قرمز و آبي؛ چپ يا راست - بخش اول

زمين بازي كجاست؟

آيا در حقيقت زمين بازي همين چندمتر زمين چمن‌كاري مستطيل شكل است و دو تيم هم فقط استقلال و پيروزي و نماد آنها نيز آبي و قرمز است؟! جاي اين سوال باقي است كه به راستي زمين بازي كجاست؟

کد خبر: ۱۴۶۷۸۱

دوشنبه - ۲۸ شهريور ۱۳۹۰ / September 19, 2011

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ آنچه در يك بازي مهم است زمين بازي و گروه‌ها و تيم‌هايي است كه قرار است در آن به رقابت بپردازند لذا بررسي اين دو مورد نكات جالبي را براي ما شفاف مي‌كند.

اما زمين بازي كجاست؟ آيا در حقيقت زمين بازي همين چندمتر زمين چمن‌كاري مستطيل شكل است و دو تيم هم فقط استقلال و پيروزي و نماد آنها نيز آبي و قرمز است؟!

اگر كمي با دقت‌تر نگاه كنيم زمين‌هاي بازي ديگري را نيز مي‌توانيم ببينيم؛ يكي از عرصه‌هايي كه زمين بازي سهمگيني هم دارد عرصه سياست است.

بعد از انقلاب فرانسه افرادي كه در پارلمان حضور داشتند در دو سمت مجلس مي‌نشستند؛ عده‌اي در راست و عده‌ ديگري در چپ مي‌نشستند كه اين‌ها، دو جريان عمده فرانسه را تشكيل مي‌دادند كه اين شروع جريان چپ و راست بود.

ليبرال‌ها و محافظه‌كارها در عرصه سياست آمريكا

آمريكا نيز دو حزب عمده دارد يكي حزب دموكرات كه نماد آنها «الاغ» است و از نظر موقعيت در اجتماع چپ مركزي هستند، رنگ آنها نيز آبي است و ايدئولوژي آنها هم ليبرال مي‌باشد.

حزب ديگر موثر در تحولات و اتفاقات آمريكا، جمهوري‌خواه است كه علامت آنها «فيل» است و بنيان آنها در سال 1854 بنا شده است كه از نظر موقعيتي بال راست عقاب آمريكا را در بر مي‌گيرند و رنگ آنها هم قرمز است از نظر ايدئولوژي هم محافظه‌كار هستند.

آزادي رقابت انتخاباتي در آمريكا

هر چهار سال رقابت جدي بين دو گروه براي انتخاب رئيس جمهور صورت مي‌گيرد كه فضاي رقابتي جدي هيچ‌گاه از اين دو جناح خارج نشده است، طوريكه فرد منتخب يا از محافظه‌كاران است يا از جناح ليبرال؟!

مردم در آمريكا تصور مي‌كنند كه آزادند و حق انتخاب دارند ولي در حقيقت همين انتخاب هم داخل زمين بازي و قواعد تعريف شده توسط سياستمداران صورت مي‌گيرد و اگر فردي يا گروهي بخواهد از اين زمين فراتر رود به او اجازه داده نمي‌شود!!! اين چه آزادي است؟

در حاليكه در ايران در سال 84 جرياني در انتخابات رياست جمهوري راي مي‌آورد كه نه به جريان اصطلاحاً چپ كشور وابسته بود و نه به جريان راست بلكه مي‌خواست گفتمان امام (ره) را احياء كند؛ يعني اتفاقاً آزادي در ايران است و اين چنين حركت‌هايي كه كم هم نيستند مصداق بارز آزادي به شمار مي‌آيند.

زمين بازي مطبوعات چگونه است؟

در عرصه‌هاي ديگر نيز اين زمين بازي ديده مي‌شود و در مطبوعات و روزنامه‌ها، دو روزنامه اصلي در آمريكا وجود دارد يكي «واشنگتن پست» است كه نزديك به جريان جمهوري‌خواه است و ديگري «نيويورك تايمز» كه به جريان دموكرات جامعه نزديك مي باشد.

در عرصه مجلات نيز دو مجله اصلي چاپ شد كه يكي «نيوزويك» متعلق به جمهوري خواه‌هاست و ديگري «تايمز» است كه متعلق به جريان دموكرات‌ها مي‌باشد.

رنگ آبي كيهان و رنگ قرمز اطلاعات اشاره به چيست؟

مشابه اين ساختار، قبل انقلاب هم در ايران ايجاد شد و دو روزنامه به نام‌هاي كيهان، به رنگ آبي و اطلاعات به رنگ قرمز منتشر شد كه البته هنوز هم اين رنگ‌ها در آنها موجود است.

در ورزش هم همين تقسيم بندي به نوعي وجود دارد به طور خاص در فوتبال يك جرياني به وجود آمد تا طبقه محروم جامعه و پابرهنه‌هاي محلات را به نوعي سرگرم و مشغول كند كه ناشي از تفكرات چپ و سوسياليستي بود و معتقد بود كه بايد منافع همه اقشار جامعه تامين گردد كه به نام باستاني «پرسپوليس» معروف شد، در مقابل حكومت براي خنثي كردن خطر ناشي از قدرت گرفتن قشر محروم جامعه وارد شد و تيم  «تاج» با حمايت و توان دولت ايجاد شد كه بعد انقلاب به نام «استقلال» مطرح شد.

پياده شدن مدرنيته در بدنه جامعه را «هنري كسينجر» مديريت مي‌كند

در عرصه سياست، «يورگن هابرماس» از متفكرات و بزرگان مدرنيته است ولي مدرنيسم و پياده شدن مدرنيته در بدنه و سطح جامعه را «هنري كسينجر» مديريت مي‌كند كه عضو هيئت رئيسه فيفا است يعني مدرنيسم را جريانات سياسي و روشنفكري اداره نمي‌كنند بلكه تيم‌هاي فوتبال اين بحث را در جامعه هدايت مي‌كنند.

در سطح جامعه و مردم، وقايع چنين رقم مي‌خورد كه مردم ابتدا با تيم فوتبال ارتباط برقرار مي‌كنند و به يك تيم علاقه‌مند مي‌شوند سپس به جريانات سياسي كه آن تيم تبليغ مي‌كند، متمايل مي‌شوند يعني سياست قبل از اينكه حزبي باشد در ورزش و فوتبال رقم مي خورد؛ طوريكه در ايران هم بسياري از جريانات ليبرالي براي اينكه در انتخابات راي آوردند از فوتباليست‌ها براي تبليغات استفاده مي‌كنند.

ادامه دارد...