گزارش|

چرا به تنگه هرمز؛ digital chokepoint یا «گلوگاه دیجیتال» اقتصاد جهانی می‌گویند؟

عبارت "گلوگاه دیجیتال" می‌گوید تنگه هرمز فقط یک مسیر حیاتی نفتی نیست، بلکه می‌تواند یک نقطه بسیار حساس در زیرساخت‌های دیجیتال و اینترنت جهان هم باشد.

کد خبر: ۱۴۰۷۷۰۳

دوشنبه - ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ / June 01, 2026

به گزارش خبرنگار دانشگاه و فناوری خبرگزاری دانشجو، در ادبیات جدید ژئوپلیتیک فناوری، اصطلاحی در حال گسترش است که نگاه سنتی به تنگه هرمز را دگرگون می‌کند: Hormuz digital chokepoint یا «گلوگاه دیجیتال تنگه هرمز». این مفهوم نشان می‌دهد که اهمیت این گذرگاه راهبردی دیگر تنها به انتقال انرژی محدود نیست، بلکه به زیرساخت‌های حیاتی اقتصاد دیجیتال جهان نیز گره خورده است.

تنگه هرمز؛ نقطه اتصال انرژی و داده

تنگه هرمز سال‌ها به‌عنوان مهم‌ترین شاهراه انتقال نفت و گاز جهان شناخته می‌شد؛ اما در دهه اخیر با گسترش اقتصاد داده، نقش آن فراتر رفته است. اکنون در کنار نفتکش‌ها، جریان عظیمی از داده‌های دیجیتال، خدمات ابری، ارتباطات بین‌المللی و زیرساخت‌های فناوری نیز به صورت غیرمستقیم به ثبات این منطقه وابسته شده‌اند.

در چنین چارچوبی، مفهوم chokepoint یا «گلوگاه» اهمیت پیدا می‌کند؛ اصطلاحی که در ژئوپلیتیک به نقاطی اطلاق می‌شود که اختلال در آن‌ها می‌تواند کل یک سیستم جهانی را دچار بحران کند. در گذشته این مفهوم بیشتر به مسیرهای کشتیرانی مانند کانال سوئز یا تنگه مالاکا محدود بود، اما امروز شامل مسیرهای داده و زیرساخت‌های دیجیتال نیز شده است.

دیجیتالی شدن گلوگاه‌ها؛ تغییر ماهیت قدرت

در جهان امروز، داده‌ها به اندازه نفت اهمیت یافته‌اند. مراکز داده (Data Centers)، شبکه‌های ابری (Cloud Services)، کابل‌های زیردریایی و زیرساخت‌های ارتباطی، ستون فقرات اقتصاد دیجیتال را تشکیل می‌دهند.

در همین راستا، برخی تحلیل‌های ژئو-فناوری از اصطلاح “digital chokepoint” استفاده می‌کنند تا نشان دهند که: تمرکز دیتاسنترها در مناطق خاص، وابستگی شبکه‌های جهانی به چند هاب منطقه‌ای، و اتصال اروپا، آسیا و آفریقا از طریق خلیج فارس، می‌تواند این منطقه را به یک نقطه حساس در امنیت دیجیتال جهان تبدیل کند.

تنگه هرمز و اقتصاد ابری

با رشد شرکت‌های بزرگ فناوری مانند آمازون، مایکروسافت و گوگل، خلیج فارس به یکی از مراکز مهم توسعه خدمات ابری تبدیل شده است. این شرکت‌ها با ایجاد دیتاسنترهای منطقه‌ای تلاش کرده‌اند تا تأخیر شبکه (latency) را کاهش داده و بازارهای آسیایی و آفریقایی را بهتر پوشش دهند.

اما همین تمرکز زیرساختی یک پیامد مهم دارد: هرگونه بی‌ثباتی امنیتی در اطراف تنگه هرمز می‌تواند نه‌تنها بازار انرژی، بلکه بازار دیجیتال جهانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

پیوند امنیت منطقه‌ای با زیرساخت‌های جهانی

در نگاه جدید، تنگه هرمز دیگر فقط یک مسیر جغرافیایی نیست، بلکه یک نقطه اتصال بین امنیت نظامی، انرژی و فناوری اطلاعات محسوب می‌شود. در چنین شرایطی، هرگونه تنش نظامی یا مداخله خارجی می‌تواند پیامدهایی فراتر از حوزه سنتی انرژی داشته باشد و به اختلال در: خدمات ابری جهانی، بانکداری دیجیتال، تجارت الکترونیک و حتی سیستم‌های هوش مصنوعی منجر شود.

نقش ایران در معادله جدید

با توجه به موقعیت جغرافیایی ایران و اشراف بر تنگه هرمز، این کشور در معادله جدید ژئو-دیجیتال منطقه جایگاهی تعیین‌کننده دارد. در چارچوب این تحلیل‌ها، ایران نه‌تنها یک بازیگر کلیدی در امنیت انرژی، بلکه یکی از عوامل اثرگذار در ثبات یا بی‌ثباتی زیرساخت‌های دیجیتال منطقه نیز محسوب می‌شود.

بر همین اساس، برخی تحلیلگران معتقدند که هرگونه تشدید تنش یا حضور نظامی خارجی در منطقه می‌تواند به جای ایجاد امنیت، ریسک‌های فناوری و اقتصادی را در سطح جهانی افزایش دهد.

از گلوگاه نفتی تا گلوگاه داده

جمع‌بندی این روند نشان می‌دهد که جهان در حال ورود به مرحله‌ای جدید از وابستگی متقابل است؛ مرحله‌ای که در آن: نفت همچنان مهم است اما داده و زیرساخت دیجیتال هم‌وزن آن شده‌اند.

در این چارچوب، تنگه هرمز به‌تدریج از یک «گلوگاه نفتی» به یک “digital chokepoint” تبدیل می‌شود؛ نقطه‌ای که امنیت آن می‌تواند بر آینده اقتصاد جهانی، بازارهای فناوری و حتی توسعه هوش مصنوعی تأثیر مستقیم بگذارد.