به بهانه روز جهاني مسجد

شرافت مسجد از علي(ع) و نماز اوست

پیامبر بعد از مدتی دستور دادند تا همه مردم در خانه خود را به مسجد ببندند و فقط در خانه علي (ع) به مسجد باز ماند، مردم به پیامبر اعتراض کردند كه پیامبر در جوابشان فرمود: «من در خانه‌های شما را مسدود نکردم و در خانه او را باز نگذاشتم، خداوند دستور بستن در خانه‌های شما و باز گذاردن در خانه علي را داد.»

کد خبر: ۱۴۲۲۸۰

يکشنبه - ۳۰ مرداد ۱۳۹۰ / August 21, 2011

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ مسجد، مکانی مقدس در اسلام است که از آن بعنوان محل عبادت و برگزرای نمازهای جماعت استفاده می شود.

اولین مسجدی که بعد از هجرت رسول الله به مدینه ساخته شد، مسجد قبا است که ارزش و جایگاه ویژه ای دارد و در مقابل آن مسجد ضرار قرار دارد که به دستور خداوند، پیامبر(ص) آن را ویران کرد؛ چرا که بر اساس حسادت و نفاق ساخته شده بود و به دليل اينكه به ضرر اسلام بوده و باعث ايجاد کفر و تفرقه شده بود، در قرآن ضرار نامیده شد.

نکته قابل توجه این که کارکرد مسجد در طول دوره اسلامی محصور به یک مکان عبادی صرف نبوده، بلکه مسجد پایگاهی علمی و سیاسی و اجتماعی بوده و چنانکه در دوره های گوناگون اسلام مشاهده می کنیم عزل و نصب حکام و فرمانداران در مسجد صورت می گرفته؛ مانند فرماندار مصر محدبن ابی بکر که حکم حکومتی خود را در مسجد مصر خواند و از مردم برای حضرت علی (ع) بیعت ستاند.

مسجد در دوران صدر اسلام کارکردهای فراوان دیگری نیز داشت؛ از جمله فراخواندن مردم برای جنگ و آمادگی و اعزام سپاهیان اسلام و از همه قابل توجه تر مسجد یک پایگاه علمی بود؛ به طوری که پیامبر (ص) و امام علی (ع)در مسجد می نشستند و مردم از محضر ایشان علم آموزی می کردند و سوالات و مسائل خود را از آن دو  بزرگوار جویا می شدند.

از انجا که مسجد مکانی مقدس و دارای احترام است، داخل شدن در آن شرایط خاصی دارد؛ به طوري که شخص باید پاک و طاهر و مسلمان باشد و در احادیث شیعه مساجد را خانه خدا بر روی زمین خوانده اند تا آنجا که امام صادق (ع) در آداب داخل شدن در مسجد می فرماید: «هر گه به درب مسجد رسیدي متوجه باش که تو به درگاه سلطانی بزرگ رسیده ای»

چند مسجد از مساجد اسلامی از جایگاه و ارزش بالاتری بر خوردار هستند، مانند؛ «مسجد الحرام، مسجد النبی و مسجد الکوفه»؛ چرا كه هر یک رکعت نماز در اين سه مسجد برابر با هزار رکعت نماز است.

مسجد النبی در شهر مدینه واقع شده است و در زمان رسول خدا (ص) خانه های فراوانی گرداگرد آن را فرا گرفته بودند و از هر خانه ای دری به سوی مسجد باز می شد. پیامبر بعد از مدتی به امر خداوند دستور دادند همه مردم در خانه خود را به مسجد ببندند و فقط به امیرالمومنین علی بن ابیطالب (ع) اجازه دادند که در خانه خود را به مسجد باز بگذارد.

مردم به پیامبر اعتراض کردند و در این باره سخنانی گفتند كه پیامبر در جوابشان فرمود: «من در خانه های شما را مسدود نکردم  و در خانه او را باز نگذاشتم خداوند دستور بستن در  خانه های شما و باز گذاردن در خانه او را داد»

در این حال خليفه دوم طمع کرد که شکافی به قدر چشمش از منزلش به مسجد باز کند، ولی پیامبر(ص) مانع این کار وی شدند و این چنین بود که فضیلتی و منقبتی بر فضایل و مناقب بی شمار و بی حد و حصر حضرت افزوده شد هر چند که شرافت مسجد از امیر المومنین و نماز وی است کما اینکه در زیارت شریفه ان حضرت خطاب به ان بزرگوار می خوانیم: «السلام علیک یا مشرف الکعبه؛ يعني سلام بر تو ای کسی که به کعبه شرافت داده ای.»