تحليلي بر بيانات رهبر انقلاب در رابطه با جهاد اقتصادي

اميد به آينده؛ موتور محركه پيشرفت و جهاد اقتصادي

تحليل بيانات رهبر انقلاب نشان مي دهد كه شاه كليد جهاد اقتصادي اميد به آينده، خودباوري، شناسايي تمام ظرفيت ها و استفاده بهينه از آن ها و اعتماد اجتماعي است و همه آحاد جامعه مخصوصا مسئولين بايد راه هاي نااميدي از پيشرفت را مسدود كنند.

کد خبر: ۱۴۳۹۶۴

شنبه - ۱۲ شهريور ۱۳۹۰ / September 03, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو» - وحيد ارشدي، دانشجوي دکتری اقتصاد دانشگاه فردوسي مشهد؛

«امروز يكى از شگردهاى جنگ روانى دشمنان ملت ايران، نااميد كردن مردم است؛ من به اين نكته توجه دارم، من روى اين مسئله اصرار دارم. مي خواهند نسل جوان ما و نسل فعال ما و عناصر محرك اين كشور را - كه يقيناً يك امتياز ميانگينى نسبت به همه‌ى دنيا دارند - از كار بيندازند؛ يكى از راه‌هايش همين است كه مأيوس كنند، بگويند آقا فايده ندارد، كارى نشده، كارى نمي شود.» رهبر معظم انقلاب اسلامي- 5/6/1390

سوال اينست كه چرا رهبر معظم انقلاب در سخنراني هاي گوناگون روي ايجاد و تقويت اميد تأكيد دارند؟

جامعه ايران اسلامي در بين جوامع مختلف دنيا از يك ويژگي هاي برجسته اي برخوردار است و مهمترين اين ويژگي ها، حاكميت تفكر شيعه و منتظر بودن است كه در بطن خود روحيه اميد به آينده اي روشن را دارد. وجود روحيه اميد در آحاد جامعه باعث پويايي و تحرك فردي و اجتماعي در كليه شئون زندگي خواهد شد.

اميدواري تك تك مردم به رسيدن به مدينه فاضله، حيات طيبه، در دنيا و بهشت موعود در آخرت مي تواند به تمام شئونات اجتماعي در قلمروهاي اقتصادي، سياسي، فرهنگي و اجتماعي سمت و سوي مصلحانه دهد. در صورت سلب كردن روحيه اميد به آينده، ركود و كسادي حاكم مي شود و مردم در سطح فردي و اجتماعي به دليل يأس از آينده، دنيا و آخرت خود را ويران خواهند كرد. لذا خداوند حكيم بزرگترين گناهان را يأس و نااميدي مي داند و به شدت بندگان خود را از آن بر حذر مي كند.

دشمنان انقلاب اسلامي كه از پژوهش هاي جامعه شناسانه بسيار قوي برخور دارند و ابزار رسانه اي گسترده اي براي خود فراهم كرده اند در يك جنگ سخت هشت ساله و جنگ نرم سي و اندي ساله دست خود را روي اين متغير كليدي يعني وجود اميد به آينده گذاشته تا سرمايه انساني، اجتماعي، اقتصادي و سياسي ايران را كه مي تواند آينده اي روشن براي الگوسازي جامعه اسلامي براي جهانيان را رقم بزند گرفته و كسالت و كسادي و ركود را در سطح فردي و اجتماعي حاكم نمايند.

در عرصه مقابله با نا اميدكردن مردم مخصوصا جوانان، راه كارهاي متعددي وجود دارد.

اول اينكه يك مقايسه زماني بين پيشرفت مادّي كشورهاي پيشرفته و كشور ما در سطوح مختلف علمي، اقتصادي، سياسي، نظامي و... صورت گيرد. اين مقايسه بايد همراه با تشريح قيودي كه به صورت برون زا و درون زا بر انقلاب اسلامي و ملت ايران تحميل شده و يا حاكم بوده است در نظر گرفته شود.

