وحدت ملی؛ کارکرد کلیدی و بنیادین نظام

آمریکا با تغییر راهبرد از «براندازی سخت‌افزاری» به پروسه «براندازی نرم» با تجربه‌ای که از فرآیند فروپاشی شوروی یا انقلاب‌های رنگي بدست آورده، سعی بر آن دارد با کمرنگ کردن وحدت و نفوذ‌هایی از این دست درباره ایران نیز از اين پروسه استفاده کند.

کد خبر: ۱۴۳۳۵۴

يکشنبه - ۰۶ شهريور ۱۳۹۰ / August 28, 2011

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ همیاری جدی در جهت تقویت وحدت ملی، یکی از شعارهای اساسی و اهداف مهم نظام جمهوری اسلامی است؛ که تحقق آن به افزایش وحدت ملی و تقویت جایگاه نظام جمهوری اسلامی ایران در معادلات سیاسی- امنیتی منطقه منجر می‌شود.

یکی از ویژگی‌های بافت جمعیتی ایران، وجود تکثر و تنوع قومی- فرقه‌ای است و دشمنان نظام نیز با آگاهی از این ویژگی تلاش می‌کنند با استفاده از ترفندهای مختلف، زمینه‌های ایجاد و گسترش شکاف‌های هویتی- ایدئولوژیک را فراهم کنند و با تضعیف داربست‌های وحدت ملی زمینه‌های کاهش اقتدار نظام را ایجاد کرده؛ مشروعیت الهی و مردمی و فرآیند تصمیم‌گیری را با چالش جدی مواجه کنند.

تضعیف وحدت ملی و انسجام اسلامی به یکی از اهداف راهبردی مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران و امت اسلامی چه در داخل و چه در خارج تبدیل شده است.

مقام معظم رهبری نیز با علم و آگاهی به نقشه و طرح خزنده غرب، بارها رهنمودهای لازم برای مقابله و مبارزه با تهاجم و ناتوی فرهنگی غرب را اعلام، و به تمام نهادها و متولیان امر توصیه کردند با آسیب‌شناسی دقیق سناریوهای تهدیدزا، زمینه‌های دستیابی به یک راهکار منسجم و کارآمد را که نشأت گرفته از انسجام تئوریک و تاکتیکی مسئولان فرهنگی، سیاسی و امنیتی باشد؛ فراهم کنند.

لازم به یادآوری است که در عصر جهانی شدن فناوری اطلاعات و ارتباطات و از طرفی جهانی شدن مقوله امنیت، اروپا و در رأس آن آمریکا تلاش می‌کنند تا با رویکردی تلفیقی از مولفه‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، زمینه‌های ایجاد و گسترش مولفه‌های واگرایانه را فراهم کرده، و ظرفیت‌های مادی و معنوی نظام را متوجه مهار بحران‌های داخلی کنند.

از این رو آنان با ترسیم فضای داخلی ایران به یک فضای تنش‌زا، زمینه‌های فرار سرمایه‌ها را به وجود آورده و با اتخاذ جنگ روانی- رسانه‌ای، ایران اسلامی را به عنوان ناقض حقوق اولیه انسان‌ها معرفی می‌کنند، بویژه اینکه داربست‌های وحدت ملی، ارتباط تنگاتنگی با توسعه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دارد، بنابراين مناسب و شایسته است تا جمهوری اسلامی در راستای تقویت ضریب امنیت ملی، اقتدار نظام اسلامی و افزایش عمق راهبردی خود، در گام اول مهمترین محورهای رویکرد خصمانه غرب را شناسایی کرده، و در گام بعدی با اتخاذ رویکرد تعامل سازنده و هم‌اندیشی با متولیان امر، زمینه‌های عملیاتی کردن راه‌های خنثی‌کننده را فراهم کند.

