برگزاري انواع همايش‌ها در هفته تربيت بدني!

مسئولان ورزش دانشگاهي كشور در حالي هفته تربيت بدني را گرامي مي‌دارند كه اين هفته هم با برگزاري انواع سمینارها و همایش‌های ورزشي به پايان مي‌رسد.

کد خبر: ۱۵۲۴۲۵

شنبه - ۳۰ مهر ۱۳۹۰ / October 22, 2011

گروه ورزشي «خبرگزارش دانشجو»- داود هومنيان؛ هفته تربیت بدنی در حالی شروع شد که مسئولان ورزش کشور درحال عمق دادن به ورزش کشور با کندن آن به وسیله کلنگ های آذین بندی شده و بریدن با افتخار روبان های این حفاری بزرگ با قیچی های جادویی خود هستند.

از طرفی اندیشمندان دانشگاهی تربیت بدنی نیز برای اینکه از فیض چنین هفته ای محروم نمانند، درصدد برگزاری انواع سمینارها و همایش های ورزشي هستند که بتوانند با ارائه افتخارات علمی و پژوهشی خود در چنین سمینارها و همایش ها و نمایش افتخارات خود در ویترین چنین سناریوهايی از قافله علمی کردن ورزش همانند مسئولان ورزش کشور بی بهره نمانند. آیا به راستی مشکل ورزش کشور در هفته تربیت بدنی با حفاری و برگزاری همایش حل می شود.

امروز مراکز دانشگاهی در دنیا به عنوان مبداء تحولات علمی درجوامع بشری، در تغییر رویکرد علمی کشورها نقش انکار ناپذیری به عهده دارند و ورزش به عنوان یک پدیده فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی نقش بی بدیلی در جوامع بشری ایفا مي كند.

ورزش در صورتی این تداوم پویایی و نقش آفرینی در جامعه را حفظ مي كند که همواره نیازمند به تحولات علمی باشد تا در مسیر تعالی خود بتواند در حال نقش آفرینی و پیشرفت باشد و چنانچه امروز در مسیر رشد و پیشرفت ورزش کوتاهی صورت بگیرد، بدون شک ورزش به اهداف متعالی خود نخواهد رسید.

ورزش کشور به دلیل عدم استفاده از تمام ظرفیت ها و پتانسیل های علمی خود که ناشی از ناکارآمدی سیستم حاکم بر آموزش ورزش در دانشگاه است، در جهت رسیدن به اهداف عالی خود که همان تعالی روح و جسم انسان است، چندان موفق نبوده است و آموزش های سنتی رایج در ورزش کشور و به تبع آن عدم نتیجه گیری مطلوب ورزش در میادین بین المللی، بدون شک محصول شیوه های آموزش ناکارآمد ورزش در دانشگاه های کشور است.

مادامی که شیوه های آموزش ورزش براساس روش های سنتی در کشور رواج داشته باشد، هرگز نمی توان به این باور رسید که آموزش علمی ورزش در دانشگاه ها در حال تدریس می باشد و نبايد از ياد برد كه شیوه های سنتی آموزش ورزش کشور محصول ناتوانی تدریس روش های نوین آموزش در ورزش دانشگاه ها می باشد.

ورزش کشور زمانی اصلاح خواهد شد که شیوه های آموزش ورزش در دانشگاه ها دستخوش اصلاحات اساسی شود و مادامی که آموزش و پژوهش در ورزش دانشگاه ها به شیوه کنونی یعنی آموزش آن بر محوریت حفظ کردن مطالب و پژوهش آن در قالب طرح های غیر کاربردی استوار باشد، هرگز نمی توان امیدی به اصلاح ورزش کشور داشت.