به طور مشخص شاخص هاي واقعي پيشرفت ايران در طول سي و سه سال مقاومت در برابر دنياي استكبار براي رسيدن به استقلال همه جانبه بررسي شود و قيود جنگ تحميلي، تحريم هاي خارجي، سياست گذاري هاي غلط در داخل، عدم فرهنگ مناسب كه ريشه در مسائل تاريخي و اجتماعي دارد و... تبيين شود، اين در حالي است كه كشورهاي پيشرفته بطور مشخص آمريكا و اروپا تلاش سيستماتيك بسيار قوي و منسجمي در طي دو قرن داشته اند و براي آباد كردن دنياي خود از هر وسيله اي استفاده كرده اند امّا تاريخ گواه آنست كه آنها يكي از ابزارهاي خود را استعمار ملت هاي مستضعف و استفاده از انباشته هاي مشرق زمين و ساير ملل مظلوم جهان قرار داده و سير تكامل دنيوي خود را طي كرده و امروز به جايي رسيده اند كه شاهد فروپاشي بسياري از نهادهاي اجتماعي در سطح خرد و كلان از جمله نهاد خانواده هستند.

لذا بايد براي ايجاد و تقويت عنصر اميد در جامعه، بايد واقعيت هاي اجتماعي جامعه غرب را منصفانه براي مردم ايران مخصوصاً نوجوانان و جوانان گفت و پشت پرده زرق و برق دنياي مادِّي آن ها را تشريح كرد. اين مهم بر عهده رسانه ها و سيستم هاي آموزشي و فرهنگي كشور است.

ثانيا پيشرفت هاي كنوني كشور را در رپرتاژهاي تبليغاتي و تبليغات شهري و رسانه هاي مطبوعاتي و سمعي و بصري بوسيله ابزارهاي هنري تشريح كرده و ايجاد خودباوري را تقويت نماييم، دولت به عنوان قوه مجريه كشور در اين عرصه بايد هزینه كند تا نسلي اميدوار به آينده داشته باشيم.

ثالثا مسئولين كشوري و لشكري از هر گونه حركات و فعاليت هايي تقابلی و فرسایشی كه چيزي جز حاكم كردن حس نااميدي در نسل نوجوان و جوان جامعه نخواهد داشت پرهيز كنند كه خيانت به ملت ايران است.

رابعا ايجاد فضاي نقد منصفانه در سطح رسانه ملي همراه با راه حل در كليه عرصه هاي اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي، نسل جوان و نوجوان را اميدوار خواهد كرد.

خامسا حاكميت يك دستگاه قضايي عدالت محور و عدم تبعيض بين آحاد مختلف جامعه و مسئولين متخلف در مقابل مفاسد گوناگون امر بسيار مهمي در ايجاد اميد و تقويت بنيادهاي فعاليت سالم در جامعه است.

سادسا تبيين ظرفيت هاي عظيم كشور در عرصه هاي اقتصادي وعلمي و تبيين نقش جوانان در پركردن اين ظرفيت ها از جمله راه كارهاي مهم در نهادينه كردن اميد در بين نسل جوان است، اين مسير تنها از يك برنامه ريزي كوتاه مدت، ميان مدت و بلند مدت براي مشاهده مستقيم از اين ظرفيت ها و دستاوردهاي ملت ايران است.

سابعا تقويت فرهنگ دينيِ اميد به آينده در بين نسل نوجوان و جوان آثار گران بهايي در رشد تفكر فردي و اجتماعي آن ها خواهد كرد.

به نظر مي رسد شاه كليد جهاد اقتصادي اميد به آينده، خودباوري، شناسايي تمام ظرفيت ها و استفاده بهينه از آن ها و اعتماد اجتماعي است، همه آحاد جامعه مخصوصا مسئولين بايد راه هاي نااميدي از پيشرفت را مسدود كنند.