بسيج در وراي شكاف‌هاي اجتماعي

کد خبر: ۱۵۰۷۳

شنبه - ۰۹ آذر ۱۳۸۷ / November 29, 2008

شكافهاي اجتماعي در كشورهاي در حال توسعه به عنوان عامل تهديدي، در مسير پيشرفت و توسعه قرار دارند. فعال شدن اين شكافها مي‌تواند منازعاتي را پيش روي مسئولين اداره كشور قرار داده و بخشي از توان مديريتي كشور را صرف خود نمايد. تشديد اين شكافها و آميخته شدن و تركيب شكافها كه از آن به عنوان شكافهاي متراكم ياد مي‌كنند، مي‌تواند سطح منازعات را تا بحرانهاي پرشدت بالا برده و حتي در برخي موارد به سرنگوني نظام سياسي بكشاند.

با اين وصف فعال ساختن شكافهاي اجتماعي به عنوان يكي از راهكارهاي مهم دشمنان براي ضربه زدن به وحدت ملي اين كشورهاست و به عنوان تهديدي براي امنيت ملي اين نظامهاي سياسي محسوب مي‌گردد و در اين ميان كشورهاي انقلابي همچون نظام مقدس جمهوري اسلامي كه تعارض بنيادين با استكبار جهاني دارد، بيش از ديگران در معرض اين تهديد قرار دارد.

شكافهاي نسلي، جنسيتي، قومي، مذهبي، طبقاتي و ... تَرَكهايي هستند كه به عنوان نقاط آسيب پذير، مي‌توانند جامعه يكپارچه را دچار تزلزل نمايند و "وحدت ملي" را تضعيف كنند. منازعات بي‌ثمر و تفرقه‌افکن سياسي و جناحي نيز بر ايجاد شکاف اجتماعي و تضعيف وحدت ملي و در نتيجه زوال امنيت ملي نقش بسزايي دارد. درگيريها و مناقشات شديد سياسي - جناحي نيز از ابزارهاي ناامن كننده كشور به حساب مي‌آيند. در مجموع مي‌توان گفت كه هر عنصر و مولفه‌اي که بر وحدت ملي جامعه بيفزايد را مي‌توان به عنوان فرصتي براي تقويت امنيت ملي برشمرد و از سويي ديگر عناصر تفرقه افکن را به عنوان تهديدي براي امنيت ملي ارزيابي نمود.

حضرت آيت الله خامنه‌اي درباره تاثير "وحدت ملي" در ايجاد "امنيت ملي" مي‌فرمايند: «امنيت هم ناشي از وحدت است. اگر وحدت نباشد، امنيت ملي هم به خطر مي‌افتد و ايجاد ناامني مي‌شود.» (26/1/79)

ايشان در ادامه تعريفشان را از وحدت چنين بيان مي‌دارند: «منظور ما از وحدت چيست؟ يعني همه مردم يكسان فكر كنند؟ نه. يعني همه‌ مردم يك نوع سليقه سياسي داشته باشند؟ نه. يعني همه‌ مردم يك چيز را، يك شخص را، يك شخصيت را، يك جناح را، يك گروه را بخواهند؟ نه؛ معناي وحدت اينها نيست. وحدت مردم، يعني نبودن تفرقه و نفاق و درگيري و كشمكش. حتي دو جماعتي كه از لحاظ اعتقاد ديني مثل هم نيستند، مي‌توانند اتحاد داشته باشند؛ مي‌توانند كنار هم باشند؛ مي‌توانند دعوا نكنند.» (همان)

با اين شناخت وتعريف از جايگاه شكافهاي اجتماعي در حفظ "وحدت ملي" و در نتيجه تاثير آن در تامين "امنيت ملي" مشخص مي‌گردد كه تقويت عناصر و مولفه‌هايي كه مي‌توانند فراتر از شكافهاي اجتماعي نوعي همبستگي ملي و انسجام همگاني را به همراه آورند، از ضروريات مهم در تامين امنيت كشور است.

