يادداشت//

پروپاگاندا و بازی با مرگ دیکتاتورها!

انتشار مرگ قذافي با ظاهري نامناسب اين سوال را در افكار عمومي ايجاد مي‌كند كه چرا سرنوشت قذافی و صدام بايد شبیه به هم بوده، اما کسانی مثل موسولینی و هیتلر که میلیون‌ها نفر را به کام مرگ کشیده‌اند مانند قهرمانهایی میمیرند که شاید دنیا ایشان را نشناخته باشد.

کد خبر: ۱۵۲۷۱۷

دوشنبه - ۰۲ آبان ۱۳۹۰ / October 24, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، میرهادی موسوی؛ در چند سال اخیر از نظر سیاسی نظام های حکومتی بسیاری دچار انقلاب و یا رفورم شده اند و در این میان افراد بسیاری از مسند قدرت کنار گذاشته شده اند یا بر کرسی حکومت نشسته اند.

در این میان بوده اند افرادی که برای پررنگ نمودن نقش خود، بازی با اشخاص و ملل را پیش رو نهاده اند و در این راه ید طولایی دارند؛ اما همیشه به یک صورت عمل نکرده اند! آیا تا به حال اندیشیده اید که چرا عاقبت همه افرادی که ما ایشان را به عناوین مختلف از جمله دیکتاتور و ....می شناسیم یکی نبوده است؟!

معمولا قدرت های بزرگ بعد از بازی با مهره های خود و اتمام تاریخ انقضا آنها با آماده سازی افکار عمومی جهان مهره های سوخته خود را با سناریو سازی های در ظاهر شبیه به هم کنار می گذارد. آیا تا به حال به این موضوع اندیشیده اید، که چرا عاقبت افراد در شرق و غرب یکی نبوده است؟ از هیتلر و موسولینی در غرب گرفته تا صدام و معمر قذافی در شرق؟! پس از آن که شعله هاي جنگ و خشونت با ورود نيروهاي ناتو در28 اسفند 1389 به عرصه تحولات ليبي شدت گرفت، به گونه اي كه بمباران هاي دائمي نظاميان غربي، از ليبي چهره اي مخروبه ساخت.

مانند روزی که صدام اسیر شد، خبر مرگ قذافی دیکتاتور لیبی روز تاریخی برای جهانیان رقم زد، سرنوشت دیکتاتور عراق با دیکتاتور لیبی بی شباهت نبود! چرا حتی سرنوشت دیکتاتور هایی مثل قذافی و صدام شبیه هم باشد و معمولا در هنگام دستگیری یا فرار، پنهان شده در زیر زمین ها و تونل ها و... وکاملا حقیرانه؛ اما سرنوشت کسانی مثل موسولینی و هیتلر که عمق فجایع شان به حدی است که میلیون ها نفر را به کام خود کشیده است، حتی مرگشان نیز در هاله ای از ابهام قرار دارد و آنها مانند قهرمان هایی میمیرند که شاید دنیا ایشان را نشناخته باشد.

البته نمونه های امروزی نیزکم نیستند مانند ژنرال راتکو ملادیچ (متهم به نسل کشی در بوسنی) که تازه پس از16 سال با تلاش های بسیار دستگیر شده است!!! آیا نحوه مرگ این دیکتاتور ها در کشور های اسلامی نمی تواند نوعی جنگ نرم تلقی شود؟!

چرا نباید اینان به خاطر کارهایی که در حق مردم خویش انجام داده اند، در دادگاه محاکمه شوند!؟ و یا اگر هم مثل صدام قرار است در دادگاهی تشریفاتی محاکمه شوند، به شکل حقیرانه ای در زیرزمین و با سر و شکلی نامناسب دستگیر می شوند و بدون آنکه از جنایات بزرگ ایشان حرفی به میان آید به مرگ محکوم می شوند!!

