چهارمين نشست تخصصي كنفرانس اقتصاد شهري ايران در مشهد برگزار شد

چهارمين نشست تخصصي كنفرانس اقتصاد شهري ايران با موضوع تاثيرات هدفمند كردن يارانه ها بر كلان شهرها در مشهد برگزار شد.

کد خبر: ۱۵۲۸۶۹

دوشنبه - ۰۲ آبان ۱۳۹۰ / October 24, 2011

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو » از مشهد، دكتر نعمت اله اكبري صبح امروز در چهارمين نشست تخصصي كنفرانس اقتصاد شهري كه با موضوع تاثيرات هدفمند كردن يارانه ها بر كلان شهرها و در جمع مديران و كارشناسان ارشد شهرداري هاي كلان شهرها برگزار شد، تصريح كرد: يكي از بنگاه هايي كه به طور جدي تحت تاثير هدفمند كردن يارانه ها قرار گرفت شهرداري ها بودند، هر چند طبق ماده 38 هدفمند سازي يارانه ها مبالغي ممكن الوصول به شهرداري ها پرداخت مي شود اما بايد شهرداري ها به صرفه جويي رو بياورند.

وي در ادامه عنوان كرد: صرفه جويي و بهينه مصرف كردن يكي از رئوس اصلي هدفمند كردن يارانه ها بوده است در حالي ما تاكنون هدفمند كردن را اجرا كرده ايم ولي صرفه جويي را لحاظ نكرده ايم.

استاد دانشگاه اصفهان اظهار داشت: شدت مصرف انرژي در ايران 2/4 برابر متوسط جهاني است و قيمت انرژي در داخل و خارج كشور يك فاصله بسيار زياد دارد كه عوارض آن بسيار گسترده است.

اكبري گفت: شدت انرژي براي توليد كالا در ايران از سال 1985 به شدت افزايش يافته است در حالي كه در دنيا يك روند نوساني ميرا داشته است.

وي همچنين افزود: در كشورهايي كه يارانه ها را حذف كرده اند متوسط كشورها نزديك به 13 درصد توانسته اند صرفه جويي كنند و اين كاهش مصرف علاوه بر مصرف پايين آنها بوده است.

اين استاد دانشگاه تاكيد كرد: اگر ما با همين ميزان مصرف انرژي پيش رويم تا نيمه دوم امسال مصرف انرژي همان مقدار قبلي خواهد شد.

اكبري عنوان كرد: سه بخش دولت، بنگاه ها و خانوارها تحت تاثير هدفمند كردن يارانه ها در هزينه ها و مخارج و منابع و درآمدها به طور مستقيم و غيرمستقيم قرار گرفتند.

وي در ادامه اذعان كرد: اثر هزينه اي، تقاضاي مصرفي و صنعتي، اثر فشار مالي و بازار كار و درآمدي راه هاي اثر گذاري بر بنگاه ها هستند.

عضو كميته علمي كنفرانس اظهار كرد: يكي از آثار منفي هدفمند كردن يارانه ها عادت كردن مردم به قيمت ها است كه باعث مارپيچي شدن هزينه ها و افزايش تورم است و بايد مسئولان كنترل كنند تا دچار تسلسل نشويم.

اكبري در ادامه با توجه به تمركز زدايي از شهرهاي بزرگ بخصوص تهران را يك امر ناموفق دانست و گفت: در مديريت شهرهاي بزرگ تراكم، تفاوت و فاصله را بايد لحاظ كرد و تراكم جمعيتي را در شهرها بالا و مسافت ها را كم و فاصله ها بين طبقات مردم كاهش داد.

وي عنوان كرد: همسان سازي پول و برداشتن مرزها در اروپا به دليل مديريت واحد آن مي باشد و تراكم ارزش افزوده مي آورد و امروزه تئوري هاي شهري هيچ گاه جلوي تمركز را نمي گيرند.