سلسله جلسات طرح‌ريزي استراتژيك – جلسه 299

عباسي: تمايز طرح استراتژيك دين‌گرا و غير دين‌گرا در مقصد آنهاست

رئيس مركز بررسی‌های دكترينال امنيت بدون مرز با بيان تمایز میان طرح استراتژیک افراد دین‌گرا با غیر گفت: انبيا و ائمه دارای یک مقصد هستند و از یک «قواره مشخص» تبعیت می‌کنند، اما فلاسفه ...

کد خبر: ۱۵۲۸۸۷

سه‌شنبه - ۰۳ آبان ۱۳۹۰ / October 25, 2011

به گزارش خبرنگار دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»، حسن عباسي در جلسه دويست و نود و نهم از سلسله جلسات «طرح ريزي استراتژيك كلبه كرامت» به بيان تاریخ طرح‌ریزی استراتژیک (3) در حوزه اسلام و غرب پرداخت.

وی با یادآوری مختصری از جلسات گذشته گفت: «تاریخ طرح‌ریزی استراتژیک و تاریخ تفکر استراتژیک» دو مقوله مجزا از یکدیگر هستند و آنچه برای ما حائز اهمیت است موضوع «تاریخ طرح‌ریزی استراتژیک» می باشد.

عباسي با بیان این پرسش که «شما چه طرحی برای جامعه سازی دارید؟» گفت: باید طرح‌های گذشته را مد نظر قرار دهیم تا بدین سبب تاریخ تکرار نشود.

لزوم عبرت‌گيري از طرح‌هاي تاريخي

رئيس مركز بررسی‌های دكترينال امنيت بدون مرز در ادامه گفت: متأسفانه در تظاهرات یمن، عکس‌های چه‌گوارا قابل مشاهده است، در حالی که طرح او، یک طرح امتحان شده است، پس به نظر نمي رسد لزومی بر امتحان دوباره آن باشد.

وی در ادامه افزود: زمانی که افراد طرحی امتحان شده را از نو مورد استفاده قرار می‌دهند، بدین معناست که از طرح عبرت نگرفته‌اند.

عباسي با بیان اینکه ما با مشکل فقر تاریخی‌نگری روبرو هستیم، گفت: در کل 2000 طرح استراتژیک در شرق و غرب عالم وجود دارد که باید از زوایای دیگری مورد مطالعه قرار گیرد.

عدم آگاهي و هدردهي منابع معرفت

رئيس مركز بررسی‌های دكترينال امنيت بدون مرز در تبیین دقیق‌تر موضوع ادامه داد: به عنوان مثال در مورد ائمه (ع)، افراد به سیره آن بزرگان اشاره می‌كنند که چگونه وضو گرفتن را به دیگران آموختند یا آن که در سلام کردن حتی بر کودکان سبقت می‌گرفتند، در حالی که این مسائل سیره آن بزرگان بوده و در حقیقت مسائلی است فردی و چهره به چهره و از آنها نمی‌توان به عنوان مصادیق جامعه‌سازی استفاده كرد.

وی در ادامه افزود: از سویی دیگر افرادی مبنای کار خویش را بیان روایات آن بزرگان قرار داده‌اند، در حالی که روایات در حقیقت مطالب کلی و فردی است و حاصل این امر، هدردهی منابع عظیم معرفتی می‌باشد.

دو نگاه به زندگي امام موسي (ع)

عباسي در ادامه به مقایسه دو زاویه نگاه بر روند زندگی امام موسی کاظم (ع) پرداخت و گفت: یک نگاه که در ذهن عموم افراد نقش بسته است اینکه ایشان در تمامی دوران زندگی پر برکتشان در زندان اسیر بوده‌اند و گهگاهی در طول عمر مبارکشان به ابراز نصایح و موارد اخلاقی محدودي می‌پرداختند.

رئيس مركز بررسی‌های دكترينال امنيت بدون مرز گفت: نگاه دیگری که می‌توان در مورد امام كاظم(ع) ارائه داد آن است که ایشان در روند جامعه‌سازی خویش با در نظر گرفتن شرایط موجود، 34 نفر از دختران و پسران خویش را در وسعت 3000 در 3000 کیلومتر روانه خاک ایران كردند و در این اقدام استراتژیک، هر کدام از آن بزرگان مسیر جداگانه‌ای را برای ورود انتخاب نمودند و به ترویج دین مبین اسلام و احکام و دستورات آسمانی آن پرداختند و طوری زندگی کردند که در طول 1200 سال گذشته مقبره‌های ایشان به نماد اعتقادات مردم و زیارتگاه عاشقان آنان تبدیل شده است.