طولانی‌ترین و ویرانگرترین جنگ‌های فرسایشی قرن بیستم بین ایران و عراق در گرفت

در طول جنگ، ارتش عراق از سلاح‌های شیمیایی علیه نیروهای ایرانی و جدایی‌طلبان کُرد استفاده کرد در این جنگ تقریباً 1.7میلیون نفر از هر دو طرف جان خود را از دست دادند.

اقتصاد هر دو کشور که پیش از این سالم و رو به رشد بود، نابود شد. همچنین عراق در حدود ۷۵ میلیارد دلار بدهی جنگی به بار آورد در طول سال‌هاي جنگ ایران و عراق، کشور‌هاي عربي منطقه با نام نهادن صدام به عنوان «سردار و فاتح قادسيه»، «افتخار عرب» و «صلاح‌الدين ايوبي زمان» ميليارد‌ها دلار کمک بلا عوض به حکومت صدام و رژيم صدام كردند.

يکي از فرماندهان جنگ در همين رابطه مي‌گويد: «در بسياري از عمليات‌ها نظير خيبر، والفجر 8 و کربلاي5، حقيقتاً ماشين نظامي عراق از هم پاشيده شد؛ اما به چند ماه نمي‌کشيد که صدام پس از هر کدام از اين عمليات‌ها، با امکانات بيشتر و جديدتر وارد منطقه مي‌شد. اين مسئله حاصل نمي‌شد جز با پول عرب‌هاي منطقه و حمايت‌هاي غرب و شرق».

روال حمايت غرب و شرق از صدام، تنها به دوران جنگ عراق و ايران محدود نشد و پس از پايان جنگ هم اين روند ادامه يافت. عراق افتخار ژاندارمي منطقه، يعني همان عنوان «مترسک» و «سگ ‌هار دست‌آموز» را براي حکومت غرب کسب کرده بود.

در اين ميان بر اساس اسناد معتبر، انگليس و آمريکا بيشترين نقش را در تجهيز صدام پس از جنگ ايران و عراق داشته‌اند؛ اما در طرف دیگرسران دیکتاتور غربی یا خود کشی می کنند یا به مرگ قهرمان مانندی می میرند!! یا نهایتا در دادگاهی تشریفاتی به زندان محکوم می شوند!! و حتی خبر گزاری های غربی طوری پوشش خبری می دهند که نشان داده می شود که مردم مسلمان از مرگ دیکتاتور ناراحت هستند مثلا خبرگزاری رویتر از افغانستان گزارش داد که یکی از فرماندهان ارشد طالبان گفت: «اعدام صدام باعث تقویت روحیهٔ مسلمانان خواهد شد و جهاد در عراق شدیدتر خواهد شد و حمله به اشغال‌کنندگان افزایش خواهد یافت!!»

در این نکته می توان به این موارد زیر توجه کرد: 1. محاکمه به نفع طرف های غربی نیست چون همه این دیکتاتورها در گذشته از حامیان و شریک جرم ایشان بوده اند، پس می توان با یک سناریو نویسی و جنجال سازی، هم مهره سوخته را کنارگذاشت و هم دوباره موقعیتی به عنوان یک ناجی را بدست آورد (ناتو در لیبی، ناتو در عراق به بهانه سلاح های کشتار جمعی)

2. گذشته از اینها همه حقایق گذشته با کشته شدن تنها شاهد ماجرا از بین می رود!! و می توان صفحه جدیدی در سیاست بین الملل باز نمود. بدون آنکه آب ازاّب تکان بخورد!

3. مهمتر از همه بازی با افکار عمومی دنیاست. مجرم فقط شخصی است که مرده، پس همه موضع گیری ها علیه اوست و او در حالی نیست که ازخود دفاعی بکند.

حال نگاهی گذرا به دیکتاتوران مطرح سده اخیر از جمله موسولینی، هیتلر و ژنرال راتکو ملادیچ از دنیای غرب و صدام و معمر قذافی در شرق كنيم.

