حدادي:

زماني كه درخواست امكانات كردم، گفتند در ورزش ما بازيكن سالاري است!

دارنده اولين مدال ايران در مسابقات دووميداني جهان گفت: زماني كه از مسئولين فدراسيون دووميداني درخواست امكانات كردم گفتند در ورزش ما بازيكن سالاري است!

کد خبر: ۱۴۸۹۴۵

شنبه - ۰۹ مهر ۱۳۹۰ / October 01, 2011

به گزارش خبرنگار ورزشي «خبرگزاري دانشجو»، احسان حدادي در نشست خبري امروز خود در آكادمي ملي المپيك گفت: هر ورزشکاری که بخواهد خود را برای حضور در المپيك آماده كند پيش از هر چيز نياز به امكانات دارد كه داشتن مربي در راس اين نياز ها قرار دارد.

وي در ادامه افزود:  مربی من بهمن ماه گذشته قرار بود به همراه ماساژورم بر اساس برنامه‌ای که از پیش به فدراسیون ارائه داده بود مرا در اردوی تدارکاتی آفریقای جنوبی همراهی کند ولي با لغو اين سفر و  با توجه به وضعیت موجود، وي ایران را ترک کرد، چرا که هيچ ضمانتي وجود نداشت كه اين بي برنامه گي ها پيش از اعزام به المپيك لندن انجام شود.

ورزشكار پرتاب ديسك كشورمان مبلغ درخواستي مربي خود را براي بازگشت دوباره به ايران 9 هزار دلار عنوان كرد و گفت: اين مطلب را به اطلاع  فدراسیون و کمیته ملی المپیک رساندم، اما فدراسیون نپذیرفت و عنوان کرد که این مبلغ زیاد است و ما هر چند که شما جایگاه بالاتری نسبت به ساير ورزشكاران داريد اما اين كار را نمي كنيم و به اين ترتيب  نتوانستم سرپرست فدراسیون را توجیه کنم.

وي هدف خود را كسب المپيك لندن دانست و گفت:  اين قول را به مردم مي دهم كه مدال المپيك را به دست آورم اما اين قول زماني محقق مي شود كه  امکانات مورد نیاز در اختیارم قرار بگیرد.

حدادي تصريح كرد: قبل از این که به کره جنوبی بروم از آشتیانی خواستم تا شرایط آمدن مربی را فراهم سازد و وی نیز این قول را داد و من نيز بر اساس آن برنامه 10 ماهه خود را تنظيم كردم و حتی محل تمرینات و اردوی‌های برون مرزی نیز بر اساس نظر مربی روس در اروپا برگزار مي شود و یک ماه قبل از المپیک لندن نیز راهی انگلیس مي شوم.

وی  از ديدار با افشارزاده، دبير كميته ملي المپيك در 5 ماه گذشته خبر داد و گفت: افشارزاده گفت هر امکاناتی که می‌خواهی در اختیارات قرار می‌گیرد فقط تمرین کن و من نيز اگر  در اين مدت كه دچار حاشیه و در حال نقد یا تکذیب وعده‌های فدراسیون بودم ، به تمرينات خود ادامه مي دادم  و تمرین می‌کردم مطمئنا در جهانی کره نتیجه بهتری کسب می‌کردم.

دارنده مدال برنز پرتاب ديسك جهان در مورد عدم استقبال فدراسیون از وی زمان بازگشت به تهران عنوان کرد: در فرودگاه روسیه 8 ساعت قبل از اینکه به تهران بیایم تماس گرفته و به فدراسیون اعلام کردم که فردا وارد تهران می‌شوم اما نمی‌دانم شاید روز کاری سختی را مسئولان فدراسیون پشت سر گذاشته بودند و نیاز به استراحت داشتند كه به استقبال من نيامدند.

وی در خصوص گرفتن پاداش‌های نقدی وعده داده شده از سوی مسئولان گفت: رحیمی، معاون اول ریاست جمهوری قبلا این قول را به من داد که اگر به مدال جهانی دست پیدا کنم 150 میلیون تومان پاداش به من مي دهد و من هنوز هم منتظرم تا اين وعده عملي شود.

حدادی با اشاره به آسیب دیدگی خود پیش از المپیک پکن عنوان کرد: در ورزش حرفه‌ای آسیب دیدگی برای ورزشکار وجود دارد  و آسیب دیدگی من نيز به دليل بی اطلاعی کمیته پزشکی وقت بود و بايد بگويم كه  که مسئول آن زمان کمیته پزشکی فدراسیون، آشتیانی بود.

وي تصريح كرد: زمانی که فدراسیون پزشکی ورزشی ایران نشستی با حضور تعدادی پزشک برای بررسی آسیب دیدگی من تشکیل داد با وجود معاینه دست من از سوی همه آن پزشکان همگی نظر دادند که آسیبی وجود ندارد و می‌توانم به پکن بروم؛ در حالی که من حتی در حین رانندگی مشکل داشتم که نتیجه این تشخیص نیز کسب نتیجه 17 المپیک بود اما  زمانی که به آلمان رفتم، پزشک متخصص تشخیص داد که دست من نیاز به جراحی دارد. پس از مدت‌ها پیگیری بالاخره درمان شدم هفته آینده نیز برای آخرین ویزیت به سراغ پزشک آلمانی خود خواهم رفت.

دارنده مدال طلاي بازي هاي آسيايي گوانگجو در خصوص شرایط کسب مدال المپیک عنوان کرد: این پتانسیل را دارم که بالای 70 متر پرتاب کنم، اما شرط آن داشتن امکانات مورد نیاز است. و از آنجا كه از نظر سني در شرايط خوبي قرار دارم قول قهرماني را به مردم مي دهم.

وي عنوان كرد: فکر می‌کنم فدراسیون دوو میدانی بعد از فدراسیون فوتبال پرحاشیه ‌ترین فدراسیون بوده است و دراين مدت مشكلات زياد يرا پيش رو داشتيم همچنين وضعيت حقوق در فدراسيون ما چندان جالب نيست و بايد بگويم كه در فدراسیون ما ورزشکاری که هنوز مدال آسیایی ندارد یک میلیون و 400 هزار تومان در ماه حقوق داده می‌شود اما ورزشکاری که مدال آسیایی دارد پولی دریافت نمی‌کند و یا زمانی که من درخواست امکانات کردم در کمال ناباوری به من گفتند ما جلوی ورزشکار سالاری را می‌خواهیم بگیریم.

حدادی در پايان گفت: من از همه افراد و ارگان‌هایی که به نوعی مسئول دادن امکانات به ورزشکارانی همچون من هستند، خواهش می‌کنم اجازه دهند تا در 10 ماه باقی مانده تا المپیک با آرامش تمرین کنم و امکانات مورد نیاز را در اختیار من قرار دهند.