اندر تخفيف‌هاي بيمارستاني و دلجويي‌هاي مددكاري

خانم مدير چنان غيظي را در شعاع مختلف اتاق منتشر مي‌كند كه با كوتاه‌ترين جمله رد و بدل شده و گفت‌وگوي صورت گرفته، عقب عقب به طرف درب اتاق مددكاري رهنمون و...

کد خبر: ۱۴۱۰۴۷

يکشنبه - ۲۳ مرداد ۱۳۹۰ / August 14, 2011

به گزارش خبرنگار اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»، مديري از يك بيمارستاني واقع در تهران مي‌گفت كه در سال 1389 و ماه‌هاي فروردين و ارديبهشت امسال رقمي حدود 195 ميليون تومان به بيماران تخفيف داده شده است، ولي در مراجعه به بيمارستاني ديگر كه تقريبا 10 كيلومتر با بيمارستان اولي فاصله دارد، هيبت جابه جايي رئيس اتاق مددكاري چنان بر فرقت مي‌كوبد كه صورتحساب بيمارستان فراموشت مي‌شود.

خانم مدير چنان غيظي را در شعاع مختلف اتاق منتشر مي‌كند كه با كوتاه‌ترين جمله رد و بدل شده و گفت‌وگوي صورت گرفته، عقب عقب به طرف درب اتاق مددكاري رهنمون و به عبارتي غليظ‌تر پرت مي‌شوي.

اظهارات همان مدير بيمارستان اولي بود كه دومين پاراگراف را تكميل مي‌كرد و مبلغ كل دريافت كمك از افراد خير در سال 90 و همچنين 2 ماهه نخست امسال كه معادل 85 ميليون تومان بوده را متذكر مي‌شود.

اما بيمارستان دومي اصلا نمي‌خواهد خبري را از كمك افراد خير به اين بيمارستان ذكر كند و از ترس مديران بالايي مي‌خواهد در همان بي‌خبري سيرش را ادامه دهد، ولي بعضي وقت‌ها از همان بي‌خبري‌ها، خبري درست مي‌شود كه ضررش به مراتب بيشتر از چند صد خبر منتشر شده به حساب مي‌آيد.

آژانس جلوي در بيمارستان آماده است و 20 درصد بيشتر از تاكسي‌هاي بيرون از بيمار كرايه مي‌گيرد تا كميسيون مدير آژانس نيز از جيب بيمار تامين شود و بيمارستاني مي‌ماند كه بعد از ترخيص بيمار، سودهايش را با چشم‌هاي ولو شده در كاغذ شمارش مي‌كند.