هیتلر در سال ۱۹۳۳ به مقام صدراعظمی آلمان رسید. مجموعهٔ ارتشی- صنعتی آلمان توانست قوای تحلیل رفته این کشور را ترمیم و آن را تبدیل به یکی از قدرت‌های برتر اروپا در زمان خود نماید.

هیتلر سیاست خارجی خود را با هدف تصرف فضای حیاتی بیشتر دنبال كرد و یکی از دلایل اولیه و عمده وقوع جنگ جهانی دوم الحاق اتریش و تهاجم به چکسلواکی و لهستان در ۱۹۳۹ توسط او بود که در نتیجه بریتانیا و فرانسه به آلمان اعلام جنگ کردند.

جنگی که بین دو قدرت محور و متفقین درگرفت و در طی این مدت اروپا و همچنین سایر نقاط دنیا شاهد ویرانی‌ها و تلفات بسیار بود.

حال به روایتی از مرگ دیکتاتور آلمان بنگریم: آدولف هیتلر رهبر رایش سوم در شامگاه ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ به زندگی خود پایان داد.

هیتلر در زمان مرگ تنها ۵۶ سال داشت. هیتلر ۳۶ ساعت قبل از مرگش با معشوقه خود، اوا براون که از زمان شروع فعالیت در حزب نازی با او در یک عکاسی که مشتری آنجا بود، آشنا شده، و پیمان زناشویی بست و با اینکه خبر نفوذ نیروهای متفقین تائید شده بود، هیتلر در آخرین ساعات عمرش با اوا براون ازدواج کرد و هنگام خودکشی نیز اوا همراه وی همزمان دست به خودکشی زد.

اوا براون با شکستن کپسول سیانور و هیتلر نیز با سیانور و شلیک همزمان گلوله به سرش، به خودکشی دست زدند. پیکر بی جان آن دو را دکتر گوبلز و سایرین که در سنگر بودند به بیرون بردند و به خواست خود هیتلر و برای آنکه می خواست پیکرش همچون موسولینی به دست دشمنان نیفتد، سوزانده شد.

پس از تسليم شدن ايتاليا در پايان جنگ دوم جهاني موسولینی به همراه معشوقه اش «كلارا پتاچي» در راه فرار به سوئيس، نزديك شهر شمالي كومو در ايتاليا گرفتار پارتيزان ها و دو روز بعد اعدام شد.

اين مشهورترين قول درباره شيوه مرگ موسوليني است، هرچند كه درباره هويت واقعي اعدام كنندگان موسوليني ترديدهايي وجود دارد.

مي گويند پارتيزاني به نام كلنل والريو دستور اعدام را گرفته و او را تيرباران كرده است. جسد موسولینی و معشوقه‌اش در پیازا لورتو در میلان، برای نمایش عموم با قلاب های مخصوص آویزان کردن گوشت در قصابی ها، به صورت وارونه، از سقف یک ایستگاه پمپ بنزین آویخته شده و به وسیله مردم شهر سنگباران شد.

هدف از این عمل هم ناامید کردن فاشیست ها از ادامه جنگ و هم گرفتن انتقام از نیروهای محور که بسیاری از پارتیزان ها را به همان شیوه اعدام کرده بودند، محسوب می‌شد.

سرانجام با دستور پاپ جنازه را پایین آوردند و به آتش کشیدند و خاکستر آن را به دریا ریختند. نام ژنرال راتکو ملادیچ، در صدر فهرست کسانی قرار داشت که از طرف دادگاه رسیدگی به جرایم جنگی در لاهه، تحت تعقیب هستند .

به نظر می آید که راتکو ملادیچ برای آنکه موفق شود خود را به مدت ۱۶ سال از چشم قانون پنهان نگاه دارد، می بایست هم از داخل صربستان و هم از خارج کمک هايی دریافت کرده باشد در سال ۱۹۹۵ ژنرال راتکو ملادیچ، فرماندهی نیروهایی را بر عهده داشت که به سریرنیتسا، محدوده تحت کنترل سازمان ملل متحد، حمله کرد.

