روزگاري جنگي بود/

رهبري بيسمچي در خواب

بيسيم‌چي خمپاره 120 بود، نگهبانش هم از فوت و فن بيسيم نمي‌دانست صبح كه از خواب بلند شد نگهبانش گفت: اگر توي خواب حرف نمي‌زدي نمي‌دانستم تا صبح چه خاكي سرم بريزم.

کد خبر: ۱۴۷۶۱۷

شنبه - ۰۲ مهر ۱۳۹۰ / September 24, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ نزديك به يك دهه دفاع مقدس ما، چيزهاي زيادي داشت؛ چيزهايي از جنس همان حرف‌ها و معاني و احساس‌ها. و آنچه اينجا آمده دنيايي است، هرچند كوچك شده و كوتاه. ‌جنس اين حرف‌ها موجز است و فارغ از اطناب.

بيسيم‌چي خمپاره 120 بود، تازه كنكورش را داده بود و آمده بود.

دو شب نخوابيده بود مأمور بودند تا صبح آتش بريزند.

نگهبانش هم از فوت و فن بيسيم نمي‌دانست كه او را جاي خودش بگذارند و بخوابد.

صبح كه از خواب بلند شد نگهبانش گفت: «اگر توي خواب حرف نمي‌زدي نمي‌دانستم تا صبح چه خاكي سرم بريزم.»