توسط محقق دانشگاه تربيت مدرس

تاثير پيوند همزمان سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي با سلول‌هاي بنيادي خونساز ارزيابي شد

محقق دانشگاه تربيت مدرس، تاثير پيوند همزمان سلول‌هاي بنيادي مزانشيمال انساني با ‏سلول‌هاي بنيادي خونساز مشتق از خون بند ناف، در لانه گزيني سلول‌هاي +‏CD‏34 در حيوان تابش ‏ديده از اشعه گاما، با استفاده از تصويربرداري تشديد مغناطيسي مورد ارزيابي قرار داد. ‏

کد خبر: ۱۵۳۷۱

سه‌شنبه - ۱۲ آذر ۱۳۸۷ / December 02, 2008

به گزارش علمي و آموزشي «شبکه خبر دانشجو»، دكتر علي اكبر موثق پور، دانش ‏آموخته رشته هماتولوژي و بانك خون كه اين پژوهش را در قالب رساله دكتري ‏تخصصي خود انجام و ارائه داد، در خصوص اهداف اين طرح گفت: مطالعات متعددي در ‏ساليان اخير صورت پذيرفته كه از انواع مختلفي از نانو ذرات اكسيد آهن براي نشاندار كردن سلول هاي پستانداران استفاده كرده اند تا مهاجرت آنها را در شرايط ‏in vivo‏ ‏با تكنيك تصويربرداري مغناطيسي مورد ارزيابي قرار دهند؛ هدف از اين مطالعه در مرحله اول اين بود كه بتوان سلول هاي بنيادي را به صورت ‏كارآمدي با مواد حاجب و عوامل انتقال دهنده كه داراي مجوز استفاده باليني از ‏FDA‏ ‏هستند، نشاندار كرد.‏

وي افزود: از فروموكسايد كه حاوي نانو ذرات اكسيد آهن با پوشش دكستراني ‏هستند به عنوان ماده حاجب و از پروتامين سولفات به عنوان انتقال دهنده كاتيوني ‏براي تسهيل انتقال نانو ذرات به داخل سيتوپلاسم سلول هاي بنيادي استفاده شد ‏تا در نهايت بتوان سلول هاي مذكور را بعد از پيوند در داخل بدن موجود زنده با ‏استفاده از دستگاه تصويربرداري مغناطيسي كلينيكي با قدرت 5/1 تسلا مورد رد‏يابي قرار داد. ‏

اين محقق دانشگاه تربيت مدرس در ادامه تشريح اهداف مطالعات خود گفت: هدف بعدي در اين تحقيق ‏نشان دادن تاثير سلول هاي بنيادي مزانشيمي در جايگزيني سلول هاي بنيادي ‏خونساز با استفاده از روش غيرتهاجمي ‏MRI‏ بود، بعد از نشاندار كردن سلول هاي ‏بنيادي خونساز توانايي عملكردي سلول ها و همچنين ميزان كمي آهن جذب شده ‏تعيين شد؛ نشاندار كردن سلول ها هيچ اختلال عملكردي و مرفولوژيكي ايجاد نكرد، با اين روش ‏سلول هاي بنيادي خونساز 100 درصد با مواد حاجب نشاندار شده و ميزان جذب ‏سلولي نيز حدود 9/1 پيكوگرم به ازاي هر سلول به دست آمد. ‏

موثق پور با اشاره به پرتودهي موش ها با دوز كشنده ادامه داد: موش‌ها قبل و بعد از ‏پيوند مورد تصويربرداري مغناطيسي قرار گرفتند، كاهش بارز در سيگنال ‏T2‎‏ مغز استخوان پس از تزريق سلول هاي نشاندار مشاهده ‏شد؛ به منظور ارزيابي تاثير سلول هاي بنيادي مزانشيمي در جايگزيني سلول هاي + ‏CD‏ ‏‏34، سلول هاي نشاندار فوق سلول هاي بنيادي مزانشيمي به موش پرتو تابيده ‏شده تزريق شدند.‏

وي در ادامه گفت: سلول هاي بنيادي مزانشيمي نقش برجسته‌اي در جايگزيني سلول هاي بنيادي ‏تزريق شده ايفا مي كنند؛ كاهش شدت سيگنال مغز استخوان به صورت چشمگيري ‏در تزريق همزمان با سلول هاي بنيادي مزانشيمي افزايش مي يابد. ‏

اين پژوهشگر دانشگاه تربيت مدرس تصريح كرد: پيوند همزمان سلول هاي بنيادي خونساز با سلول ‏هاي بنيادي مزانشيمي در مقايسه با تزريق تنهاي سلول هاي بنيادي خونساز، زمان ‏جايگزيني اين سلول ها و ماكزيمم كاهش سيگنال را به 24 ساعت كاهش مي دهد. ‏

موثق پور ادامه داد: براي تاييد بيشتر تاثير سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي، كلوني هاي طحال پس از پيوند ‏مورد ارزيابي گرفت، نتايج به دست آمده از اين مطالعه نيز شبيه يافته هاي به دست ‏آمده از ‏MRI‏ است و مشاهدات به دست آمده در اين مطالعه مويد اين مطلب است ‏كه با نشاندار كردن سلول با عوامل كنتراست مناسب مي توان موجب تسهيل در ‏ارائه روشي غيرتهاجمي براي آزمايشات كلينيكي شد تا بدينوسيله ترافيك سلولي ‏در بدن موجود زنده مورد ارزيابي قرار گيرد.‏

لازم به ذكر است، اين پژوهش به راهنمايي دكتر حسين مزداراني در دانشكده علوم ‏پزشكي دانشگاه تربيت مدرس انجام شد./انتهاي پيام/