مباحثه جالب يك طلبه شيعه با عالم سني؛

ادعاي ابوحنيفه درمورد برتري ابوبكر و عمر و پاسخ زيركانه طلبه شيعي

دو نفر از شيعيان وارد مجلس درس ابوحنيفه شدند، يكي از آنها كه زيرك بود، گفت: من برادري دارم كه شيعه است و هر چه به او مي‌گويم كه ابوبكر بعد از پيامبر(ص)، خليفۀ بحق بوده قبول نمي‌كند و مي گويد علي(ع) خليفه بحق بوده است؛ دليل قاطعي به من ياد بدهيد كه به او بفهمانم؛ ... و اينچنين ابوحنيفه را وارد مباحثه هدفداري كرد.

کد خبر: ۱۵۰۰۳۲

شنبه - ۱۶ مهر ۱۳۹۰ / October 08, 2011

گروه انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛  نقل شده كه دو نفر از شيعيان در گذرگاهي از بغداد به مجلس بزرگي رسيدند؛ پرسيدند اين مجلس متعلّق به كيست؟

گفتند: مجلس درس امام اعظم ابوحنيفه است.

راوي حكايت مي گويد: رفيق من كه اسمش «فضل بن حسن» بود و مردي متعصّب در مذهب شيعه و در عين حال آدمي بحّاث و با اطلاع از مباني مذهب بود، گفت من مي‌روم و با اين مرد مباحثه مي كنم و تا او را ملزم و مجاب نكنم از اين مكان نمي روم.

گفتم: اين عالم بزرگي است و از عهدۀ بحث با او بر نمي آيي.

گفت: من معتقد به مذهب حقم و حق مغلوب نمي شود.

وارد مجلس شديم و نشستيم و در يك فرصت مناسب، فضل از جا برخاست و گفت ايها العالم من برادري دارم كه رافضي است ( يعني شيعه است) و من هر چه مي خواهم به او بفهمانم كه ابوبكر بعد از پيامبر اكرم(ص)، افضل امّت و خليفۀ به حق بوده قبول نمي كند و مي گويد علي بن ابيطالب، افضل و خليفۀ به حقاست؛ شما يك دليل قاطعي به من ياد بدهيد كه به او بفهمانم و او را به راه راست بياورم.

استدلال ابوحنيفه بر برتري ابوبكر و عمر؛ و پاسخ طلبه شيعي

ابوحنيفه گفت به برادرت بگو بهترين و روشن ترين دليل اين است كه پيامبر اكرم همواره در ميدان هاي جنگ، آن دو بزرگوار! ( ابوبكر و عمر) را كنار خود مي نشاند و علي را مقابل نيزه و شمشير دشمن مي‌فرستاد و اين نشان مي دهد كه آن دو نفر، محبوب پيامبر بوده اند و چون آن حضرت مي خواسته كه آنها بعد از خودش جانشين باشند آنها را حفظ مي كرد و چون علي را دوست نمي داشت طردش مي كرد و به ميدان مي فرستاد تا كشته شود و اين بهترين دليل بر افضليت ابوبكر و عمر است!

فضل گفت: بله من اين را به برادرم مي گويم ولي او از قرآن به من جواب مي دهد كه خداوند فرموده است: «خداوند، مجاهدين را بر قاعدين و نشستگان برتري داده و اجري بزرگ براي آنان آماده است» و به حكم اين آيه، علي چون مجاهد بوده افضل از ابوبكر و عمر است كه قاعد بوده اند.

ابوحنيفه گفت: به او بگو از اين بهتر مي خواهي كه ابوبكر و عمر قبرشان كنار قبر پيامبر و چسبيده به قبر آن حضرت است در حالي كه قبر علي از قبر پيامبر دور افتاده و در عراق است.

فضل گفت: بله اين را هم به برادرم مي گويم امّا او مي گويد آن ها غاصبانه در كنار پيامبر اكرم دفن شده اند براي اين كه خداوند فرموده است «اي مؤمنان بدون اذن و اجازۀ پيامبر، داخل خانه اش نشويد ...»  و مي‌دانيم كه رسول اكرم در خانۀ خودش دفن شده و آن دو نفر بدون اذن در خانۀ آن حضرت دفن شده اند و محل دفن ايشان غصبي است.

ابوحنيفه كه از اين گفت و گو سخت ناراحت شده بود تأمّلي كرد و سپس با لحني تند گفت: به اين برادر خبيثت بگو آنها غاصبانه در خانة پيامبر دفن نشده اند بلكه عايشه و حفصه كه دختران آن دو بزرگوار و همسران پيامبر بودند و ازپيامبر مهريه طلبكار بودند، پدرانشان را در مهرية خودشان دفن كردند.

فضل گفت: بله من اين مطلب را هم به برادرم گفته ام ولي او باز آيه اي براي من مي خواند و مي گويد پيامبر صلي الله عليه و آله به همسرانش بدهكار نبوده براي اينكه خداوند فرموده است «اي پيامبر ما همسران تو را كه مهرشان را پرداخته اي براي تو حلال كرديم» طبق اين آيه، پيامبر اكرم مهريۀ زن هايش را داده بود و وقتي كه از دنيا رفت به زن هايش بدهكار نبوده است.

ابوحنيفه اندكي تأمّل كرد و گفت به اين برادرت بگو درست است كه همسران پيامبر، مهريّه طلبكار نبوده اند اما سهم الارث كه از ماتَرَك پيامبر داشته اند و ماتَرَك  (يعني آنچه پيامبر اكرم بعد از مرگش از خود باقي گذاشته ) نيز همين خانه اش بوده و شرعاً سهمي هم از آن خانه به همسرانش مي رسد و چون عايشه و حفصه وارث پيامبر بوده اند پدرانشان را در سهم الارث خودشان دفن كرده اند و بنابراين غصبي در كار نبوده است.

فضل گفت: بله من اين را هم به برادرم گفته ام ولي او مي گويد شما آقايان سنّي ها مگر نمي گوييد كه پيامبر ارث نمي گذارد و خودتان حديث نقل مي كنيد كه پيامبر اكرم فرموده است « ما پيامبران اصلاً ارث نمي گذاريم و هر چه از ما باقي مانده صدقه است» پس طبق گفتة خودتان عايشه و حفصه سهم الارث نداشته‌اند؛ به همان دليلي كه شما حضرت فاطمه را از فدك محروم كرديد و گفتيد پيامبر ارث نمي گذارد آن دو همسر نيز نبايد ارث ببرند.

آيا دختر از پدر ارث نمي برد اما همسر از شوهر ارث مي برد؟!

حالا بر فرض بپذيريم كه آنها سهم الارث داشته اند، مگر نه اين است كه ميّت اگر فرزند داشته باشد، سهم الارث زوجه اش يك هشتم ماتَرَك مي شود، در اين جا تمام ماتَرَك پيامبر اكرم يك حجره (اتاق) بوده كه وقتي آن تقسيم بر هشت شود يك قسمت از آن هشت قسمت تقسيم مي شود ميان همسران پيامبر اكرم كه نُه نفر بوده اند و در نتيجه سهم هر يك از عايشه و حفصه به قدر يك وجب هم نمي شود، پس چگونه آن دو هيكل بزرگ در يك وجب زمين جا شده اند؟!

سخن كه به اينجا رسيد ابوحنيفه حسابي از كوره در رفت و با لحني خشم آلود فرياد كشيد اين مرد را بيرون كنيد اين خودش رافضي است و اصلاً برادر هم ندارد.