به همت پژوهشگران علوم باغبانی

برترین اکوتیپ‌های گیاه شیرین بیان کشور شناسایی شد

پژوهشگران علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس ضمن پژوهشی به ارزیابی صفات مورفولوژیکی و میزان گلیسیریزین گیاه شیرین بیان برای معرفی برترین اکوتیپ در 5 استان کشور پرداختند.

کد خبر: ۱۵۱۴۶۳

يکشنبه - ۲۴ مهر ۱۳۹۰ / October 16, 2011

به گزارش گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»، شیرین بیان گیاهی است از تیره پروانه آساها، علفی، چند ساله که ایران یکی از کشورهای صادرکننده ریشه آن محسوب می شود كه این گیاه در مناطق مختلف ایران رویش دارد از این رو بررسی کیفیت محصول مناطق حائز اهمیت است.

سید محمد احمدی حسینی، کارشناس ارشد علوم باغبانی گفت: مهمترین معیار تعیین کیفیت ریشه شیرین بیان بر اساس منابع معتبر، میزان گلیسیریزین و درصد عصاره محلول در آب است كه به همین منظور در این بررسی این دو فاکتور و صفات مورفولوژیکی آن اندازه گیری شدند.

وي افزود: هدف اصلی این تحقیق یافتن بهترین اکوتیپ از نظر درصد گلیسیریزین و عصاره محلول در آب است.

اين پژوهشگر بيان داشت: نمونه برداری از دوازده منطقه که در پنج استان کرمانشاه، خراسان رضوی، خراسان شمالی، گلستان و فارس پراکنده بودند انجام شد كه اندازه گیری گلیسیریزین به وسیله دستگاه HPLC انجام گرفت و حلال مورد استفاده متانول هفتاد درصد بود.

وي تاكيد كرد: آزمایشات با چهار تکرار بر روی ریشه هایی با قطرهای کمتر از یک و بین یک تا دو سانتی متر انجام شد كه تجزیه آماری داده های مربوطه در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد.

احمدي حسيني خاطرنشان كرد: نتایج نشان داد که کیفیت خاک در میزان مواد موثره نقش مهمی دارد همچنین میزان گلیسیریزین در چهار منطقه ده سرخ خاک خوب، عراقی محله، دشمن زیاری و کوه سرخ در هر دو قطر مورد بررسی و همچنین در منطقه هاشم آباد در قطرهای بین یک تا دو سانتی متر و در منطقه مملجه در قطرهای کمتر از یک سانتی متر و میانگین دو قطر، در حد استاندارد فارماکوپه ایالت متحده آمریکا بودند.

وي گفت: از نظر میزان عصاره محلول در آب مناطق دشمن زیاری، عراقی محله، کوه سرخ و ده سرخ دارای بالاترین درصد بودند ولی کمتر از حد استاندارد فارماکوپه بودند و می توان این مناطق را به عنوان اکوتیپ های برتر معرفی کرده و در روند اهلی سازی مورد توجه قرار داد.

گفتنی است، این پژوهش با راهنمایی مرحوم دکتر رضا امید بیگی و با مشاوره دکتر محمد کاظم سوری از اعضا هیئت علمی دانشگاه تربيت مدرس انجام شد.