بغض 99 درصدی ها ترکید!

شکاف عظیم اقتصادی که در آمریکا، به عنوان یکی از پیشرفته ترین کشورهای دنیا وجود دارد، باعث شده اکثریت مردم در مقابل اقلیت ثروتمند، بصورت 99 درصد در مقابل 1 درصد قرار گیرند؛ اقلیتی که بیش از 70 درصد امکانات و منابع ثروت را در اختیار دارد ...

کد خبر: ۱۵۱۸۴۳

سه‌شنبه - ۲۶ مهر ۱۳۹۰ / October 18, 2011

گروه بين الملل «خبرگزاري دانشجو» - سمیرا ذوقی؛ «در امریکا 400 نفر از ثروتمندان به اندازه 155 میلیون نفر دیگر از مردم دارای ثروت و دارایی هستند.»

اگر بخواهیم حرکت اعتراضی در امریکا را که به جنبش «اشغال وال استریت» معروف شده، بررسی کنیم می بایست علل و عوامل این بحران را در دو حوزه جستجو نماییم: سیاست های داخلی آمریکا و سیاست های خارجی این کشور.

در بعد سیاست های داخلی، در کنار بحران عظیم اقتصادی که ابعاد گسترده اش روز به روز بیشتر دامن گیر دولت آمریکا می شود و بیکاری های روزافزونی که ارمغان همین بحران و البته ضعف مدیریتی دولتمردان این کشور می باشد، شکاف عظیم اقتصادی که در آمریکا، به عنوان یکی از پیشرفته ترین کشورهای دنیا وجود دارد، باعث گردیده اکثریت  مردم در مقابل اقلیت ثروتمند، بصورت 99 درصد در مقابل 1 درصد قرار گیرند؛ اقلیتی که بیش از 70 درصد امکانات و منابع ثروت را در اختیار دارد و نیز تاثیر چشمگیری بر سیاست های اقتصادی دولت برجای می گذارند، بگونه ای که نه تنها راه هرگونه محدود کردن منابع مالی آنها بسته بنظر می رسد، بلکه در همین اوضاع نابسامان مالی، شرکت های بزرگ اقتصادی آمریکا به سود بی سابقه ای هم دست یافته اند.

(به عنوان مثال سود سالانه مدیران شرکت‌های عمده‌ «وال استریت» در سال 2009 میلادی به رکورد 145 میلیارد دلار و در سال بعد به عدد 150 میلیارد دلار رسید.) این همه در حالیست که اکثریت مردم آمریکا با کاهش میزان دستمزدهای خود روبرو شدند.

در بعد سیاست های خارجیِِ دولت آمریکا می توان به جنگ های پرهزینه، اما بی فایده ای که این کشور در عراق و افغانستان به بهانه مبارزه با تروریسم به راه انداخته و سالانه میلیون ها دلار از در آمدش را صرف هزینه اداره جنگ و سربازان خارج از کشور می نماید و نیز مي توان به حمایت های مادی و معنوی بی دریغ از اسرائیل، اشاره نمود؛ جنگ ها و حمایت هایی که تحت تاثیر تصمیمات همان یک درصد مذکور قرار دارد و البته هزینه هایش از قِبل مالیات هایی است که اکثریت مردم پرداخت می کنند.

اوضاع زمانی برای این کشور در حوزه سیاست بین الملل نا بسامان تر می شود که در قبال این لشکرکشی های نظامی چیزی عاید دولت و مردم آمریکا نشده، بلکه نظرسنجی ها از افزایش بدبینی و حرکت های ضد آمریکایی در بین مردم کشورهای مختلف حکایت دارد.

با این شرایط و با وجود تحت سلطه درآمدن رسانه های آمریکایی توسط همان اقلیت ثروتمند و سعی در سانسور شدید خبری چه در مورد وضعیت نابسامان آمریکا و چه نسبت به قیام های مردم خاورمیانه و آفریقا علیه ظلم و ستم دولتمردانشان، معترضین در وال استریت با استفاده از شبکه های اجتماعی ضمن الگوبرداری از قیام های مذکور (یا به تعبیر خودشان بهار عربی) مردم سایر مناطق کشورشان را به شرکت در این تجمعات دعوت می کنند و این خودمنجر به شکل گیری اوضاعی شده است که دولتمردان این کشور که هر از گاهی از دستگیر شدن عده ای در یک کشور و تضییع حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی می کردند، در یک روز بیش از 700 تن از معترضین به بی عدالتی و تبعیض را دستگیر نمودند و البته این وقایع رخ نمی دهد مگر در بایکوت شدید خبری رسانه های آمریکایی.

در کنار این مسائل و در چنین وضعیتی ضعف ایدئولوژیک غرب بیش از پیش خودش را نمایان کرده است؛ نظام سرمایه داری و لیبرالیستی که بعد از فروپاشی نظام کمونیستی شوروی، به عنوان تنها راه نجات بشر و آینده محتوم جوامع بشری مطرح می شد و دولت های غربی برای فراگیر کردن این نظام در جهان و به انزوا کشاندن سایر مکتب ها، از هیچ کوششی فرو گذار نکردند، هم اکنون به بن بست رسیده است.

شاید این سخن امام خامنه ای در سال 86 را کمتر کسی به خاطر داشته باشد که فرمودند: «آينده به طور قاطع اين را مي گويم: الگوى پيشرفت غربى، يك الگوى ناموفق است.»

اما امروز صدای شکستن ابهت پوشالی این تمدن، واضح به گوش می رسد و خیلی دور نخواهد بود که قیام مردم آمریکا و غرب، این پیش بینی را نیز محقق نماید: «یک روزى این حرکت آنچنان خواهد بالید که نظام سرمایه‌دارى آمریکا و غرب را بکلى به زمین خواهد زد.»

و تازه آن زمان اوج الگوبرداری کشورهای در حال قیام (چه در کشورهای اسلامی و چه در غرب و آمریکا) از انقلاب اسلامی خواهد بود و تازه  این زمان است که «اسلام، تعالیم اسلام، روش اسلام به کار نیاز مردم دنیا مى‌آید؛ و اینجاست که نظام جمهورى اسلامى می تواند الگو بودن خودش را براى همه مردم دنیا اثبات کند.»

البته اینها به شرطیست که کشور ما دارای پیشرفت و امنیت و مردم ما دارای اعتماد به نفس و وحدت ملی باشد؛ در واقع همانطور که مقام معظم رهبری به آن اشاره داشتند «دنیا در حال یک پیچ تاریخى است» که در این بین مردم ما و کشور ما می توانند بیشتر از همیشه نقش آفرینی كنند.