در اين بين يکي از مولفه‌ها و عناصر کليدي كه جايگاه ممتاز و بي نظيري در ايجاد همبستگي ملي در انقلاب اسلامي را برعهده دارد، مجموعه بسيج مي باشد. بسيج بيست ميليوني است که از همان روزهاي ابتداي انقلاب اسلامي شکل گرفته و در عرصه هاي مختلف انقلاب نقش محوري و کليدي داشته است.

بسيج تنها مجموعه فراگيري است که از همه اقشار مختلف از زن و مرد و پير و جوان،  با گرايشها و سلايق مختلف در آن گرد آمده اند و اين تنوع و تکثر در عين وحدت در ذيل عنوان بسيج, رمز همگرايي و وحدت زايي بسيج مي‌باشد.  اين عنصر مهم در "بسيج" مورد توجه و دقت نظر و تاکيد رهبر معظم انقلاب اسلامي نيز قرار گرفته است و معظم له در عبارات دقيقي با تاکيد بر اين ويژگي بسيج مي فرمايد:

«بسيج مرز سني نمي‌شناسد؛ جوانهاي كم سال تا پيران كهنسال در آن شركت دارند. بسيج مرز جنسي نمي‌شناسد؛ زن و مرد در آن حضور دارند. بسيج مرز صنفي و مرز جغرافياي و قومي نمي‌شناسد؛ همه‌ي اقوام ايراني، همه‌ي اصناف گوناگون ملي در سطوح مختلف فكري از انسانهاي نخبه‌ي برجسته‌ي ممتاز در ميان اهل علم و دانشجويان تا جوانهاي فعال و پرشور صحنه‌هاي ديگر، همه در بسيج جمع‌اند. بسيج نماد حضور ملي و مقاومت ملي و آگاهي يك ملت است؛ آن هم آگاهي همراه با تحرك، همراه با معنويت و همراه با اخلاص. بسيج، حقيقت است؛ اما شبيه افسانه‌هاست.»(2/6/84)

بسيج فراتر از اختلافات طبقاتي و شكافهاي نسلي و رقابتهاي قومي و منازعات مذهبي و حتي رقابتهاي سياسي و حزبي، مجموعه اي است كه با تاكيد بر مفهومي متعالي‌تر از اين اختلافات، همچون "آرمانها و ارزشهاي انقلاب اسلامي" و با تاكيد بر ايدئولوژي انقلابي كه بر بنيانهاي "دشمن شناسي" و "توسعه ملي" شكل گرفته، توانسته است كرد و لر، شيعه و سني، مسلمان و مسيحي، كارگر و بازاري، باسواد و بيسواد، زن و مرد،  پير و جوان را گردهم آورد و براي تحقق آرمانهاي متعالي انقلاب اسلامي بسيج نمايد.

در واقع اين مولفه و شاخصه ممتاز "كثرت در عين وحدت" بسيج بوده است که در طول تاريخ سي ساله انقلاب اسلامي همواره بزرگترين حماسه ها را آفريده است، چرا که هرگاه اراده ها, استعدادها، تواناييها و سلائق مختلف در ذيل يک حرکت واحد قرار گيرند و در قالب "يد واحده" عمل نمايند مي‌توان در مسير رسيدن به هدف، هر مانعي را به کنار زده و به سرمنزل مقصود رسيد.

نگاه از اين منظر به ظرفيت بسيج براي ايجاد "امنيت ملي" مي‌تواند چشم انداز جديدي پيش رو مسئولين و بسيجيان بگشايد و تلاش ايشان را براي تحقق "بسيج بيست ميليوني" بيشتر نمايد. سرمايه اجتماعي بزرگ و قابل اعتمادي  که نظام جمهوري اسلامي مي‌تواند دکترين امنيتي خود را با اين ستون استوار بنيان گذارد.

/انتهاي پيام/