يادداشت//

زنان؛ سرایندگان حماسه دفاع مقدس

زنان ایرانی در طی جنگ تحمیلی با پیروی از مکتب عاشورا و پیام رسان آن زینب‌کبری سلام الله عليها حماسه‌های فراموش نشدنی آفریدند.

کد خبر: ۱۴۷۴۳۹

پنجشنبه - ۳۱ شهريور ۱۳۹۰ / September 22, 2011

گروه فرهنگی«خبرگزاری دانشجو»؛ اگرچه در تاریخ، بیشتر بر جنبه‌های عاطفی و احساسی زنان تکیه شده است، ولی زنان ما طی حماسه دفاع مقدس دوش به دوش رزمندگان دلیر و غیور این مرز و بوم دلیرانه ایستادند و به جهانیان نشان دادند که در راه آرمان و عقیده خویش حاضرند از عواطف واحساسات خود چشم پوشی کنند و عشق به اسلام و میهن سبب شده بود که آنان خانواده و خودشان را از خاطر ببرند و تنها به آن مصلحت عالی بیندیشند و با الهام از تعالیم اسلامی با شجاعت و شهادت وصف ناشدنی، در صحنه‌های مختلفی حتی در میدان‌های رزم حضور یافتند و به همکارهایی از جمله حفاظت از انبار مهمات و رساندن آن به رزمندگان اسلام، کندن سنگر، ‌تهیه و طبخ غذا برای رزمندگان مشغول شدند.

جمهوري اسلامي ايران با داشتن الگوي مشاركت زن در هنگامه دفاع و صحنه هاي نبرد در صدر اسلام، زنان را براي انجام امور مهم در هشت سال دفاع مقدس سازماندهي و به كارگيري مي نمود. زنان ایران با یادآوری رفتار و سيره حضرت زهرا (س)و حضرت زينب (س) و ديگر زنان قهرمان صدر اسلام، به وظيفه الهي و انساني خويش در طول دفاع مقدس عمل می نمودند.

در اين سرزمين مقدس مي شود معناي واقعي جهاد را شناخت و مفهوم دفاع از ولايت و فداكاري و صبر و استقامت را معنا كرد. در اين سرزمين مي شود حضور زن را در جامعه شناخت و هيچ گاه وظايف سياسي و اجتماعي را قرباني انزواي زنانه نكرد وبا حضور در میدانهای نبرد از فیض جهاد فی سبیل الله بی نصیب نماندند.

با شروع جنگ، زنان در همان ماه هاي آغازين دفاع مقدس درخطوط مقدم جنگ در چند قدمي دشمن، در شلمچه، خرمشهر و آبادان دوشادوش مردان بي پروا مبارزه می کردند که گواه این موضوع خاطرات رزمندگانی است که در مورد زناني گفته اند آنهاعلاوه بر کار امدادی و تشويق رزمندگان، گاه سلاح بر كف با دشمن مي جنگيدند.

آنان علاوه بر حضور در جنگ نقشهای بسیاری در نبرد حق علیه باطل داشتند که از دیگر نقشهایشان می توان تشویق فرزندانشان به جاد نام برد، شير زناني كه فرزندانشان را روانه ي جنگ مي كردند، آرزويشان اين بود كه يا با پيروزي برگردند يا با شهادت.

آنچه که برای ایشان مهم بود، پيروزي اسلام بود و به راستي معناي آيه ي 11 سوره ي مباركه صف را خوب درك كرده بودند كه خداوند متعال مي فرمايد:« تؤمنون بالله و رسوله و تجاهدون في سبيل الله با موالكم و انفسكم ذلكم خير لكم ان كنتم تعلمون»؛ (به خدا و رسول ايمان آوريد و با مال و جان در راه خدا جهاد كنيد ؛ اين كار از هر تجارتي اگر دانا باشيد، براي شما بهتر است.) زماني كه مردان در صحنه هاي نبرد مي جنگيدند، احتياج به آرامش و امنيت خاطر داشتند كه اين امنيت به همت بانوان تأمين مي شد.

زماني كه مردان در جبهه ها بودند، زنان نيز در صحنه تعليم و تربيت فرزندانشان تلاش مي كردند و چه بسيار خانواده هايي پس از شنيدن خبر شهادت فرزندانشان، خدا را شكر كرده كه چنين موهبتي را به آن ها عطا فرموده و با حفظ روحيه ي خود به دلجويي از ديگران مي پرداختند و جهت تضعیف روحیه دشمنان، حتي روي جنازه ي فرزندانشان عطر و گلاب مي پاشيدند.

آنچه قابل توجه است با توجه به گستردگي نقش و جايگاه ويژه بانوان در طول تاريخ اسلام و به خصوص در زمان ظهور انقلاب و در طول هشت سال دفاع مقدس و پس از آن، در این فرصت اندک نمی توان به بيان همه آن دستاوردها همت گمارد، اما به طور اجمال مي توان گفت: اگر تاریخ عاری از وجود حضرت زهرا (س) بود ، مسأله ي ولايت در عربستان ختم مي شد.

اگر تاریخ عاری از وجود حضرت زينب كبري (س) بود، كربلا در كربلا مي ماند و اگر شيرزنان اين مرز و بوم در طول هشت سال دفاع مقدس نبودند، سرنوشت انقلاب اسلامي ايران چيزي غير از اين و مبهم و نا معلوم بود و اگر مادران، همسران و خواهران و دختران شهدا در بين ما نبودند و شاهد افتخار آن ها بر شهادت عزيزان شان نبوديم، اينك به طور قطع و يقين، اثری از فرهنگ ايثار و روحيه ي شهادت طلبي در ميان مردان، پسران، جوانان و آحاد ملت باقی نمانده بود.