يادداشت//

اندر مزاياي «وضعيت سفيد» و يك نكته...

«وضعيت سفيد» پر از صحنه‌هاي «شخصي» است؛ صحنه‌هايي كه به نظر مي‌رسد كارگردان آنها را براي دل خودش در سريال گنجانده است.

کد خبر: ۱۵۰۵۸۵

دوشنبه - ۱۸ مهر ۱۳۹۰ / October 10, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ «وضعيت سفيد» يقينا پديده ي اين شبهاي تلويزيون است. پديده اي كه بيش از هر چيز مديون جزييات دقيق و ريزي است كه كارگردان به تصوير كشيده. ايده ي اصلي سريال ايده ي «مادر» علي حاتمي است؛ فرزندان ناخلف و ناهمگوني گرد مادر خود جمع شده و قرار است روابط سرد و تيره شان راه بهبود بپيمايد . اين ايده ي ساده البته در كار نعمت الله به خوبي تصوير شده است.

حميد نعمت الله استاد جزييات است؛ جزيياتي كه كارهاي تصويري او را تبديل به آيينه ي تمام نماي زندگي كرده است. اين ويژگي در «بي پولي» نيز پررنگ و جالب توجه بود. در مورد «وضعيت سفيد» البته اين جزييات ‌خصوصيات و ويژگي هاي فرهنگي و رفتاري را نيز در بر مي گيرد. توجه به رفتارهاي ريز و ظاهرا كم اهميتي مانند چاي خوردن در نعلبكي، ضرب المثل ها و اصطلاحات مرسوم، مقنعه ي چانه دار... و فضاي سريال را باورپذير و خاطره انگيز كرده است.

شخصيت پردازي درست سريال نيز از ديگر نكات برجسته آن است. امير، پسر نوجوان خانواده كه بار اصلي داستان را بر دوش مي كشد، دقيق و متفاوت طراحي شده و در اجرا نيز خوب از كار درآمده است و توانسته تصوير متفاوتي از يك پسر نوجوان ارائه دهد. ساير شخصيت هاي سريال نيز باورپذير و كارآمدند و هر كدام سر جاي خود قرار گرفته اند. (براي تخمين ميزان باورپذيري شخصيت ها در اين سريال كافي است آن را با «مقوا»هاي سقوط آزاد مقايسه كنيد!) به آساني مي توان براي شخصيت هاي اين سريال شناسنامه اي با صفت هاي اختصاصي ساخت. زن عموي هميشه نالان و افسرده، خواهر انقلابي و بسيجي، مادربزرگ دل نازك و حواس جمع، عمه ي پولدار و خودخواه و قس علي هذا.

علاوه بر اين، در صحنه هاي مختلف سريال، هيچ كدام از بازيگران بيكار نيستند و براي هر كدام حركاتي متفاوت و «معمولي» طراحي شده است. پلان «خميازه كشيدن»، در گوشي حرف زدن، سر و كله زدن امير با يك گنجشك در حالي كه وسط اتاق دراز كشيده (و در تمام سكانس هيچ ديالوگي ندارد) و از همه با نمك تر بچه ي كوچكي كه هنگام راه رفتن رورؤك خود را بالا مي گيرد و صحنه هايي مانند اين ها، مواردي است كه فضاي سريال را دوست داشتني و باورپذير مي كند.

«وضعيت سفيد» البته پر از صحنه هاي «شخصي» است. صحنه هايي كه به نظر مي رسد كارگردان آنها را براي دل خودش در سريال گنجانده است. اين مورد علي الخصوص درباره ي «بهروز» عموي خل وضع خانواده، خيلي پررنگ است. بسياري از صحنه هاي كشداري كه بهروز در آن ها حضور دارد مبتلا به اين وضعيت اند. هر چند ديالوگهاي بهروز ديالوگهاي ويژه اي است و به خوبي شخصيت متفاوت وي را تكميل كرده است.

تمركز «وضعيت سفيد» بر روابط آدم هاست. روابطي كه سرشار از سوءتفاهم و تناقض است. البته پاشنه ي اصلي قصه همچنان بر «عشق» مي گردد و پررنگ ترين قصه، مربوط به رابطه ي عاطفي است كه ميان امير و فرشته شكل گرفته است. رابطه اي كه هر چند بيشتر در روياهاي عجيب و غريب امير مي گذرد، اما براي مخاطبان نوجوان سريال حاوي پيام هاي قابل تاملي است. «وضعيت سفيد» فارغ از برتري هاي فرمي و محتوايي كه بر بسياري از سريال هاي سيما دارد، در چارچوب قانون نانوشته ي مجموعه هاي نمايشي سيما قرار مي گيرد: « عاشق شويد و ديگر هيچ...»