سلسله جلسات طرح‌ريزي استراتژيك - بخش دوم و پاياني؛

عباسي: هيچ‌گاه فلسفه به ايمان منتهي نمي‌شود

رئیس مركز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز با بيان اينكه با مطالعات فلسفي به خداشناسي نمي‌رسيم، گفت: اساسا ايمان يك انگاره فلسفي نيست و بعد از ايمان مي‌تواند وارد شود و آنرا تقويت كند ولي هيچ‌گاه امكان ندارد فلسفه منتهي به ايمان گردد.

کد خبر: ۱۴۹۱۵۹

يکشنبه - ۱۰ مهر ۱۳۹۰ / October 02, 2011

به گزارش خبرنگار دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»، حسن عباسي در ادامه جلسه دويست و نود و چهارم از سلسله جلسات «طرح‌ريزي استراتژيك كلبه كرامت» به بررسي هندسه تدبر و تفقه پرداخت و گفت: تصوير به توهم و تخيل مربوط مي‌شود كه خروجي آن هيجان و احساس مي‌باشد.

وي با اشاره به ديد نظام‌سازي گفت: مميزه شخص حكيم اين است كه كار بيهوده مرتكب نمي‌شود، حتي اگر جامعه دچار توهم و تخيل شود او خود دچار نمي‌شود و سعي مي‌كند جامعه را تحذير دهد.

با فوتبال هيجان افراد تخليه نمي‌شود

رئیس مركز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز گفت: توليد هيجان مذموم مي‌باشد لذا نبايد در جامعه از طريق فوتبال، هيجانات را به غليان در آورد و هر چقدر بعد خشم و غضب با فوتبال به غليان در آورده شود، شهوت هم به هيجان در مي‌آيد.

عباسي افزود: آنچه مشهور است اينكه با فوتبال هيجان افراد تخليه نمي‌شود بلكه انرژي انسان تخليه مي‌شود؛ چرا كه انسان در مورد غضب و شهرت مانند بادكنك مي‌ماند كه هرچقدر بادش كني باد مي‌شود و سيري‌ناپذير است و حد يقفي براي آن قابل در نظر گرفتن نيست.

وي در ادامه افزود:‌ در صورت تحريك شدن غضب، شهوت نيز در انسان تحريك مي شود.

حكيم از پر و بال دادن به تصويرهاي ذهني در جامعه پرهيز مي‌كند

رئیس مركز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز با بيان اينكه حكيم بايد نسخه صحيحي براي جامعه تجويز كند و از پر و بال دادن به تصويرهاي ذهني بپرهيزد، گفت: هر چقدر در جامعه به مناسبات قهرماني (نه پهلواني) دامن زده شود، مانند اين مي‌باشد كه به مناسبات شهوت دامن زده شده است و اين گونه مناسبات جنسي همراه با غضب و خشم بروز مي‌كند.

عباسي گفت: مشي شيطان ارتقاي قوه تصور است و بسط تخيل و توهم يك نوع معرفت مذموم در انسان به حساب مي‌آيد.

وي با اشاره به تفاوت ساينس و دانش (Knowledge) گفت: ساينس برخاسته از تفكر است و به خود پديده توجه مي‌كند، در حالي كه دانش برخاسته از تعقل است و به سمبل و نشانه يعني آيت توحه مي‌كند از اين جهت مي‌تواند به معرفت منتهي شود.

رئیس مركز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز با اشاره به تمايز رئال و ايده‌آل درفلسفه هگل با آيديا و ايده‌آليسم در نگاه افلاطون گفت: در بررسي كتاب ميتوآتر، اگر خدا ايده است و ايده در فضاي تخيل صورت مي‌گيرد، لذا در ايده آليزم خداي تخيلي به وجود مي آيد.

عباسي با اشاره به نگاه رئاليسم گفت: در اين نگاه خدا، نوعي فكر در نظر گرفته مي‌شود ولي از آنجايي كه فكر بايد با عالم واقع انطباق داشته باشد يعني بتواند تصديق شود اين نگاه صحيح نمي‌باشد، لذا به سراغ «كلمه» براي خدا مي‌روند و در نهايت به همان نگاه انجيل كه «خدا كلمه بود و غير كلمه هيچ نبود، مي‌رسند» در نتيجه نگاه ايده‌آليسم و ايده‌آليسمي در مورد خدا محل اشكال است.

وي با بيان اينكه با مطالعات فلسفي به خداشناسي نمي‌رسيم، گفت: اساسا ايمان يك انگاره فلسفي نيست و فلسفه بعد از ايمان مي‌تواند وارد شود و ايمان فرد را تقويت كند ولي هيچ‌گاه امكان ندارد فلسفه منتهي به ايمان گردد.

رئیس مركز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز گفت: فكر به واقعيت منتج مي‌شود و عقل و ذكر به معرفت منتهي مي‌گردد.

عباسي با اشاره به آيات ابتدايي سوره بقره گفت: ايمان 7 مولفه دارد كه يكي از آنها ايمان به خدا، مي‌باشد پس در هر يك از مولفه‌هاي ايمان بايد نقيض آن نيز معرفي گردد.

وي در ادامه افزود: هيچ كدام از متعلقات ايمان را نمي‌توان به عنوان سوژه توليد كرد مثلاً نمي‌توان از غيب در ذهن داشت كه در اين صورت دچار مشكل مي‌شويم.

رئیس مركز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز گفت: شاعر تخيل مي‌كند و مي بافد در حاليكه نبي مستقيماً از حقيقت خبر مي‌آورد.

عباسي افزود: در جامعه‌سازي بايد واقع‌گرا بود كه واقع گرايي مدنظر اسلام ريشه در ايمان دارد.

وي در پاسخ به اين مطلب كه چطور مي توان خدا را شناخت، گفت: با توجه به حديث «من عرف نفسه فقد عرف ربه» در سير و حركت خودمان در مواردي متوجه مي‌شويم كه نيرويي به ما ياري مي‌رساند و نقش ما را بر ربوبيت روشن مي‌كند و از اينجا مي توان خدا را شناخت.

رئیس مركز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز در ادامه گفت: «ربّ» در اين حديث كسي است كه ربوبيت مي‌كند و فقط خلق نمي‌كند.

عباسي با بيان اينكه لازمه شناخت «ربّ» توجه به پرورش خود است، گفت: شناخت خود راه ميان بر مستقيم است كه فلسفه و theology هيچكدام ما را به نتيجه نمي‌رساند.