نیروهای صرب بوسنی ابتدا این شهر را مجاصره کردند، شهر مملو از هزاران غیرنظامی بود که از حملات قبلی صرب ها در شمال شرقی بوسنی گریخته و در آنجا پناه گرفته بودند بعد به مدت پنج روز سربرنیتسا را با توپ و راکت به شدت گلوله باران کردند و پس از آن ژنرال ملادیچ، همراه با گروهی فیلمبردار وارد شهر شد.

روز بعد اتوبوس هایی برای بردن زنان و کودکان به نقاط دیگر مسلمان نشین، وارد سربرنیتسا شدند، همزمان صرب ها مردان و پسران مسلمان بین ۱۲ تا ۷۷ سال را برای «بازجويی به ظن ارتکاب جرايم جنگی» از بقیه افراد جدا کردند در طی پنج روزی که نیروهای صرب بوسنی شهر سربرنیتسا را به تصرف خود درآورده بودند، دست کم ۷۵۰۰ مرد و پسر مسلمان به قتل رسیدند.

این قتل عام، بی رحمانه ترین کشتاری بود که از زمان جنگ جهانی دوم تا کنون صورت گرفته است. صدام در وضعیت ناگواری دستگیر شد. به هیچ وجه به رئیس جمهوری که در مدت ۲۰ سال سه جنگ بزرگ را به راه انداخته بود، شباهت نداشت.

صدام که در واقع فرمانده کل قوای عراق بود و ارتش وی همواره در زمره قدرتمندترین ارتش های منطقه قلمداد می شد، هرگز در شأن یک فرمانده دستگیر نشد؛ البته صدام همانگونه دستگیر شد که جنگید.

صدام هیچ جایی در عراق نداشت، حتی یک کلبه چوپانی در عراق نیز پذیرای وی نبود، به گونه ای که به زیرزمین و به گودالی پناه برده بود. نوع حکومت وی چنین ایجاب می کرد.

مگر همواره از بدل های صدام صحبت نمی شد، گویی که صدام در قصرهای خود نیز در دالانها و دهلیزها مخفی بود.

تصویر صدام حسین را با صورتی پر از ریش و موی بلند به هم ریخته نشان دادند. کمی بعد هویت وی باآزمایش( دی‌ان‌ای) تأیید شد.

تا اين لحظه اخبار گوناگوني درباره محل اختفا، دستگيري و کشته شدن قذافي مخابره شده است برخي از اخبار از کشته شدن او بر اثر شدت جراحات وارده و برخي اخبار از دستيابي به جنازه او پس از درگيري و کشته شدن او و برخي اخبار نيز از هدف مستقيم قرارگرفتن سرقذافي با کلت طلايي خودش توسط يکي از افراد حکايت مي کند.

اما جدا از نوع کشته شدن ديکتاتور ليبي که موج شادي مردم را در کشور ليبي به راه انداخت آن چه مهم به نظر مي رسد اين است که اگر مي توانستند قذافي را قبل از کشته شدن به محاکمه بکشانند، احتمال افشاي اسرار زيادي درباره جنايت ها و ظلم هايي که بر مردم ليبي در اين ۴۲سال توسط او و عمالش روا داشته شد بسيار زياد بود، و لااقل تا حدودي روشن مي شد که چرا يکي از ۱۰کشور اصلي صادرکننده نفت در جهان در حالي که وسعتي در حدود يک ميليون و 800 هزار کيلومتر مربع دارد و تنها در حدود شش ميليون نفر جمعيت را در خود جاي داده، و نفت آن نيز از جمله مرغوب ترين نفت هاي جهان است چرا مردمش بايد چنين وضعيت اقتصادي داشته باشند و نشانه اي از پيشرفت علمي و صنعتي و ... در اين کشور ثروتمند و کم جمعيت وجود نداشته باشد.