نگاهي به فيلم‌هاي كلاسيك پخش شده از رسانه ملي/

بارقه‌هايي از يك اتفاق اميدواركننده

پخش كارهاي جاودانه و ماندگار سينماي كلاسيك را مي‌توان جزو بارقه‌هاي اميدبخش رخ داده در رويكرد نسبتا جديد تلويزيون دانست؛ رويكردي كه مي‌تواند باعث ارتقاي دانش بصري بيننده شود.

کد خبر: ۱۴۶۷۰۹

يکشنبه - ۲۷ شهريور ۱۳۹۰ / September 18, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ طي روزهاي تعطيل آخر هفته از شبكه‌هاي مختلف تلويزيوني آثاري از سينماي كلاسيك جهان به نمايش درمي‌آيد؛ كارهايي كه فارغ از كم و كيفشان و برگذشته از نحوه پخششان از رسانه ملي ذاتا جزو كارهاي جاودانه و ماندگار سينماي كلاسيك محسوب مي ‌شود.

اين اتفاق را مي‌توان جزو بارقه هاي اميدبخش رخ داده در رويكرد نسبتا جديد تلويزيون نسبت به آثار كلاسيك تاريخ سينما دانست؛ رويكردي كه مي‌تواند باعث ارتقاي دانش بصري بيننده شده و سطح تربيت ذهني او را افزايش دهد.

در روزهاي اخير سه اثر قابل توجه و شاخص از فيلم‌هاي تاريخ سينما از شبكه هاي مختلف سيما به نمايش درآمد؛ فيلم‌هاي «باريا»، «يك مرد و يك ترن» و نيز فيلم شاخص و ماندگار و جاودانه «پدرخوانده 2» كه هر سه اين نمونه ها را مي توان جزو آثار برجسته تاريخ سينما دانست كه هر يك حاوي ويژگي ‌هاي قابل توجه و معتنابهي به لحاظ داستان چه از جهت مضمون و چه از جهت ساختار و كيفيت بصري هستند.

اما درباره نحوه پخش و چگونگي به نمايش درآمدن اين فيلم ها چند نكته قابل توجه است؛ اول آن كه مميزي و تغييراتي كه در اين آثار اعمال مي‌شود بايد به نحوي باشد كه ضمن رعايت ضوابط قانوني و حدود شئونات اجتماعي، تا آنجا كه ممكن است كمترين آسيب به خود فيلم ها وارد آيد و از جرح و تعديل هاي افراطي و بدون ضابطه و ناشي از سليقه هاي شخصي اجتناب شود و حتي‌المقدور كليت فضاي داستاني و كيفيت بصري فيلم‌ها حفظ گردد.

دوم آن كه اين فيلم ها كه جزو آثار شاخص تاريخ سينماي كلاسيك دنيا محسوب مي شوند بايد به لحاظ كيفيت دوبلاژ و همچنين ساعت نمايش و نحوه پخش به استانداردهاي بصري فيلم‌ها نزديك بوده و به جايگاه مهم و ارجمند آنها در تاريخ سينما خدشه و لطمه اي وارد نسازند.

اگر اين نكات و مؤلفه ها تا آنجا كه ممكن است و بارعايت اعتدال و انصاف مورد توجه مديران رسانه قرار گيرد، از آنجا كه فيلم هاي انتخابي عموما حائز استاندارد بالا به لحاظ كيفي و زيبايي شناسي بصري هستند، مي توانيم اميدوار باشيم كه جريان پخش آثار كلاسيك سينماي جهان به موقعيت و فضاي براي هر چه بالاتر رفتن كيفيت ذهنيت سينماي مخاطب و نيز ارتقاي سطح سيلقه ‌آنها تبديل بشود.

در خصوص فيلم هاي اخير دو نكته قابل اشاره است؛ يك نقطه قابل تقدير و حائز توجه در مورد فيلم مهم و ارزشمند «يك مرد و يك ترن» كه با كمترين ميزان مميزي و با كيفيت مطلوبي به لحاظ دوبلاژ و ساير موارد به نمايش درآمد و يك نكته تأثر‌آور و حسرت‌آميز درباره نحوه نمايش فيلم «پدرخوانده 2» از شبكه يك سيما كه ضربه بزرگي به اين اثر جاودانه تاريخ سينما محسوب مي‌شد؛ چه از جهت نوع دوبلاژ و چه از جنبه مميزي ها كه نهايتا فيلمي را موجب شد كه كمترين ربط و نسبتي با نسخه اصلي اش داشت و بالاخره فيلم «باريا» كه از شبكه 4 سيما پخش شد و لحظات گرم و خاطره‌انگيزي براي مخاطبان سينماي جدي و حرفه‌اي رقم زد.

به اميد آن كه اين رويكرد و روند با رعايت جانب انصاف و تعادل، شكل استانداردتري به خود بگيرد و مخاطبان جدي سينما را بيش از پيش راضي كند.