تحلیل المعلومه؛

میانجیگری آمریکا در جنگ لبنان؛ شریک جرمی در نقش قاضی!

در حالی که دولت لبنان به ضمانت‌های ترامپ برای اجرای آتش‌بس دل بسته است، منتقدان با اشاره به حمایت‌های گسترده واشنگتن از اسرائیل، این ضمانت‌ها را فاقد اعتبار و مقاومت را تنها گزینه بازدارندگی می‌دانند.

کد خبر: ۱۴۱۲۵۶۷

يکشنبه - ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ / June 07, 2026

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری دانشجو به نقل از المعلومه؛ خروج «دود سفید» از اتاق‌های تصمیم‌گیری آمریکا با عنوان «توافق آتش‌بس» چندان دور از انتظار نبود؛ اما آنچه شگفت‌آور و حتی شوک‌آور به نظر می‌رسد، تکیه رسمی لبنان بر این فرض است که دونالد ترامپ می‌تواند «ضامن شخصی» این توافق باشد.

مطالعه دقیق تاریخ معاصر و بررسی واقعیت‌های میدانی نشان می‌دهد که اعتماد به دولت آمریکا به‌عنوان یک «میانجی بی‌طرف»، چیزی جز توهمی سیاسی نیست؛ توهمی که به مردمی فروخته می‌شود که خانه‌هایشان ویران و خانواده‌هایشان آواره شده‌اند.

زبان آمار دروغ نمی‌گوید؛ آمریکا شریک کامل جنگ

چگونه ممکن است کشوری که اصلی‌ترین تأمین‌کننده تسلیحات اسرائیل است، در عین حال ضامن صلح نیز باشد؟بر اساس آمار منتشرشده، از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵ بیش از ۱۲۰ هزار تن تجهیزات نظامی از طریق حدود هزار هواپیما و ۱۵۰ کشتی به اسرائیل منتقل شده است. نویسنده معتقد است این ارقام حتی کمتر از واقعیت هستند؛ زیرا ظرفیت حمل هواپیمای C-5M Super Galaxy به بیش از ۱۲۷ تن می‌رسد و کشتی‌های باری نیز صدها هزار کانتینر حمل می‌کنند.

در واقع سخن از میلیون‌ها تن مهمات و بمب‌هایی است که با سامانه‌های هدایت آمریکایی JDAM به سلاح‌های دقیق تبدیل شده و در غزه، لبنان و ایران به کار رفته‌اند.

در دوره ترامپ، به‌ویژه همزمان با درگیری‌ها علیه ایران، یک پل هوایی گسترده برقرار بوده که در اوج خود روزانه ۶ تا ۷ پرواز نظامی انجام می‌شد و تا پایان آوریل به ۴۰۳ هواپیمای ترابری سنگین و ۱۰ کشتی عظیم رسیده است.

سابقه نقض تعهدات و فشار سیاسی

نویسنده معتقد است صلاحیت سیاسی ترامپ برای ایفای نقش «ضامن» از زمان خروج آمریکا از توافق هسته‌ای ایران (برجام) در ۸ مه ۲۰۱۸ زیر سؤال رفته است؛ زمانی که واشنگتن با وجود تأیید بین‌المللی توافق، از آن خارج شد.

همین الگو در لبنان نیز تکرار شده است. او می‌نویسد که توافق آتش‌بس ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴ هنوز به‌طور کامل اجرایی نشده بود که آمریکا به اسرائیل اختیارات بیشتری داد و سپس دولت ترامپ مهلت خروج نیروهای اسرائیلی را تا ۱۸ فوریه ۲۰۲۶ تمدید کرد؛ وعده‌ای که از نگاه نویسنده عملی نشد.

مقاله همچنین از عملکرد فرستادگان آمریکایی مانند «باراک» و «اورتاگوس» انتقاد کرده و مدعی است آنان با لبنان از موضع بالا برخورد کرده‌اند.

به گزارش روزنامه واشنگتن پست درباره هزاران ادعای نادرست یا گمراه‌کننده ترامپ در دوره نخست ریاست‌جمهوری او اشاره شده و این موضوع به‌عنوان دلیلی برای بی‌اعتمادی به وعده‌های وی مطرح می‌شود.

ایرادهای حقوقی و سیاسی توافق

مطالبات اصلی مقاومت لبنان در آن لحاظ نشده است.نویسنده به حضور سفیر لبنان در رأس هیئت مذاکره‌کننده انتقاد می‌کند و با اشاره به تابعیت آمریکایی وی، استدلال می‌کند که سوگند وفاداری به ایالات متحده می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌های او سایه بیندازد؛ هرچند این ادعا دیدگاهی سیاسی و محل بحث است.

در حالی که مقام‌های لبنانی بر ضمانت‌های آمریکا تأکید می‌کنند، مقام‌های اسرائیلی از جمله وزیر دفاع اسرائیل، یسرائیل کاتس، مواضعی اتخاذ کرده‌اند که نشان می‌دهد اسرائیل قصد خروج کامل از برخی مناطق جنوبی لبنان را ندارد و همچنان آزادی عمل نظامی خود را حفظ خواهد کرد.

تکیه بر «ضمانت‌های ترامپ» اشتباهی راهبردی است.، کشوری که مهم‌ترین تأمین‌کننده تسلیحات اسرائیل به شمار می‌رود، نمی‌تواند همزمان ضامن امنیت لبنان باشد.

حفظ حاکمیت و امنیت لبنان تنها از طریق ایستادگی داخلی، مقاومت و حفظ توان بازدارندگی امکان‌پذیر است و نه از راه اتکا به تضمین‌های خارجی.