمباران شد. یک تحقیق نشان داد هر سه حمله عمدی بوده‌اند.

خشونت نهادینه‌شده

بنابراین، ویدئوی بن‌گویر نشان‌دهنده رفتاری جدا و متفاوت از الگوی عملکرد مزدوران اسرائیلی نبوده، بلکه بازتابی از سیاست جامع خشونت، تحقیر و ناانسان‌سازی صهیونیست‌هاست. نکته مهم‌تر اینکه تقریباً هیچ پاسخگویی واقعی برای این حوادث وجود نداشته و هیچ مقام یا سرباز صهیونیست به‌خاطر آن‌ها تحت پیگرد کیفری قرار نگرفته است.

شاید تکان‌دهنده‌ترین بخش ماجرا این باشد که خود بن‌گویر این ویدئو را منتشر کرد؛ اقدامی که نه‌تنها از افتخار او به این رفتار حکایت دارد، بلکه حاکی از آن بوده که او اطمینان دارد نه خودش و نه نیروهایش مجازات نخواهند شد. این اعتمادبه‌نفس بازتاب روند گسترده‌تری در میان چهره‌های سیاسی، امنیتی و رسانه‌ای صهیونیست است؛ افرادی که به جای مجازات، به تشویق‌شدن برای رفتارهای جنایتکارانه عادت کرده‌اند. مزدورانی که در تجاوز گروهی بازداشتگاه دست داشتند، از سوی نهادهای سیاسی و رسانه‌ای مورد تمجید قرار گرفتند و پس از لغو اتهام‌ها، بنیامین نتانیاهو آن‌ها را «رزمندگان قهرمان» خواند.

سربازان و شهرک‌نشینان صهیونیست آشکارا به جنایات جنگی خود افتخار کرده‌اند و اغلب خودشان تصاویرش را منتشر کرده‌اند. در اوج جنگ غزه، سربازان اسرائیلی ویدئوهایی از شلیک تک‌تیراندازها به غیرنظامیان، انفجار خانه‌های فلسطینی، غارت مغازه‌ها، پوشیدن لباس‌زیر زنان فلسطینی و بازی با اسباب‌بازی کودکانی که خانه‌هایشان نابود شده بود، منتشر کردند. گزارش سال ۲۰۲۴ روزنامه فرانسوی لوموند «احساس مصونیت» را یکی از دلایل انتشار علنی این جنایت‌ها دانسته بود.

چهره‌های سیاسی، نظامی و رسانه‌ای اسرائیل همچنین بدون نگرانی، اظهاراتی که حمل بر نسل‌کشی می‌شود، مطرح کرده‌اند. نتانیاهو در سخنرانی تلویزیونی ۸ اکتبر ۲۰۲۳ وعده داد غزه را به «جزیره‌ای از ویرانه‌ها» تبدیل کند. او بعدتر بارها به داستان کتاب مقدس درباره «عمالقه» اشاره کرد؛ قومی که بنی‌اسرائیل مأمور به نابودی کامل آن، از جمله «زنان، کودکان و نوزادان» شده بودند. آفریقای جنوبی در پرونده علیه اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری به آن استناد کرد.

در اکتبر ۲۰۲۳، گیورا ایلند، رئیس پیشین شورای امنیت داخلی رژیم صهیونیستی استدلال کرد که ایجاد «بحران انسانی» در غزه به پیروزی اسرائیل کمک می‌کند. او بعدتر طرحی معروف به «طرح ژنرال‌ها» مطرح کرد که حاوی پیشنهادی برای اعمال قحطی اجباری بر فلسطینیان شمال غزه بود.

مکافات جنایت

ادبیات نسل‌کشانه در رسانه‌های صهیونیست نیز گسترش یافته است. در کانال ۱۴ این رژیم، مجری از مهمان برنامه پرسید آیا «شلیک به غیرنظامیان» در غزه قابل‌قبول است یا نه و مهمان که خودش تحلیلگر سیاسی و وکیل بود، پاسخ داد: «البته! البته»! بر اساس گزارش لوموند، صدها اظهارنظر مشابه در این شبکه مطرح شده است.

