بازخواني نظريات شهيد مطهري در كتاب «حجاب»؛

پوشش زن موجب کرامت و احترام بیشتر اوست

پوشش کامل زن نه ضد آزادي و حيثيت انساني و نه ظلم و ضد حكم عقل به‏ شمار مي‏رود؛ برعكس پوشيده بودن زن، در همان حدودي كه اسلام تعيين كرده است موجب كرامت و احترام بيشتر او است، زيرا او را از تعرض افراد جلف و فاقد اخلاق مصون مي‏دارد.

کد خبر: ۱۴۱۸۶۳

پنجشنبه - ۲۷ مرداد ۱۳۹۰ / August 18, 2011

گروه فرهنگی«خبرگزاری دانشجو»؛ پوشش زن در اسلام اين است كه زن در معاشرت خود با مردان بدن خود را بپوشاند و به جلوه‏گري و خودنمائي نپردازد، آيات مربوطه همين معني را ذكر مي‏كند و فتواي فقهاء هم مؤيد همين مطلب است.

شك نيست كه هر چيزي كه موجب تحكيم پيوند خانوادگي و سبب صميميت رابطه زوجين گردد، براي كانون خانواده مفيد است و در ايجاد آن بايد حداكثر كوشش مبذول شود؛ و بالعكس هر چيزي كه‏ باعث سستي روابط زوجين و دلسردي آنان گردد و به حال زندگي خانوادگي‏ زيانمند است، بايد با آن مبارزه كرد.

اسلام مخصوصا تأكيد كرده است كه زن هر اندازه متين‏تر و با وقارتر و عفيف تر حركت كند و خود را در معرض نمايش براي مرد نگذارد بر احترامش افزوده مي‏شود.

در تفسير آيات سوره احزاب می بینیم كه قرآن كريم پس از آنكه‏ توصيه مي‏كند زنان خود را بپوشانند مي‏فرمايد «ذلك ادني ان يعرفن فلا يؤذين » يعني اين كار براي اينكه به عفاف شناخته شوند و معلوم شود خود را در اختيار مردان قرار نمي‏دهند بهتر است و در نتيجه دور باش و حشمت آنها مانع مزاحمت افراد سبكسر مي‏گردد.

کج اندیشان غرب زده اولين ايرادي كه بر پوشيدگي زن مي‏گيرند اينست كه این پوشش دليل معقولي ندارد و چيزي كه منطقي نيست نبايد از آن دفاع كرد! مي‏گويند منشأ حجاب، يا غارتگري و نا امني بوده است كه امروز وجود ندارد و يا فكر رهبانيت و ترك لذت بوده است كه فكر باطل و نادرستي است!

ايراد ديگري كه بر حجاب گرفته‏اند اينست كه موجب سلب حق آزادي كه‏ يك حق طبيعي بشري است مي‏گردد و نوعي توهين به حيثيت انساني زن به شمار مي‏رود!

مي‏گويند احترام به حيثيت و شرف انساني يكي از مواد اعلاميه حقوق بشر است؛ هر انساني شريف و آزاد است؛ مرد باشد يا زن، سفيد باشد يا سياه، تابع هر كشور يا مذهبي باشد؛ مجبور ساختن زن به اينكه حجاب‏ داشته باشد بي اعتنائي به حق آزادي او و اهانت به حيثيت انساني او است‏ و به عبارت ديگر ظلم فاحش است به زن؛ عزت و كرامت انساني و حق‏ آزادي زن و همچنين حكم متطابق عقل و شرع به اينكه هيچكس بدون موجب‏ نبايد اسير و زنداني گردد و ظلم به هيچ شكل و به هيچ صورت و به هيچ‏ بهانه نبايد واقع شود، ايجاب مي‏كند كه اين امر (حجاب) از ميان برود.

علامه مطهری در پاسخ این ایراد می گوید: فرق است بين زنداني كردن‏ زن در خانه و بين موظف دانستن او به اينكه وقتي مي‏خواهد با مرد بيگانه مواجه شود پوشيده باشد.

ایشان می افزاید: در اسلام محبوس ساختن و اسير كردن زن وجود ندارد؛ حجاب در اسلام يك وظيفه‏اي است بر عهده زن‏ نهاده شده كه در معاشرت و برخورد با مرد بايد كيفيت خاصي را در لباس‏ پوشيدن مراعات كند، اين وظيفه نه از ناحيه مرد بر او تحميل شده است و نه چيزي است كه با حيثيت و كرامت او منافات داشته باشد و يا تجاوز به‏ حقوق طبيعي او كه خداوند برايش خلق كرده است محسوب شود.

به گفته علامه مطهری، اگر رعايت پاره‏اي مصالح اجتماعي، زن يا مرد را مقيد سازد كه در معاشرت روش خاصي را اتخاذ كنند و طوري راه بروند كه آرامش ديگران را بر هم نزنند و تعادل اخلاقي را از بين نبرند چنين مطلبي را  زنداني كردن‏ يا  بردگي نمي‏توان ناميد و آن را منافي حيثيت انساني و اصل آزادي فرد نمي‏توان دانست.

البته در كشورهاي متمدن جهان در حال حاضر چنين محدوديتهائي براي مرد وجود دارد، اگر مردي برهنه يا در لباس خواب از خانه خارج شود و يا حتي با پيژامه بيرون آيد پليس ممانعت كرده به عنوان اينكه اين عمل برخلاف‏ حيثيت اجتماع است او را جلب مي‏كند.

هنگامي كه مصالح اخلاقي و اجتماعي‏، افراد اجتماع را ملزم كند كه در معاشرت اسلوب خاصي را رعايت كنند، مثلا با پوشش لباس كامل بيرون بيايند، چنين چيزي نه بردگي نام دارد و نه‏ زندان و نه ضد آزادي و حيثيت انساني و نه ظلم و ضد حكم عقل به‏ شمار مي‏رود؛ برعكس پوشيده بودن زن، در همان حدودي كه اسلام تعيين كرده است موجب كرامت و احترام بيشتر او است، زيرا او را از تعرض افراد جلف و فاقد اخلاق مصون مي‏دارد.