پاسخ استاد مطهری به شبهات پیرامون حجاب– بخش اول

آیا حجاب سبب رکود و تعطیلی فعالیت‌های زن می‌شود؟

از ایراداتی كه بر حجاب می‏گيرند اينست كه سبب ركود فعاليت‌هايی است كه خالق در استعداد زن قرار داده است، زن نيز مانند مرد دارای استعداد‌هاي خدادادي است و اساسا هر استعداد طبيعی دليل يك حق طبيعی است.

کد خبر: ۱۴۱۸۸۶

جمعه - ۲۸ مرداد ۱۳۹۰ / August 19, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، یکی از ایراداتی كه بر حجاب می‏گيرند اينست كه سبب ركود و تعطيل‏  فعاليت هايی است كه خلقت در استعداد زن قرار داده است. زن نيز مانند مرد دارای ذوق، فكر، فهم، هوش و استعداد كار است. اين استعدادها را خدا به او داده است و بيهوده نيست و بايد به ثمر برسد.  اساسا هر استعداد طبيعی دليل يك حق طبيعی است.

وقتی در آفرينش به‏  يك موجود استعداد و لياقت كاری داده شد، اين به منزله سند و مدرك‏  است كه وی حق دارد استعداد خود را به فعليت برساند، منع كردن آن ظلم‏  است. باز داشتن زن از كوششهايی كه آفرينش به او امكان داده است نه تنها  ستم به زن است، بلكه خيانت به اجتماع نيز می‏باشد. هر چيزی كه سبب شود  قوای طبيعی و خدادادی انسان معطل و بی اثر بماند به زيان اجتماع است .

عامل انسانی بزرگترين سرمايه اجتماع است. زن نيز انسان است و اجتماع‏  بايد از كار و فعاليت اين عامل و نيروی توليد او بهره‏مند گردد. فلج‏  كردن اين عامل و تضييع نيروي نيمی از افراد اجتماع، هم برخلاف حق طبيعی‏  فردی زن است و هم برخلاف حق اجتماع و سبب می‏شود كه زن هميشه به صورت‏ سر بار مرد زندگی كند .

جواب اين اشكال آنست حجاب اسلام نمی‏گويد كه‏  بايد زن را در خانه محبوس كرد و جلوی بروز استعدادهای او را گرفت. مبنای حجاب در اسلام چنانكه گفتيم اينست كه التذاذات جنسی بايد به محيط خانوادگی و به همسر مشروع اختصاص يابد و محيط اجتماع، خالص برای كار و فعاليت باشد. به همين جهت به زن اجازه نمی‏دهد كه وقتی از خانه بيرون‏ می‏رود موجبات تحريك مردان را فراهم كند و به مرد هم اجازه نمی‏دهد كه‏  چشم چرانی كند. چنين حجابی نه تنها نيروی كار زن را فلج نمی‏كند، بلكه موجب‏ تقويت نيروی كار اجتماع نيز می‏باشد.

اگر مرد تمتعات جنسی را منحصر به همسر قانونی خود كند و تصميم بگيرد همين كه از كنار همسر خود بيرون آمد و پا به درون‏  اجتماع گذاشت، ديگر درباره اين مسائل نينديشد، قطعا در اين صورت بهتر  می‏تواند فعال باشد تا اينكه همه فكرش متوجه اين زن و آن دختر و اين قد و بالا و اين طنازی و آن عشوه‏گری باشد و دائما نقشه طرح كند كه چگونه با  فلان خانم آشنا شود .

آيا اگر زن ساده و سنگين بدنبال كار خود برود برای اجتماع بهتر است‏ يا آنكه برای يك بيرون رفتن چند ساعت پای آيينه و ميز توالت وقت خود  را تلف كند و زمانی هم كه بيرون رفت تمام سعي اش اين باشد كه افكار  مردان را متوجه خود سازد و جوانان را كه بايد مظهر اراده و فعاليت و  تصميم اجتماع باشند به موجوداتی هوسباز و چشم چران و بی اراده تبديل كند؟

عجبا! به بهانه اينكه حجاب، نيمی از افراد اجتماع را فلج كرده، با بی حجابی و بی‏بند و باری نيروی تمام افراد زن و مرد را فلج كرده‏اند. كار زن پرداختن به خودآرايی و صرف وقت در پای ميز توالت برای بيرون‏  رفتن، و كار مرد چشم چرانی و شكارچي‌گری شده است.

