سرانه فضاي ورزشي هر دانشجو از رقم تا واقعيت

سرانه فضاي ورزشي هر دانشجو در كشورمان 2.5 متر اعلام شده است اما از نظر كيفي تغيير چنداني در وضعيت ورزش دانشگاه‌ها و خوابگاه‌ها ديده نمي‌شود.

کد خبر: ۱۴۷۷۶۸

يکشنبه - ۰۳ مهر ۱۳۹۰ / September 25, 2011

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»؛ تحقيقات بسياري نشان داده است که ورزش علاوه بر اين که ابزار ارزشمندي براي حفظ سلامت جسماني است رابطه نزديکي با سلامت رواني و بويژه پيشگيري از بروز ناهنجاري‌ هاي رواني دارد.

ورزش در جوامع امروز از جايگاه بالايي بر خوردار است و مسئولان كشورها براي دور كردن جوانان از افت هاي اجتماعي و رواني زمينه فعاليت هاي ورزشي را براي اين گروه آسيب پذير جامعه فراهم مي كنند تا جوانان در سايه ورزش و تهذيب نفس بتوانند جامعه اي سالم را بسازند.

از فوائد ورزش هر چه گفته شود كم است؛ كاهش اضطراب و افسردگي، افزايش  اعتماد به نفس، افزايش حافظه و افزايش قدرت يادگيري از كمترين اثراتي است كه ورزش كردن بر روي رفتارهاي يك جوان دارد و اگر اين فرد دانشجو نيز باشد بيشتر از سايرين به انجام ورزش روزمره نياز دارد و مقام معظم رهبري نيز در اين خصوص بارها تاكيد كردند كه تحصیل، تهذیب نفس و ورزش سه عامل اصلی پیشرفت جوانان است.

طي سال هاي اخير مسئولان آموزش عالي كشور توجه بيشتري به ورزش دانشگاهي داشتند و گسترش آن در دانشگاه ها به يك دغدغه در اين بخش از كشور تبديل شده است كه تغيير در نحوه تدريس واحد درسي تربيت بدني 1 و 2 از جمله اين كارهاست.

مسئولان تربيت بدني بخش هاي مختلف آموزش عالي در آستانه سال جديد تحصيلي در دانشگاه ها از افزايش سرانه فضاي ورزشي هر دانشجو خبر دادند كه اگر چه اين رشد جاي تقدير دارد اما بايد بررسي كرد كه اين ارقام تا چه حد از رشد كيفي ورزش در دانشگاه ها حكايت مي كند.

اكنون سرانه فضاي ورزشي سرپوشيده و روباز براي هر دانشجو در كشور حدود 2.5 متر عنوان شده است كه البته اين مقدار در برخي از دانشگاه ها ممكن است بيشتر و در برخي ممكن است كمتر باشد اما آيا تنها رشد فضاي ورزشي براي علاقه مندي دانشجويان براي ورزش كردن كافيست؟

آيا اينكه فضاي ورزشي دانشگاه ها را كه بيشتر هم زمين هاي فوتبال هستند بر تعداد دانشجو تقسيم كنيم آمار دقيق و قابل قبولي است؟ سهم دانشجويان دختر اين فضاها چقدر است؟

آيا فضاهاي ورزشي دانشگاه ها در حدي است كه تمام نيازهاي ورزشي دانشجو را بر طرف كند؟ و باز هم اينكه دانشجوياني كه در خوابگاه ها هستند به جز ميز پينگ پنگ و شطرنج چه امكانات ديگري دارند؟

در اينكه امكانات برخي از دانشگاه ها از نظر ورزشي بسيار بالا و در حد نياز دانشجويان است شكي نيست ولي بايد اعتراف كرد كه انگشت شمارند دانشگاه هايي كه دانشجويان دختر در خوابگاه ها پيست دوچرخه سواري دارند و محدودند دانشگاه هايي كه به جز فوتبال و واليبال و فوتسال رشته هايي مانند تيراندازي، اسكواش و تيراندازي با كمان را براي دانشجويان ارائه مي دهند.

فدراسيون هاي مختلفي در طي سال هاي اخير تفاهم نامه همكاري با بخش هاي مختلف آموزش عالي داتشه اند اما طبق گفته مدير كل تربيت بدني دانشگاه علمي كاربردي اين تفاهم نامه ها صوري است و جنبه كاربردي ندارد.

امضاي تفاهم نامه با فدراسيون اسكواش، كوهنوردي، تيراندازي و ...و نيز استفاده دانشجويان از امكانات اين فدراسيون خوب و براي هر دو طرف سودمند است؛ چراكه هم فدراسيون ها آمار خود را به لحاظ جذب ورزشكار بالا مي برند و هم دانشجويان مي توانند از ورزش هايي كه كمتر در دانشگاه ها وجود دارد بهره ببرند اما اين تفاهم نامه ها تنها در حد يك كاغذ امضا شده باقي مي ماند.

به هر حال صحبت هاي مسئولان ورزش دانشگاهي حاكي از ايده آل بودن وضعيت ورزشي دانشگاه ها دارد و تنها دغدغه آنها انجام كارهاي روانشناسي براي علاقه مندي دانشجويان به ورزش است اما آيا واقعا دليل كم توجهي دانشجويان به ورزش عدم شناختشان از ورزش است يا برطرف نشدن نيازهاي ورزشيشان در دانشگاه؟