آيا رئيس جمهور يمن كناره‌ گيري مي‌كند؟

رئيس جمهور يمن، اخيرا گفته است كه امكان دارد ظرف چند روز آينده از قدرت كناره گيري كند و قدرت را به افراد غيرنظامي و نظامي واگذار نمايد.

کد خبر: ۱۵۰۷۰۳

سه‌شنبه - ۱۹ مهر ۱۳۹۰ / October 11, 2011

به گزارش گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» به نقل از پایگاه خبری پرس تی وی، اظهارات رئيس جمهور يمن مبني بر كناره گيري از قدرت با ترديدهاي زيادي در ميان مخالفان و موافقان وي در يمن روبرو شده است.

معاون وزير تبليغات يمن بلافاصله سخنان رئيس جمهور خود را چنين اصلاح كرد كه كناره گيري علي عبدالله صالح بعد از توافق بر سر طرح انتقال قدرت صورت خواهد گرفت و اين امر ممكن است چند روز يا چند هفته يا چند ماه به درازا بكشد.

مخالفان نيز مي‌گويند كه رئيس جمهور يمن عادت به مانور سياسي براي وقت كشي دارد و مي‌خواهد كه موضوع انتقال قدرت را تا سال 2013 به تعويق اندازد؛ يعني زماني كه دوره رياست جمهوري‌اش تمام مي شود.

مخالفان به اين نكته اشاره مي‌كنند كه علي عبدالله صالح تا كنون سه بار به امضاي طرح شوراي همكاري خليج فارس براي انتقال قدرت نزديك شده و در آخرين لحظات از امضاي آن خودداري كرده است.

دبير كل شوراي همكاري خليج فارس تا كنون 7 بار به صنعا رفته تا نظر طرفداران و مخالفان علي عبدالله صالح را به آخرين تغييرات در طرح اين شورا جلب كند، ولي هربار ناكام بازگشته است، تنها مخالفان رئيس جمهوري نيستند كه به اين طرح اشكلاتي را وارد مي كنند، بلكه رئيس جمهوري و اطرافيان او نيز خواسته‌هايي مغاير با اين طرح دارند.

علي عبدالله صالح، پس از بازگشت مخفيانه به صنعا، اعلام كرد كه به معاون خود اختيار داده است طرح شوراي همكاري خليج فارس را بعد از توافق با همه گروه‌ها امضا كند.

وي همچنين بخش جديدي به اين طرح افزود و گفت: خواستار برگزاري انتخابات همزمان شهرداري‌ها و مجلس و رياست جمهوري است.

هيچ نشانه‌اي مبني بر نزديك بودن زمان رسيدن به توافق فراگير داخلي وجود ندارد تا دولت يمن بعد از آن، طرح شوراي همكاري را امضا كند، در تظاهرات چندين ماهه مردم يمن، شعارهايي در محكوم كردن مداخله عربستان سعودي در امور داخلي اين كشور از طريق طرح شواري همكاري سرداده مي‌شود.

مخالفان مي‌گويند كه شايد آنچه علي عبدالله صالح را به اعلام كناره گيري از قدرت واداشته، تلاش وي براي جلب توجه قدرت‌هاي خارجي است تا خود را فردي صلح طلب نشان دهد نه كسي كه بخواهد در برابر اراده بين المللي ايستادگي كند.

بحران يمن قرار است در شوراي امنيت ملل متحد مطرح شود. امريكا از طرح شواري همكاري خليج فارس براي انتقال قدرت در يمن حمايت مي كند. مخالفان علي عبدالله صالح از مطرح شدن بحران كشورشان در شوراي امنيت استقبال مي‌كنند، چرا كه معتقدند اين امر موجب خارج شدن وضعيت يمن از ركود كنوني مي شود.

سفير امريكا در صنعا نيز اين روزها دوباره فعال شده است. نگراني مخالفان اين است كه طرح انتقال قدرت به معناي واگذاري قدرت از علي عبدالله صالح به پسر وي باشد كه فرماندهي گارد رياست جمهوري را بر عهده دارد و نقش مهمي در حمله به مردم و سركوب آنان ايفا كرده است.

مخالفان مي‌گويند كه كناره گيري علي عبدالله صالح بخشي از خواسته‌هاي آنان است و بخش مهم‌تر آن است كه نبايد قدرت به اطرافيان رئيس جمهوري كنوني منتقل شود.

بحران يمن به موضوعي بين المللي تبديل شده است. اعطاي جايزه صلح نوبل به خانم توكل كرمان فشار بيشتري بر علي عبدالله صالح وارد مي‌كند، وي پي برده است كه با بازي سياسي با قدرت‌هاي منطقه‌اي نمي تواند بحران در كشورش را مديريت كند، چون اينك مردم در سراسر دنيا به مسئله يمن توجه دارند، شايد همين امر در اعلام كناره گيري وي از قدرت سهم داشته باشد.

دولت اوباما اخيرا دومين پيروزي خود بر سازمان القاعده را رقم زد و بعد از ترور اسامه بن لادن، توانست انور العولقي، يكي از رهبران القاعده در شبه جزيره عربستان، را در خاك يمن ترور كند، اين اقدام با جنگنده‌هاي بدون سرنشين صورت گرفت. هنوز هم روشن نيست كه اين هواپيماها از كجا برخاسته‌اند. گفته مي‌شود كه دولت يمن پايگاهي در اختيار ارتش امريكا يا سازمان سيا قرار داده است.

براي امريكا مهم اين است كه قدرت در يمن به كساني منتقل شود كه اين پايگاه را حفظ كنند و پيمان نظامي و امنيتي ميان واشنگتن و صنعا ادامه يابد.

انتقال مديريت شده قدرت در يمن طرح مشترك امريكا و عربستان سعودي است. شايد در نحوه اجرا اختلافاتي وجود داشته باشد ولي عربستان نمي‌خواهد كه علي عبدالله صالح با انقلاب مردمي ساقط شود، چون گذشته از اين‌كه رياض كلا با هرگونه انقلاب عربي مخالف است، از پيامد اين سقوط بر اوضاع داخلي خود نيز بيمناك است.

امريكا نيز نمي‌خواهد انتقال قدرت در يمن به گونه‌اي باشد كه منافع واشنگتن را در منطقه با تهديد روبرو كند.

منافع اصلي مردم يمن در ميان منافع سعودي و امريكا گرفتار شده است، ولي هرگونه انتقال قدرت در يمن اين كشور را در آينده به تغييرات زيادي مي‌كشاند، مديريت انتقال قدرت به معناي حتمي بودن مهار آينده نيست.