وي در ادامه بحث ورود فرزندان امام كاظم(ع) به ايران گفت: اين بزرگان حتي در یک خط و يك مسير نيز وارد مشهد نشدند، لذا ضروري است كه در تاریخ طرح‌ریزی استراتژیک نگاهمان را به ائمه تغییر دهیم.

روند طرح‌ريزي جامعه‌سازي ديني

عباسي با بيا اينکه «طرح‌ریزی جامعه‌سازی دینی و الهی» از حضرت آدم (ع) آغاز شده و در ادامه با حضرت ابراهیم (ع) سطربندی گرديده و به راه خویش ادامه داده است تا به خاتم انبیا(ص) رسیده است، گفت: از اینجا «طرح‌ریزی جامعه دینی» از طریق امامت تا زمان غیبت صغری دنبال می‌شود.

رئيس مركز بررسی‌های دكترينال امنيت بدون مرز در ادامه گفت: با رقم خوردن غیبت صغری کار در دستان چهار نواب اصلی قرار می‌گیرد و در نهایت با آغاز  غیبت کبری کار از طریق زعما دنبال می‌شود که همچنان ادامه دارد.

وي با اشاره به «طرح جامعه‌سازی غیر دینی» گفت: اين طرح با افلاطون در غرب شروع شد و تا امروز ادامه دارد؛ البته اين طرح مشکلاتي دارد كه به چالش کشیده شده است.

عباسي در ادامه گفت: در چنین شرایطی ما به عنوان یکی از مدعیان طرح‌ریزی استراتژیک، باید الگویی را به عنوان طرحی جایگزین به صورت عینی و ملموس ارائه دهیم.

دو مفهوم كليدي در طرح‌ريزي استرات‍‍ژيك

رئيس مركز بررسی‌های دكترينال امنيت بدون مرز در این میان به دو مقوله و مفهوم کلیدی اشاره کرد و گفت: يك مفهوم جهان‌بيني است و ديگري داشتن جهان.

وي در توضیح این دو مفهوم گفت: نگرش افراد به جهان مهم است، مثلا افرادی قائل به جهان پس از مرگ هستند و عده‌ای قائل به آن نیستند؛ این جهان‌بینی، یک پدیده و يك پارادايم به نام جهان در اختيار فرد قرار مي‌دهد مانند جهان ارسطو، جهان هگل، جهان مارکس و این مفهوم به جای ایدئولوژی قرار می‌گیرد.

عباسي در توضیح این روند گفت: بینش، همان جهان‌بینی است و پیشنهادهايي که برای جهان بیان می‌شود طرح استراتژیک به‌شمار می‌آید؛ به عنوان مثال می‌توان به جهان آلوین تافلر يعني کلبه دیجیتالی اشاره كرد که محقق شده است.

رئيس مركز بررسی‌های دكترينال امنيت بدون مرز تأكيد كرد: ما نیاز داریم افرادی را تربیت كنيم که بتوانند در ابتدا جهان مورد نظر خود را ترسیم كرده و به صورت مداوم آن را بروز كنند.

تمايز طرح استراتژيك دين‌گرا و غير دين‌گرا

وي با بيان تمایز میان طرح استراتژیک افراد دین‌گرا و خداگرا با غیر گفت: وضع مطلوب جامعه در نگاه انبیا، ائمه و زعما دارای چارچوبی مشخص است و در حقیقت ايشان دارای یک مقصد هستند که از یک «عهد واحد» و يك «قواره مشخص یعنی تقوا» تبعیت می‌کنند، اما آنچه در میانشان تفاوت دارد، وضع موجود و شرایطی است که بر زمانشان حکمفرماست؛ بر همین اساس طرح استراتژیک هر کدام دارای شیوه‌ای متفاوت است.

مقصد فلاسفه متفاوت است

عباسي در ادامه گفت: در مورد فلاسفه، مقصد متفاوت است و در روند تاریخ نمی‌توان دو فیلسوفی را یافت که به یک مقصد راه بنمایند و همین امر حاکی از آن است که آنان بر حق نیستند.

رئيس مركز بررسی‌های دكترينال امنيت بدون مرز با جمع‌بندی مباحث گفت: در یک نگاه، تفاوت طرح «انبیا، ائمه، زعما و مصلحین» با  فلاسفه در این است که طرح انبیا دارای اصالت، وحدت و یک مقصد ثابت (الله) است، در حالي كه طرح فلاسفه شخصی است و در حقیقت به خویشتن دعوت مي‌كند كه نتیجه آن نسبی‌گرایی و پلورالیزم مي‌باشد.

وي در نهايت به وجه مشترک تمام طرح‌های استراتژیک اشاره كرد و گفت: همه اين طرح‌ها داراي نگاه به وضع مطلوب، برآورد محیطی و داشتن برنامه‌ای برای حرکت از وضع موجود به وضع مطلوب هستند.