يك منتقد ادبي:

ادبيات پايداري توسط هنرمندان ارائه شود

يك منتقد ادبي گفت: ادبيات پايداري بايد به شكلي توسط هنرمندان ارائه شود كه همواره مورد استقبال مخاطبان قرار بگيرد.

کد خبر: ۱۴۸۴۸۴

چهارشنبه - ۰۶ مهر ۱۳۹۰ / September 28, 2011

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، ميثم محمدي روز گذشته در مراسم نقد و بررسي مجموعه داستان «سنگر زنان» گفت: ادبيات پايداري بايد به شكلي توسط هنرمندان ارائه شود كه همواره مورد استقبال مخاطبان قرار بگيرد.

وي پايان بندي آثار را از موارد مهم در نگارش دانست و افزود: نظريه هاي مدرن عمدتا بر پايان باز تاكيد مي ورزند كه شايد نتوان از داستان های جنگی توقع پايان باز را داشت.

این منتقد ادبی با بیان اینکه نويسنده باید بداند كجا داستان را تمام كند، تصريح كرد: یک نویسنده خوب بهتر است جايي را براي فهم و دريافت خواننده باقي بگذارد و لازم نيست همه چيز را به شكلي شفاف و قطعي بيان كند.

محمدی نقطه مركزي داستان را امري بسيار مهم در نگارش داستان دانست و بيان داشت: در داستان هاي ساختار گرا حضور يك نقطه مركزي الزامي است؛ چراكه با وجود اين مركز، تمام عناصر داستان حول يك محور مي چرخند و نقش مي گيرند.

وي ادامه داد: توجه نويسندگان به نقطه مركزي ضروري است؛ چراكه مي تواند يك داستان خوب را از يك ساخت خوب محروم سازد، مانند، داستان «شايد وقت گفتنش باشد» كه در مجموعه داستان سنگر زنان است.

این منقد داستان های ادبی از ميان داستان هاي اين مجموعه روايت 12 داستان را با راوي اول شخص و هشت داستان ديگر نيز به صورت سوم شخص دانست و گفت: اشكالي كه در بعضي از داستان هاي مجموعه كتاب سنگر زنان وجود داشت، اين بود كه در ظاهر داستان با راوي اول شخص روايت شده بود.

محمدي زبان را امري بسيار مهم در شكل گيري داستان دانست و اظهار داشت: شيوه برخورد با زبان از اهميت زيادي برخوردار است، اما اغلب نويسندگان در مجموعه داستان سنگر زنان به زبان ويژه اي دست نيافته اند و اكثر داستان ها با پرگويي به جلو مي روند که البته بيشترين كمك به داستان هاي جنگي تصوير سازي قوي است.

وی خاطرنشان كرد: داستان هاي كتاب سنگر زنان به ويژه در داستان اعتراف زاويه ديد انتخابي بسيار موثر است و براي نشان دادن در گيري هاي دروني شخصيت، عكس العمل هاي آغازين داستان نيز بسيار گوياست.