اسلام با فعاليت واقعی اجتماعي، اقتصادی و فرهنگی هرگز مخالف نيست. متون اسلام و تاريخ اسلام گواه اين مطلب است. در اوضاع و احوال تجدد بی منطق حاضر جز در دهات و در ميان افراد  سخت متدين كه اصول اسلامی را رعايت می‏كنند زنی پيدا نمی‏كنيد كه نيروی او  واقعا صرف فعاليت های مفيد اجتماعی، فرهنگی يا اقتصادی بشود.

آری! يك نوع فعاليت اقتصادی رايج شده است كه بايد آنرا ثمره بی حجابی‏ دانست و آن اينست كه بنكدار به جای اينكه بكوشد جنس بهتر و مرغوبتر برای مشتريان خود تهيه كند، يك مانكن را به عنوان فروشنده می‏آورد، نيروی زنانگی و سرمايه عصمت و عفاف او را استخدام می‏كند و وسيله پول در آوردن و خالی كردن جيب ها قرار می‏دهد.

يك فروشنده بايد كالا را همانطوری‏ كه هست به مشتری ارائه دهد ولی يك دختر خوشگل فروشنده با ادا و اطوار و ژست های زنانه و در معرض قرار دادن جاذبه جنسی خود مشتری را جلب می‏كند .بسياری از افراد كه اصلا مشتری نيستند برای اينكه چند دقيقه با او حرف‏ بزنند يك چيزی هم می‏خرند. آيا اين فعاليت اجتماعی است؟ آيا اين تجارت است يا كلاهبرداری و  رذالت؟

می‏گويند زن را توی كيسه سياه نپيچيد. ما نمی‏گوييم زن خود را در كيسه سياه بپيچيد، ولی آيا بايد طوری لباس‏  بپوشد و در اجتماع عمومی ظاهر شود كه برجستگی پستانهايش را هم به مردان‏  شهوتران و چشم چران نشان بدهد و از آنطور كه هست بهتر و جاذبتر برای‏  آنها جلوه دهد؟ از وسائل مصنوعی در زير لباس استفاده كند تا چاقی و  زيبايی مصنوعی را هم برای فريفتن و دل ربودن مردان بيگانه به مدد بگيرد؟  اين مدها و لباسهای تحريك آميز برای چه به وجود آمده است ؟ آيا برای‏ اينست كه بانوان آن لباس ها را برای همسرانشان بپوشند؟ ! اين كفش های‏ پاشنه بلند برای چيست؟ جز برای اينست كه حركات ماهيچه‏های كفل را به ديگران نشان دهد؟ آيا لباسهايی كه نازك كاری‏ها و برجستگي های بدن را نشان می‏دهد جز برای تهييج مردان و برای صيادی است؟

عملا قالب خانمهايی كه از اين نوع كفش ها و لباس ها و آرايش ها استفاده‏  می‏كنند، تنها مردی را كه در نظر نمی‏گيرند شوهران خودشان است. زن می‏تواند در ميان زنان و در ميان محارم خود از هر نوع لباس و آرايشی‏  استفاده كند، اما متأسفانه تقليد از زنان غربی برای هدف و منظور ديگری‏ است.

غريزه خودآرايی و شكارچي گری در زن غريزه عجيبی است. وای اگر مردان هم‏ به آن دامن بزنند و مدسازان و طراحان، نواقص كار آنان را برطرف كنند و  مصلحين اجتماع هم تشويق كنند.

اگر دختران در اجتماعات عمومی لباس ساده بپوشند، كفش ساده به پا كنند، با چادر يا با پالتو و روسری كامل به مدرسه و دانشگاه بروند، آيا  در چنين شرايطی بهتر درس می‏خوانند يا با وضعی كه مشاهده می‏كنيم؟

اصولا  اگر التذاذهای جنسی و منظورهای شهوانی در كار نيست چه اصراری است كه‏  بيرون رفتن زن به اين شكل باشد؟ چرا اصرار می‏ورزند كه دبيرستان های مختلط  به وجود آورند؟ شنيده‏ام در پاكستان معمول بوده است كه در كلاس های دانشگاه بخش پسران و دختران به وسيله پرده‏ای از  يكديگر جدا باشد و فقط استادی كه پشت تريبون قرار می‏گيرد مشرف بر هر دو باشد. آيا بدين طريق درس‏ خواندن چه اشكالی دارد؟