اشغال سفارت اسرائیل در مصر؛ روحی تازه در کالبد قیام‌های منطقه

با آغاز روند بیداری اسلامی در منطقه و به دنبال آن شکل گیری قیام هایی مردمی در برخی از کشورهای خاورمیانه عربی و شمال آفریقا، آن چه که بسیار مهم می نمود شناخت ماهیت این قیام ها و در صورت امکان تغییر روند حرکت آن ها به طور تدریجی بود که شدیدا از سوی کشورهای غربی دنبال می شد.

کد خبر: ۱۴۶۲۵۷

پنجشنبه - ۲۴ شهريور ۱۳۹۰ / September 15, 2011

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، سعید دهنوی؛ این روزها آن چه در سر تیتر اخبار جهان جا خوش کرده و کام خیلی از رسانه های نظام سلطه را تلخ، حرکتی است که با جان فشانی های انقلابیون اصیل مصر به بار نشست و آن هم اشغال سفارت اسرائیل در قاهره بود.

این اقدام اگر چه با دشواری های خاصی توأم بود و تبعات زیادی نیز برای مردم مصر و دولت انقلابی این کشور به همراه داشت، اما حرکتی بود بسیار هوشمندانه که این امید می رود در صورت گسترده شدن جلوه ای جدید را از امواج بیداری اسلامی در برابر تمام دنیا به نمایش درآورد.

استفاده از حربه هایی هم چون مشابه سازی، راه اندازی جنگ مذهبی، حضور نظامی و ... در همین راستا ارزیابی می شود، بنابراین آمریکا و هم دستانش تمام توان شان را بر تغییر این روند و منحرف کردن انقلاب ها از سه اصل اساسی آنها یعنی مردمی، اسلامی و ضداستکباری بودن متمرکز کردند.

این برنامه ریزی متأسفانه تا حدودی در برخی از کشورها نتیجه هایی را در بر داشته و توانسته بالاخص در کمرنگ ساختن بعد استکبارستیزی این قیام ها نقش ایفا کند و ظهور دولت های سازشگر با غرب، همسو جلوه دادن نیت کشورهای غربی با خواست مردم و اقداماتی از این قبیل در حال حاضر دارد جای خاکسترهای پرچم های سوخته آمریکا و اسرائیل را در خیابان های مصر و تونس و لیبی و... می گیرد.

در این میان و در بحبوحه نظام سازی و دولت سازی در این کشورها و تکاپوی غربی ها برای القای نظام های سیاسی مبتنی بر تفکرات لیبرالیستی، آن چه که داشت تدریجا حاصل می شد، غفلت از لکه ننگ جهان بشریت و عامل اصلی فسادها و معزلات در جهان اسلام، اسرائیل بود كه اشغال سفارت اسرائیل توسط انقلابیون واقعی مصری در واقع نقطه عطفی بود در این قیام ها که باعث شد راه پر از انحراف قیام ها به مسیر اصلی بازگردد.

نتایج این رفتار ضداستکباری مردم مصر را می توان در چندین محور ارزیابی کرد که تحقق هر کدام روحی تازه خواهد بود در کالبد قیام های منطقه.

1- چالش هایی که این اقدام برای آمریکا و اسرائیل آفرید؛ قطعا توان نقش آفرینی و حضور به موقع در موقعیت های ضروری را از آن ها خواهد گرفت و همان طور که در این روزها تمام نیروی آمریکا صرف خارج کردن دیپلمات های اسرائیلی از خاک مصر شده و دیگر از چانه زنی برای سهم خواهی و اقدامات وسیع رسانه ای آن ها برای اثرگذاری بر افکار عمومی خبری نیست.

2- از آن جایی که رویکرد گسترشی و سرایتی در این قیام ها خیلی پررنگ است و بارها دیده شده که با راه اندازی حرکتی در یکی از کشورهای پیشتاز بالاخص مصر مردم کشورهای دیگر هم چند روز بعد تظاهرات هایی را در مناطق شان آغاز کرده اند، بنابراین این احتمال، جدی است که اشغال سفارتخانه های اسرائیل در تمام کشورهای قیام گسترش یابد و همان طور که هم اکنون خبرهایی مبنی بر آماده شدن مردم اردن برای اجرای این اقدام به گوش می رسد.

3- متأسفانه گفتمان قیام های نوپای خاورمیانه و شمال آفریقا از داشتن خطوط قرمزی برجسته و مشخص برای تعیین حد و مرز تعاملات، روابط دیپلماتیک و... محروم است. در برخی از قیام ها از حضور ناتو استقبال می شود، در برخی اسرائیل می خواهد میانجی گیری کند و سهم به دست آورد! و در برخی هم داشتن رابطه با ایران و اسرائیل توأمان مطرح می شود. اجرای این حرکت انقلابی شاید عاملی شود که خطوط قرمز قیام ها تا حد مخالفت با صهیونیست ها به جلو رود که برآیند این نتیجه پیشروی گام به گام قیام ها تا رسیدن به هدفی مهم است و آن نفی سلطه است.

4- از دیگر نتایح این حرکت، تغییر لحن گفت وگوهای میان مقامات مصری و سران غربی است که از حوزه مدارا محور و آرام به حالتی بحرانی و چالشی برخواهد گشت که این نتیجه نیز معادلات منطقه را به سود مردم رقم خواهد زد و تثبیت گفتمان نه شرقی و نه غربی انقلاب اسلامی را به دنبال خواهد داشت.

با بررسی نتایج فوق و احتمال وقوع آنها، به عمق نکته مطرح شده مقام معظم رهبری در باب قیام های منطقه پی می بریم که ایشان در بحبوحه چنگ اندازی های غرب بر کشورهای انقلابی ابعاد مردمی، اسلامی و ضداستکباری را اصالت بخشیدند و خط کشی مناسب برای تمام تحلیل گران منصف فراهم کردند تا بتوانند هر حرکتی را با کمک آن عمق سنجی و اندازه گیری کنند.