هجمه به شهرداری صدای قالیباف را در آورد؛

و این آسیاب به نوبت است ...

گلایه‌های قالیباف نسبت به بی‌اخلاقی های سیاسی، هر چند در صورت نداشتن پیش زمینه ذهنی، توصیه‌هایی خوب و بجا بود، اما متاسفانه رسانه‌‌های متعلق به شهرداری تهران نیز مانند بسیاری از رسانه‌ها در دامن زدن به تنش‌های سیاسی سال‌های اخیر کشور مقصرند و این از تاثیر صحبت‌های وی کاسته است.

کد خبر: ۱۴۳۴۰۹

يکشنبه - ۰۶ شهريور ۱۳۹۰ / August 28, 2011

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ صحبت های اخیر شهردار تهران و گلایه های وی از هجمه ها به شهرداری تهران بازتاب نسبتا گسترده ای در رسانه ها داشت.

به عنوان مثال روزنامه اعتماد با پوشش جهت دار این خبر نوشت: «اگر چه قالیباف قصد داشت گشایش تونل توحید را بعنوان فصل جدیدی در دوران مدیریت شهری بعد از انقلاب اسلامی اختصاص دهد، اما همین تونل و اتفاقات کوچک و بزرگی که پیرامون آن رخ داد و همچنان می دهد، تبدیل به نقطه عطفی در حوزه کنش و واکنش های شهرداری و منتقدانش شد.»

هر چند ایجاد موج تخریبی و جریان سازی علیه یک گروه با نا آرام کردن فضای کشور و بحران سازی های کاذب، آرامش لازم برای کار و پیشرفت را از کشور می گیرد، اما از طرف دیگر به پیشبرد اهداف حزبی کمک فراوانی می کند و به همین دليل همواره و بخصوص در سال های اخیر شاهد این امواج مخرب در فضای سیاسی کشور بوده ایم.

صحبت های روز شنبه قالیباف و گلایه های وي نسبت به بی اخلاقی های سیاسی، هر چند به تنهایی و در صورت نداشتن پیش زمینه ذهنی، توصیه هایی خوب و بجا بود، اما متاسفانه رسانه های متعلق به شهرداری تهران نیز مانند بسیاری از رسانه ها از جمله گروه هایی هستند که در دامن زدن به تنش های سیاسی سال های اخیر کشور مقصرند و از تاثیر صحبت های وی کاسته است.

اگر متهم به رمالی و جادوگری نشویم، باید بگوییم بلایی که امروز دامنگیر شهردار تهران شده شاید نتیجه جریان سازی هایی باشد که از سوی رسانه های وی علیه گروه های دیگر انجام می شد.

البته مسئله، حق یا ناحق بودن انتقادات نیست، بلکه مهم، در نظر نگرفتن مصلحت های نظام و تخریب های بدون فکری است که در کشور رواج یافته و چندین بار مقام معظم رهبری را نیز مجبور به واکنش کرده است.

شهردار تهران که پیش از این و بعنوان نمونه در زمان رقابت های انتخاباتی سال 84، نشان داده بود که تحمل انتقادات زیاد را ندارد و سریعا واکنش نشان می دهد، هم اکنون هم نسبت به مسائل ناچیزی که در انتقاد از مجموعه تحت مدیریتش مطرح شده واکنش نشان داده است و این در حالی است که جریان مقابل وی که در این مدت تحت بیشترین هجمه ها بوده، واکنش هایی به مراتب کمتر نشان داده است.

لازم به ذكر است، در این نوشتار، درباره حق یا باطل بودن هیچ یک از جریان ها، اظهار نظر نشده بلکه تنها واکنش های جریان های مختلف در قبال انتقادات و هجمه ها مورد توجه قرار گرفته است.