خود بن‌گویر نیز سابقه‌ای طولانی در حمایت از خشونت و اظهارات نسل‌کشانه علیه فلسطینی‌ها دارد. او بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی رژیم اسموتریچ بارها از حملات خشونت‌آمیز شهرک‌نشینان در کرانه باختری حمایت کرده، خواستار گسترش شهرک‌سازی شده، اخراج گسترده فلسطینیان از غزه را ترویج کرده و از ارتش خواسته‌اند مانع رسیدن کمک‌های بشردوستانه به فلسطینیان قحطی‌زده شود.

مناخیم کلین، پژوهشگر اسرائیلی اعتراف کرده که این رژیم به «جامعه‌ای نسل‌کش» تبدیل شده است؛ با توجه به همگرایی سیاست‌های حکومتی، رفتار نظامی، ادبیات رسانه‌ای و گفتمان عمومی در عادی‌سازی خشونت سیستماتیک، به سختی می‌توان این اعتراف را نادیده گرفت. بنابراین، بدرفتاری با فعالان ناوگان کمک‌رسان یک استثنا نیست؛ بلکه رفتار قابل پیش‌بینی سیستمی بوده که آموخته می‌تواند بدون پیامد، انسان‌ها را بکشد، تحقیر کند، گرسنه نگه دارد و مورد آزار قرار دهد.

با این حال، شواهد نشان می‌دهد که غرور اشغالگران در حال تبدیل‌شدن به نقطه ضعفش است. تنها چند ساعت پس از انتشار ویدئو، موج محکومیت‌ها آغاز شد و کشورهایی چون کانادا، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، پرتقال و هلند سفیران رژیم صهیونیستی را احضار کردند؛ متحدانی که بیش از پیش از اقدامات اسرائیل شرمنده شده‌اند.

جهانی ناامن برای صهیونیست‌ها

از اواخر سال ۲۰۲۳، افکار عمومی جهان به طور محسوسی علیه رژیم صهیونیستی تغییر کرده و نتانیاهو نیز اخیراً اذعان کرد این رژیم در نبرد افکار عمومی جهانی در حال شکست‌خوردن است. این مسئله اهمیت دارد؛ زیرا در جوامع دموکراتیک، ادامه سیاست خارجی که افکار عمومی آن را از نظر اخلاقی غیرقابل‌دفاع بداند، دشوار بوده و حمایت بی‌قیدوشرط از اسرائیل در انتخابات آمریکا به وبالی سیاسی تبدیل شده است.

برخی چهره‌های حاکمیتی اسرائیل نیز خطر رسوایی جهانی را درک کرده‌اند. محکومیت بن‌گویر تنها به خارج از سرزمین‌های اشغالی محدود نبوده، بلکه افرادی چون بِنی گاتز و گیدئون سار که خود نیز در خشونت‌های سیستماتیک نشق بسزایی داشتند، او را به آسیب‌زدن به وجهه رژیم متهم کردند. حتی نتانیاهو، متحد نزدیک بن‌گویر نیز از او انتقاد کرد. این غرور قطعاً دامن اسرائیل را خواهد گرفت. پرونده نسل‌کشی آفریقای جنوبی علیه اسرائیل در لاهه همچنان جریان دارد و بخش زیادی از اسناد آن مستقیماً توسط خود مقامات، سربازان و خبرنگاران صهیونیست آمده است؛ ویدئوها، سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها و پست‌های شبکه‌های اجتماعی که خودشان منتشر کرده‌اند.

مشکل رژیم صهیونیستی این بوده که سیستمی مبتنی بر مصونیت، دیگر تلاشی برای پنهان‌کردن خود نمی‌کند. وقتی خشونت آن‌قدر عادی شود که فیلم‌برداری، منتشر و حتی جشن گرفته شود، دیگر برای جهان بسیار سخت خواهد بود که رویش را برگرداند.