آيت‌الله جوادي‌آملي:

قرآن خاورميانه را به قيام كشانده است

استاد حوزه علميه قم گفت: قرآن هم‌اكنون خاورميانه را به قيام كشانده و كتابي است كه روي پاي خود ايستاده و نيازي به احدي ندارد.

کد خبر: ۱۴۱۳۰۰

دوشنبه - ۲۴ مرداد ۱۳۹۰ / August 15, 2011

به گزارش گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو» به نقل از پايگاه اطلاع‌رساني اسراء، آيت‌الله عبدالله جوادي‌آملي در ديدار قائم مقام قرآني وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي و جمعي از ميهمانان خارجي نمايشگاه بين‌المللي قرآن كريم اظهار داشت: مهماني خدا در ماه مبارك رمضان يك تعامل متقابل است، در عين حال كه خدا ما را به عنوان مهمان دعوت كرده است توقّع دارد كه مهمان ما هم بشود، هم ميزبان ما باشد هم مهمان ما و ما را به بهانه‌هاي مختلف دعوت كرده است.

وي ادامه داد: گاهي به لحاظ زمان، گاهي به لحاظ زمين، گاهي فرمود در حج و عمره وقتي وارد سرزمين وحي شديد مهمان خدا هستيد و از اين رو از حاجيان و معتمران به عنوان ضيوف الرحمن ياد مي‌شود.

استاد حوزه علميه قم خاطرنشان كرد: گاهي به لحاظ زمان فرمود روزه‌دار مهمان خدا است، در شهر الله وارد مي‌شود و با صيام در كنار مائده و مأدبه الهي مي‌نشيند، اما يك داد و ستدي و تعاملي هم هست.

‌جوادي‌آملي گفت: خداوند فرمود من شما را در زمان و زمين مناسب به مهماني دعوت كردم ولي شما هم مرا به عنوان مهمان دعوت كنيد، من حاضرم بيايم «أنا عند المنكسرة قلوبهم»، هر جا قلب شكسته‌اي باشد من مهمان آن قلب هستم.

وي اظهار كرد‌: اين درست است كه خدا بر اساس معيّت قيّومه‌اي كه در سوره حديد ذكر شد، يك معيّت تشريفيه هم دارد و فرمود هر جا قلب شكسته است من مهمان دل شكسته‌ام و بنابر اين خود را عاري از هر خصوصيتي ديد قلب شكسته‌اي دارد و اين شكستگي به صد هزار قلب درست مي‌ارزد، بنابر اين اكنون كه مهمانان خدا هستيم بايد بكوشيم كه ميزبان خدا هم باشيم تا فيض دوچندان باشد.

جوادي آملي ابراز داشت‌: جريان قرآن يك كتاب جهاني است، منظور از جهان برتر از مسئله سه‌گانه محلي، منطقه‌اي و بين‌المللي است، وقتي خدا از جهان و جهانيان نام مي‌برد دنيا را با فراز و فرودش به تعبير شيخ عطار خيلي ضعيف مي‌شمارد، وقتي مي‌گويد قرآن كتاب جهاني است يعني در دنيا، برزخ و قيامت سخن از قرآن است.

وي افزود: قاري بهشت، داوود پيغمبر است و كتابي كه در بهشت براي بهشتيان مي‌خوانند قرآن است و اگر گفته مي‌شود قرآن جهاني است، يعني دنيا، برزخ و آخرت.

استاد اخلاق حوزه‌هاي علميه اظهار داشت: سؤال و جواب در برزخ عربي است، آن كه دينش عربي بود و مؤمن بود به زبان قرآن آشنا مي‌شود، قرآني سخن مي‌گويد، قرآني سؤال‌ها را پاسخ مي‌دهد وقتي از او سؤال مي‌كنند «مَن ربّك؟ مَن نبيّك؟ ما كتابك؟» عربي مي‌فهمد ولو اهل عِبري، سرياني يا تازي باشد.

مفسر بزرگ قرآن كريم ادامه داد‌: ولي عرب‌زباني كه به دين پشت كرد در قبر اين كلمات را نمي‌فهمد زبان او زبان دين نيست، زبان او زبان قرآن نيست.

وي اضافه كرد‌: قرآن به ما هويت مي‌دهد، زبان و قلب مي‌دهد، نبايد گفت اين شخصي كه شما تلقين مي‌كنيد اينكه اين كلمات را در زمان حياتش نمي‌فهميد حال چگونه بفهمد، اگر مومن بود و اهل قرآن بود اين قرآن، شناسنامه، هويت، زبان، چشم و گوش مي‌دهد، اين مرده در قبر همه سؤال‌هاي عربي را به خوبي مي‌فهمد و اگر اهل ديانت نبود هيچ يك از اين كلمات را نمي‌فهمد.

‌جوادي‌آملي افزود: قرآن كتابي نيست كه همانند ساير كتاب‌هاي عادي باشد بنابر اين منظور از جهاني بودن‌، عالمي بودن است،تنها مقصود همين يك تكه زمان دنيا نيست ولو چند ميليارد سال، اين چند ميليارد نسبت به ابد قابل قياس نيست.

وي اظهار داشت: شما از زمين تا كره مريخ صفر بگذاريد و منظور از اين صفر هم سال نوري و سرعت نور باشد، باز متناهي است ولي ابديت و بهشت بيش از آن است كه شما از اينجا تا مريخ صفر بگذاريد و منظور ساعت و سرعت نور باشد.

جوادي آملي ابراز داشت: قرآن كتابي است كه جهان را با دو عنصر محوري اداره مي‌كند، يكي محكم بودن و ديگري زيبا بودن است.

اين مرجع تقليد گفت: اگر بنايي محكم نباشد قابل استفاده نيست و اگر محكم و متقن بود ولي زيبا و دل پذير نبود دل مايه ندارد و جاي زندگي نيست.

وي ادامه داد: خداي سبحان با دو عنصر محوري قرآن را معرفي كرد و فرمود «هم محكم است، هم هنرمندانه ساخته شده است، هم متقن و هم زيباست.»

جوادي آملي اظهار داشت: اگر نظام جمهوري اسلامي ايران كار خود را با قرآن شروع كرده است چون قرآن درس مقاومت مي‌دهد.

وي ابراز داشت: قرآن هم‌اكنون خاورميانه را به قيام كشانده است و كتابي است كه روي پاي خود ايستاده و نيازي به احدي ندارد، بلكه همگان را حفظ مي‌كند، اين كتاب مي‌تواند خاورميانه را به قيام دعوت كند و اين بر اثر اتقان اوست.

اين مرجع تقليد گفت: بشر با انگيزه و انديشه زندگي مي‌كند، حال ممكن است كسي مطالب علمي انديشمندانه‌ اما بدون جاذبه ارائه كند يا ممكن است هنرمندي با جاذبه سخن بگويد، اما ريشه انديشه‌اي نداشته باشد، آن سخني كه انديشه‌اش به حد نصاب و انگيزه‌اش به حد نصاب است هم متقن و هم هنرمندانه است.