هيچ انساني بي‌عيب نيست!

اگر ديديد كه همسرتان يك نقطه عيبي دارد و مجبوريد او را تحمل كنيد، تحمل كنيد، چرا كه او هم همزمان دارد يك عيبي را از شما تحمل مي كند.

کد خبر: ۱۵۳۳۳۷

پنجشنبه - ۰۵ آبان ۱۳۹۰ / October 27, 2011

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ حضرت‌ آيت‌ا... امام خامنه‌اي، رهبر معظم انقلاب همواره به جوانان و زوج‌هاي جوان توصيه‌هايي را فرموده‌اند كه بازخواني اين سخنان در افزايش تفاهم ميان خانواده‌ها لازم و ضروري است.

در ادامه سخنانی از ایشان آورده شده است. اگر ديديد كه همسرتان يك نقطه عيبي دارد- هيچ انساني بي عيب نيست - و مجبوريد او را تحمل كنيد، تحمل كنيد، كه او هم همزمان، دارد يك عيبي را از شما تحمل مي كند. آدم عيب خودش را كه نمي فهمد، عيب ديگري را مي فهمد. پس بنا را بگذاريد بر تحمّل. اگر چنانچه قابل اصلاح است، اصلاحش كنيد. اگر ديديد كاري نمي شود كرد، با او بسازيد.

سعي شما اين باشد كه در تمام دوران زندگي، بخصوص سال‌هاي اول، اين چهار پنج سال اوّل، با هم سازگاري داشته باشيد. اين طور نباشد كه يكي اندكي ناسازگاري نشان داد، آن ديگري هم حتماً در مقابل او ناسازگاري نشان بدهد، نه! هر دو با هم سازگاري نشان بدهيد و اگر ديديد همسرتان ناسازگاري كرد، شما سازگاري نشان دهيد. اين جا از آن جاهايي است كه سازش و كوتاه آمدن خوب است.

معناي سازگاري چيست؟ معنايش اين است كه زن ببيند اين مرد، درست ايده آل اوست تا با او سازگار باشد؟ يا مرد ببيند كه اين زن، كاملاً ايده آل اوست و همان فرد مطلوب عالي است، تا با او سازگاري داشته باشد؟ اگر يك ذره اين گوشه يا آن گوشه‌اش كج بود، قبول نيست. معناي سازگاري اين است؟ نه! اگر سازگاري اين باشد كه اين خودش به طور طبيعي انجام مي‌گيرد و اراده شما را نمي خواهد. اينكه مي‌گويند شما سازگار باشيد، يعني شما با هر وضعيتي كه هست و پيش آمده بسازيد. معناي سازگاري اين است؛ يعني چيزهايي در زندگي پيش مي‌آيد. خب دو نفرند با هم تا حالا آشنايي نداشتند، زندگي نكردند، ممكن است فرهنگشان دو تا باشد. ممكن است عاداتشان دو تا باشد. اول ممكن است يك ناسازگاري‌هايي ببينند، حالا اول ازدواج كه نه آدم هيچ متوجّه نيست. بعد از مدت كوتاهي كه گذشت، ممكن است يك ناسازگاري‌هايي حس كند، آيا بايد اين جا از هم سرد شوند و بگويند كه اين مرد يا اين زن ديگر به درد من نمي‌خورد؟! نه! شما بايد خودتان را با اين مسئله تطبيق دهيد.

اگر چنانچه قابل اصلاح است، اصلاحش كنيد و اگر ديديد نه، كاري اش نمي شود كرد، خب با او بسازيد. سازش كاري در محيط خانواده جزو واجبات است. نبايد زن و شوهر تصميم بگيرند كه خودشان هر چه گفتند همان شود. آنچه خودشان مي‌پسندند و آنچه راحتي آنها را تأمين مي‌كند، همان بشود. نه، اين طور نبايد باشد. بايد بنا داشته باشند كه باهم سازگاري كنند. اين سازگاري لازم است. اگر ديديد مقصود شما تأمين نمي‌شود مگر با كوتاه آمدن، كوتاه بياييد. سازگاري در زندگي، اساس بقاي زندگي است و همين است كه محبت مي‌آفريند. همين است كه موجب بركات الهي مي‌شود. همين است كه دل‌ها را به هم نزديك كرده و پيوندها را مستحكم مي‌كند.

زن و شوهر بايد راز هم را حفظ كنند، زن نبايد راز شوهرش را پيش كسي بازگو كند. مرد هم مثلاً نرود پيش رفقايش در باشگاه يا مثلاً فلان مهماني و ... راز همسرش را باز گو كند، حواستان جمع باشد، اسرار هم را محكم نگاه داريد تا زندگي ان شاءالله شيرين و مستحكم شود.

زندگي را ساده برداريد، البته ما خيلي هم اهل زهد و تقوا نيستيم. خيال نكنيد، آن سادگي كه ما مي‌گوييم، آن سادگي زُهّاد و عبّاد و اينها نيست. سادگي به نسبت اين كارهايي است كه مردمِ امروز مي‌كنند. والاّ نه، سادگي ما را اگر چنانچه آن مردان خدا بيايند نگاه كنند شايد هزار تا ايراد هم به آنچه كه ما سادگي مي‌دانيم بگيرند. زندگيتان را بر پايه اسراف قرار ندهيد، زندگي را ساده قرار دهيد. زندگي را آن طوري كه خداي متعال مي‌پسندد قرار دهيد و از طيبات الهي بهره‌مند شويد بر حسب اعتدال و عدالت. هم اعتدال و ميانه‌روي و هم عدالت. يعني ملاحظه انصاف را بكنيد.

ببينيد ديگران چطوري‌اند. خيلي بين خودتان و ديگران فاصله درست نكنيد. يكي از موجبات سعادت خانواده‌ها و اشخاص، اين است كه تقيدات زايد و تجملات زيادي و پرداختن بيش از اندازه لازم به امور مادي، از زندگي‌ها دور شود. لااقل بخش اصلي زندگي محسوب نشود. يك چيز حاشيه‌اي يك كنار باشد. زندگي را از اول بايد ساده برداشت و محيط زندگي را بايد محيط قابل تحمّلي كرد. ساده زندگي كردن منافاتي با رفاه هم ندارد. آسايش هم كه اصلاً در سايه ساده زندگي كردن است.