ارادت مرحوم آیت‌الله تبریزی به رزمندگان جبهه‌ها؛

چرا بايد عده‌اي زير موشك باشند و ما راحت باشيم؟

در روزهاي جنگ تحميلي كه شهر مقدس قم مورد موشك باران ارتش بعث عراق قرار داشت، بارها از آيت‌الله تبريزي خواسته شد شهر را به قصد مكاني امن‌تر ترك كند، ولي پاسخ ايشان تنها يك جمله بود: «چرا بايد عده‌اي زير موشك باشند و ما راحت باشيم؟»

کد خبر: ۱۴۸۰۸۵

دوشنبه - ۰۴ مهر ۱۳۹۰ / September 26, 2011

به گزارش گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»؛ امروز مصادف با پنجمین سالگرد ارتحال آیت الله العظمی میرزا جواد تبریزی است. ایام هفته دفاع مقدس بهانه خوبی فراهم آورد که به طرح برخی نکات مهم درباره عنایت و توجه خاص آن مرجع فقید جهان تشیع به رزمندگان اسلام و مسئله دفاع مقدس پرداخته شود.

در روزهاي جنگ تحميلي كه شهر مقدس قم مورد موشك باران ارتش بعث عراق قرار داشت، بارها از آيت الله تبريزي خواسته شد شهر را به قصد مكاني امن‌تر ترك كند، ولي پاسخ ايشان تنها يك جمله بود: «چرا بايد عده‌اي زير موشك باشند و ما راحت باشيم؟» هنگامي ‌هم كه مسئولان شهر قم تصميم گرفتند سنگرهايي از پيش ساخته شده را به خانه ايشان منتقل كنند، با پاسخ منفي ايشان رو به رو شدند.

ارادتی عجیب به رزمندگان در طول هشت سال دفاع مقدس نیز بارها مشاهده شد كه هنگام حمله رزمندگان اسلام به دشمن بعثي، مرحوم آيت الله تبريزي مشغول زمزمه دعاي توسل بود.

علاقه ايشان به رزمندگان فوق العاده بود؛ به طوري كه در جاهاي گوناگون از آنها با عنوان بهترين انسان‌هاي روي زمين نام مي‌برد.

پیگیر جدی اخبار جنگ بود یکی از شاگردان ایشان نقل می کرد که « استاد ما در طول دوران دفاع مقدس همواره پیگیر اخبار جنگ بود و روزانه گاه بیش از یك ساعت از وقت خود را به این مسئله اختصاص می داد.» بارها نیز خطاب به شاگردان و ارادتمندان می فرمود: « تا صدام و رژیم بعث نابود نشوند، مردم عراق و ایران، روی آسایش را به چشم نخواهند دید.»

ايشان در دوران دفاع مقدس شاگردان خود را برای حضور در جبهه تشویق می‌كردند و با سفارش ها و توصيه‌هاي مكرر ايشان بود که بسياري از شاگردانشان در جبهه‌هاي نور عليه ظلمت شركت كرده، و در اين ميان، گروهي نيز سبک بالانه از قیود این دنیای فانی رها شده و با نوشیدن شربت شهادت، با امام شهدا محشور شدند.