غفلت از كارمندان در طرح خروج كارمندان از تهران!

... يكي از اين بي دقتي ها مربوط به كارمنداني است كه ناخواسته بايد به مراكز استاني به غير از محل سكونت چندين ساله خود بروند و اين، به كناره گيري آنها از شغل چند ساله شان و نامشخص بودن آينده بسياري از آنها انجاميده است.

کد خبر: ۱۴۶۴۰۷

شنبه - ۲۶ شهريور ۱۳۹۰ / September 17, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ تمرکز بالاي جمعيت در شهر تهران به يکي از مشکلات پيچيده پايتخت تبديل شده است.

اين موضوع را مي توان به صورت بالا بودن تراکم جمعيت در تهران به نسبت حد بهينه آن (تراکم جمعيت در شهر تهران حدود 17 برابر متوسط کشور)، بروز معضلات شهري از جمله ترافيک و آلودگي هوا (تهران رتبه بسيار بالا از جهت آلودگي صوتي و هوا در جهان دارد) و در مجموع بالا رفتن هزينه هاي مديريت شهري عنوان کرد.

بايد اقرار کرد که مشکلات شهر تهران شايد به اندازه نيمي از استان هاي کشور، نيازمند توجه و صرف هزينه است، بنابراين همه اين عوامل و بسياري ديگر باعث شد که دولت سیاست تمرکززدايی تدریجی را آغاز کند.

پيشینه اين موضوع به زمان دولت های قبلی بازمی‌گردد که حرف هایی از سوی برخی مسئولان دولتی و مجلس مطرح شد، اما بعد از مدتی مسکوت ماند؛ در ابتداي دولت نهم نیز حرف هایی درباره لزوم انتقال پایتخت مطرح شد كه این طرح موافقان و مخالفان خود را داشت.

رئیس جمهور در سخنان خود در اواخر سال گذشته خواستار کاهش پنج میلیون نفری جمعیت مردم تهران شد؛ به دنبال اين درخواست و در كنار طرح انتقال كارمندان، یکی از راهکارهایی که مطرح شد انتقال وزارتخانه ها به شهرها و مراکز استان ها بود.

حتي براي ادامه اين روند بحث هايي در مورد دوركاري كارمندان دولت صورت پذيرفت كه تمامي اين مباحث حاكي از دغدغه دولتمردان براي تمركززدايي و كاهش مشكلات كلانشهر تهران بود.

نكته قابل تامل اينكه هنوز با گذشت شش سال از برنامه هاي تمركززدايي دولت، هيچ گونه نمايش چشمگيري كه مويد نتيجه مثبت از اين اقدام باشد به چشم نيامده است كه به نظر مي رسد به دليل عدم دقت كافي در جهت اجراي آن باشد.

يكي از اين بي دقتي ها مربوط به كارمنداني است كه ناخواسته بايد به مراكز استاني به غير از محل سكونت چندين ساله خود بروند كه به كناره گيري آنها از شغل چند ساله شان و نامشخص بودن آينده بسياري از آنها انجاميده است.

همچنين كاركناني هم كه به اختيار خود و در حجم بسيار محدود به شهرستان ها رفتند، هيچ كدام از تسهيلاتي كه قرار بود به آنها تعلق بگيرد را هنوز دريافت نكرده اند.

با وجود تاكيدات رئيس جمهور مبني بر حمايت از كارمندان در بحث انتقال، هنوز اقدامي كه منجر به دلگرمي آنها شود، صورت نپذيزفته است؛ كارمنداني كه مي توانستند همچون سفيري براي انتقال وزارتخانه ها عمل كنند و بقيه كارمندان را هم تشويق به خارج شدن از تهران نمايند، اما در عمل اين گونه نشد.