امام علي (ع) در بستر بيماري

علي(ع): هر چه من مي‌خورم از خوردني‌ها، ابن ملجم را نيز همان دهيد

امام علي(ع) در بستر بيماري به فرزندان خود مي‌فرمايند: «تا من زنده‌ام از خوردني‌ها و نوشيدني‌ها هر چه من مي‌خورم، وي (ابن ملجم) را نيز همان دهيد و خورش از وي بازنگيريد، اگر درگذرم او را يك ضربت بيش مزنيد كه مرا يك ضربت زده است.»

کد خبر: ۱۴۲۵۵۷

چهارشنبه - ۰۲ شهريور ۱۳۹۰ / August 24, 2011

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ مقوله اخلاق در دين اسلام از جايگاه گسترده و والايي برخوردار است به طوري كه حجم وسيعي از سفارشات پيامبر(ص) و ائمه معصومين(ع) را دربرگرفته است، تا آن جا كه پيامبراكرم(ص) مي فرمايد:

«اصل و نسب هر كس دين و اخلاق اوست نه خانواده و گذشته و انساب وي»، جايگاه اخلاق در دين اسلام تا اندازه‌اي بالاست كه اخلاق مداري و خلق خوش در اين دين هم پايه خردمندي و ايمان برشمرده شده است.

زندگي اخلاقي و اجتماعي امام علي(ع) الگويي در حد مدينه فاضله است، گاه نمونه‌هايي از صبر ، ايثار و فضايل اخلاقي از امام ديده مي شود كه به نظر مي رسد اين شخصيت فرا انساني است.

به همين دليل زندگي ايشان، براي كساني كه پايبند به اخلاق هستند، الگوي بسيار والايي است، آن گونه كه هميشه بايد از آن درس گرفت و هنوز براي رسيدن به آن راهي طولاني پيش روست.

به سخن ديگر، سيره اخلاقي امام علي(ع) يكي از بهترين روش‌هاي زندگي است كه تاكنون در طول حيات انساني تجربه شده است، زندگي انسان كاملي كه نمونه واقعي يك انسان الهي و در شمار نادر افرادي است كه نهادن اسم انسان، به معناي خليفه الهي بر آنان سزوار است اين زندگي تا حدي جذاب است كه دوست را نسبت به او تا بالاترين حد دوستي كشانده و حتي دشمنان را ناچار به تحسين كرده است.

از مهمترين جلوه‌هاي زندگي امام مهرباني و عطوفتي است كه سرتاسر زندگي آن حضرت را پوشانده است.  تاآن جا كه پيامبر(ص) در معرفي شخصيت امام علي(ع) مي فرمايد: «يا علي! تو  بخشنده ترين و پارساترين هستي در دنيا و خوش خلق ترين در اخلاق»

با تمام شگفتي‌هايي كه تاريخ از عظمت و بزرگي روح امام علي(ع) به ياد دارد اما انسان انگشت حيرت به دهان مي گيرد وقتي برخورد اميرالمومنين(ع) را با قاتل خويش به نظاره مي نشيند.

زماني كه امام علي(ع) در باره ابن ملجم به فرزندان خود سفارش مي كند «تا من زنده‌ام از خوردني‌ها و نوشيدني‌ها هر چه من مي خورم، وي را نيز همان دهيد و خورش از وي بازنگيريد پس من اگر زنده ماندم هر چه راي من در باب وي اقتضا كند، و اگر درگذرم او را يك ضربت بيش مزنيد كه مرا يك ضربت زده است.»

عمق اين حلم و بزرگواري و سخاوت از علي(ع) و خاندان وي دور از ذهن نيست؛ چرا كه سوره «هل اتي» در وصف چنين آسمانيان خاك نشيني نازل شده است.

آنان كه سه روز پياپي روزه گرفتند و در روز اول افطار خود را به فقير و در روز دوم به يتيم و در روز سوم به اسير بخشيدند و هر سه روز با آب افطار كرده‌اند تا آن جا كه سخاوت و بخشندگي‌شان آسمانيان را به شگفت آورد و مستحق آن شدند كه با طعام‌ بهشتي افطار كنند هر چند كه بهشت با تمام شكوه و عظمتش عطش حضور علي(ع) را در خود داشت.