گزارش//

دستفروشی در مترو

دستفروشان کالاهای خود را در واگن‌ها معرفی كرده و معمولا چند نفری از آنها خرید می‌کنند، بعد از قطار پیاده شده و سوار قطار بعدی می‌شوند تا...

کد خبر: ۱۴۶۳۵۵

شنبه - ۲۶ شهريور ۱۳۹۰ / September 17, 2011

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ دستفروشی برای زنان در هيچ نقطه اي از شهر آسان نیست، ولي آنها با وجود محدودیت های زیادی كه در مترو برايشان وجود دارد، این فضا را ترجیح می دهند؛ زنان دستفروش در مترو در واگن های ویژه زنان کار می کنند و بیشتر کالاهای زنانه می فروشند.

آن چه بیش از هر چیز مسافران را متعجب می کند، پایین بودن رده سنی دستفروشان فعال در واگن های مترو است؛ دختران جوان با لباس های مد روز که در اولین نگاه از دیدن آنها متعجب می شوی و فكر مي كني كه چه طور کسی ممکن است با این ظاهر آراسته در مترو دستفروشی کند.

دستفروشان کالاهای خود را در واگن ها معرفی كرده و معمولا چند نفری از آنها خرید می کنند، بعد از قطار پیاده شده و سوار قطار بعدی می شوند.

پای درد و دل ه ریک از زنان دستفروش که بنشینی مشکلات مالی را عامل روی آوردن به این کار عنوان مي كنند.

دختر جوانی لوازم آرایش می فروشد در قطار راه می رود و تک تک کالاها را معرفی می کند، وقتی می خواهد پیاده شود همه اجناس را در کوله پشتی اش می گذارد.

او می گوید: دانشجو ترم 5 است و برای اینکه بخشی از هزینه های خود را تامین کند، دستفوشی می کند.

از در آمدش راضی است، اما می گوید كه بارها اجناسش توسط ماموران ضبط شده است.

در همین حین خانم دیگری با دستمال شیشه های قطار را پاک، و ضمانت می کند که با این دستمال ها تمام سطوح با چند قطره آب پاک می شود.

وي می گوید: درآمد همسرم برای تامین مخارج زندگی کافی نیست و مجبور به دستفروشی هستم.

اين زن فروشنده نگران ماموران مترو است؛ چون تا به ایستگاه می رسیم کیسه بزرگ دستمال ها را با چادرش می پوشاند.

دختر بچه ای 10، 12 ساله با کیفی پر از دستمال های جیبی همراه با فال حافظ وارد قطار می شود؛ ظاهری مرتب دارد، کنجکاو می شوم، وقتی از او مي پرسم چرا دستفروشی می کند، مي گويد كه مادرش از دستفروشان خط دیگری در مترو است و خودش هم در تعطیلات کمک خرج مادرش مي باشد.

خانم دیگری شروع به معرفی کالاهای خود می کند؛ دنات های رضوی، آدامس، لواشک های لقمه ای و پذیرایی كه با استقبال خوبی از سوی مسافران مواجه می شود.

از فروشندگی در مترو راضی است و معتقد است، با سود کمتر درآمد بیشتری کسب می کند؛ دغدغه اش این است که از آشنایان و اقوام او را در حال دستفروشی نبینند، می گوید: همیشه ماسک می زنم و از خدا می خواهم تا مرا شرمنده نکند.

برای سامان‌دهی به وضعیت دستفروشان دوره گرد، زنان فروشنده داخل مترو و فروشندگان سیار، ایجاد بازارچه‌های دائمی و تعبیه مناطقی برای استقرار آنها می‌تواند راهگشا باشد؛ چرا که با آگاه سازی و اشاعه فرهنگ صحیح مي توانيم ریشه تمامی آسیب های اجتماعی را از چهره شهر و کشور بزداييم و از رشد پدیده های زشت اجتماعی جلوگیری کنیم.

گزارش از مژگان خانقلي//