يادداشت//

اسرا فارغ التحصيلان مكتب صبر حضرت زينب(س) بودند

اسرا فارغ التحصيلان مكتب صبر حضرت زينب(س) بودند كه با صبر و استقامت ايستادگي كردند و همچون معلمشان، آبرومند و سربلند به آغوش وطن بازگشتند.

کد خبر: ۱۴۱۴۴۲

سه‌شنبه - ۲۵ مرداد ۱۳۹۰ / August 16, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ 26 مردادماه، يادآور سالروز بازگشت پرستوهاي عاشق و حضور آزادگاني است كه سرافراز و سبكبال پس از سال‌ها اسارت در زندان‌ها و اسارتگاه‌هاي وحشتناك رژيم بعثي عراق و سال‌ها دوري از وطن و چشيدن طمع تلخ هجر، قدم به خاك پاك ميهن اسلامي گذاشتند.

سينه‌هاي آزادگان فراختر از اقيانوس و مملو از ايمان و باور بود، آن روز كه جهانيان با تمام قواي نظامي و تبليغاتي، جنگي نابرابر را به اين ملت تحميل كردند، اقشار مختلف جامعه از زن و مرد، پير و جوان همه و همه آماده شدند و با اقتدا به بزرگ معمار انقلاب رفتند تا زهر تلخ شكست را به كام دشمنان فرو ريزند.

در آن بحبوحه آتش و خون بود كه عده‌اي از پرستوهاي مهاجر كه شوق وصال بي قرارشان كرده بود از قافله عشق جدا شدند و حسين وار در آسمان‌ها ماوا گرفتند، عده‌اي جسمشان را چون حضرت ابوالفضل(ع) در محضر خداوند به وديعه نهادند و عده‌اي هم زينب گونه در زير شكنجه‌هاي نامردانه بعثي‌ها تاب آوردند و به صلابت و مردانگي معنايي ديگر دادند و آبرومند و سربلند به ميهن بازگشتند.

بعثيان در دست رزمندگان اسير بودند

اسرا در زندان‌ها و اسارتگاه‌هاي مخوف بعثيان نه تنها اميدشان را از دست نداده و ياس و نااميدي به دل دريايي‌شان راه ندادند، بلكه با صبر و استقامت از هر فرصتي براي تهذيب نفس، آموختن قرآن و نهج البلاغه، اصول فقه و منطق و زبان‌هاي انگليسي و عربي و همچنين فعاليت‌هاي فرهنگي استفاده كردند و با وجود شكنجه‌هاي شديد از ايمان و باور و نيز برگزاري نمازهاي جماعت و عزاداري‌هاي در ايام محرم و عاشورا و عمل به فرمايشات مريد پيرشان امام خميني(ره) دست نكشيدند.

اين رزمندگان كه در چنگال بي رحم بعثيان اسير بودند، به دنيا ثابت كردند كه نه تنها اسير بعثيان نيستند، بلكه آنها را اسير خود كرده اند.

آري، نه تنها استقامت آزادگان در اردوگاه‌هاي دژخيمانه رژيم بعث، بلكه صبر و پايداري خانواده‌هاي اين عزيزان نيز ستودني است.

عرصه پربركت دفاع مقدس، صحنه حضور مردان و زنان با ايماني بود كه با پيروي از تعليم تعاليم عاليه اسلام و تحت رهبري حكيمانه حضرت امام خميني(ره) توانستند حماسه‌اي به يادماندني و جاودان از خود به يادگار بگذارند و آزادگان اگر چه در بازگشت از اسارت مقتدا و امام خويش را از دست داده بودند و دلي آكنده از خون از فقدان ايشان داشتند، اما با نايب برحق ايشان ميعادي هميشگي بستند و بر عهد خويش با خون شهيدان پايبند ماندند.