البته به منظور بهینه‌سازی فرآیند تصمیم‌گیری، شایسته است راهکارهای جمهوری اسلامی ایران به صورت دوره‌ای مورد بازبینی و بازتعریف قرارگیرد تا بتوان از اقدام‌های موازی و هزینه‌بر که از مطلوبیت کمتری برخوردارند؛ جلوگیری کرد، بویژه اینکه استراتژی غرب برای تضعیف وحدت ملی بسیار انعطاف‌پذیر و با استفاده و بهره‌مندی از تمام ظرفیت‌های روانشناختی و جامعه‌شناختی است، لذا ابزارهای تهاجمی آنان متناسب با زمان، مکان و هدف تغییر می‌یابد و در نتیجه تصمیم‌گیران ایران اسلامی باید یک راهبرد هزار شاخه، انعطاف‌پذیر و هوشمندانه را پیاده‌سازی کرده با مدیریت منابع انسانی- مالی و اتخاذ دیپلماسی فرهنگی کارآمد از هدر رفتن ظرفیت‌ها و فرصت‌ها جلوگیری کنند.

مهم‌ترین محورهای راهبردی غرب برای تضعیف وحدت ملی عبارتند از استفاده ابزاری از رسم حاکم بر روابط بین‌الملل در حوزه تکثر قومی، فرهنگی و فرقه‌ای مانند حمایت از حقوق بشر (فشار از بیرون، تغییر از درون، فشار از پایین وچانه‌زنی در بالا) زمینه‌های ایجاد و گسترش تنش‌های قومی- فرقه‌ای و صنفی- دانشجویی را فراهم کرده، تا به صورت تئوریك و تاکتیکي مسئولان نظام در حوزه‌های راهبردی با چالش جدی مواجه و بستر اتخاذ دیپلماسی انفعالی ایران در موضوع‌های هسته‌ای و... را فراهم آورد.

در این راستا آمریکا تلاش می‌کند با امنیتی کردن مولفه‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، بستر شکل‌گیری بحران‌های داخلی را فراهم کند؛ طوری که به طور محسوسی مورد مذکور مشهود است.

در گذشته آمریکایی‌ها تنها بر مولفه‌های سخت‌افزاری تاکید می‌کردند؛ که مهم‌ترین نمونه بارز آن قرار دادن ایران در ردیف کشورهای محور شرارت یا تهدید به عملیاتی کردن سناریوی حمله نظامی پیشگیرانه به ایران اسلامی بود؛ اما مدتی است سیاست خارجی آمریکا به سمت بهره‌برداری ابزاری از گفتمان‌های نرم و عوام‌پسندانه، مانند حمایت از دانشجویان، گروه‌های اقلیت قومی یا حمایت از آزادی‌های مذهبی تغییر چهره داده است.

به عبارتی، آمریکا تصمیم گرفته چهره خود را که بر اثر یکجانبه‌گرایی و تهدیدهای مکرر نظامی مخدوش شده؛ با تاکید بر گفتمان حمایت از حقوق بشر بازسازی و بنیان‌های پیاده‌سازی مکتب لیبرال- دموکراسی و نفوذ خزنده ناتوی فرهنگی خود را از طریق «براندازی نرم»، عملیاتی سازد و با نشانه گرفتن محورهای وحدت‌ساز ایدئولوژیک مانند اصل ولایت فقیه، شکاف میان روحانیت و جامعه، تضعیف وحدت حوزه و دانشگاه، تشکیک درباره حقوق بشر اسلامی، تضعیف جایگاه نماز جمعه و... تلاش می‌کند زمینه‌های تضعیف جایگاه مکتب سیاسی اسلام در تقویت وحدت ملی را فراهم کند.

تحلیلگران آمریکایی بخوبی می‌دانند که وحدت ملی و انسجام اسلامی به یکدیگر وابسته‌اند؛ طوری که به هر میزان بتوانند علقه‌های ایدئولوژیک میان ملت ایران را تضعیف کنند، به همان میزان نیز ضریب وحدت ملی را کاهش داده‌اند.

آمریکا با تغییر راهبرد از «براندازی سخت‌افزاری» به پروسه «براندازی نرم» با تجربه‌ای که از فرآیند فروپاشی شوروی یا انقلاب‌های رنگي و مخملی بدست آورده، درباره ایران نیز بنا دارد از اين پروسه استفاده کند.