جشنواره فيلم فجر 30 ساله شد؛ كارنامه مسئولان چه مي‌گويد؟

سي‌امين دوره جشنواره فيلم فجر؛ از ميانه ترديد و تردد

در حالي جشنواره امسال سي امين دوره خود را تجربه مي‌كند كه به نظر مي‌رسد بعضي از ايرادهايي كه طي اين 29 دوره گريبانگير اين جشواره بوده، ايرادهاي است كه معمولا بايد متعلق به اولين دوره‌هاي چنين برنامه‌اي باشد!

کد خبر: ۱۵۳۸۶۶

يکشنبه - ۰۸ آبان ۱۳۹۰ / October 30, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ حدود سه ماه به آغاز سي‌امين دوره از مهمترين رويداد سينمايي كشور يعني جشنواره فيلم فجر باقي مانده و اين زمان كوتاهي است براي جشنواره‌اي كه بناست ويترين يك ساله‌ سينماي ايران و آبروي هنر هفتم ما در همايشي بزرگ و سالانه باشد؛ جشنواره اي كه امسال سي امين دوره خود را تجربه مي‌كند، در حالي كه به نظر مي‌رسد بعضي از ايرادهايي كه طي اين 29 دوره گريبانگير اين جشواره بوده، ايرادهاي است كه معمولا بايد متعلق به اولين دوره‌هاي چنين برنامه‌اي باشد، اما روند برگزاري و تشتت و تذبذبي كه در اركان مختلف سياستگذاري، برنامه ريزي و اجراي جشنواره فيلم فجر در تمام طول اين سال‌ها وجود داشته و تا كنون امتداد يافته، باعث شده كه اين جشنواره كماكان از همان چيزهايي رنج ببرد كه 29 سال است كه از آنها رنج مي‌برد. و اين البته موقعيتي است عجيب و تا حدودي هم منحصربفرد.

اما از ويژگي‌هاي سي‌امين دوره اين جشنواره مي‌توان به دو نكته بسيار مهم اشاره كرد؛ نكته اول مربوط مي‌شود به مسئله توليد در سينماي ايران طي سال جاري و دوم مسئله انتخاب ديرهنگام دبير جشنواره امسال.

طي ماه‌هاي گذشته و از جشنواره سال قبل تا به امروز آنچه از اخبار مربوط به حوزه توليد و سينماي ايران انتشار يافته، خبر از يك نگراني و ترديد نسبت به كميت و كيفيت فيلم‌هاي امسال سينماي ايران دارد كه حداقل مي‌توان گفت، اخباري كه تا اين لحظه از چرخه توليد و تعداد فيلم‌هاي در حال ساخت منتشر شده و مورد رصد رسانه ها قرار گرفته، گوياي اين است كه توليدات سال جاري سينماي ايران نسبت به سال گذشته و سال‌هاي گذشته دچار تغييرات و دگرگوني‌هاي اساسي شده؛ به نحوي كه نگراني‌هاي زيادي را نسبت به كم‌ و كيف اين آثار در ميان اهالي سينما و علاقه مندان به ‌وجود آورده است.

اما از اين نكته مهم و اساسي و چالش برانگيز كه نيازمند تأمل و توجه و پيگيري و پاسخگويي پيش از اينها توسط مسئولان امر است كه بگذاريم يكي ديگر از بحث هاي مهم جشنواره امسال انتخاب منفي ديرهنگام دبيران است.

محمد خزايي كه چند روز پيش به عنوان دبير جشنواره سي‌ام معرفي شد، در اولين اظهارنظرها همگرايي را به‌ عنوان سياست پيش رو و راهبرد اجراي خويش عنوان كرد.

اما نكته مهم و اساسي ضمن تأييد و صحه گذاشتن بر چنين رويكردي،‌ اين است كه كسي در اصل ارزش و اهميت سياست همگرايي ترديد ندارد و بعيد است هيچ كس در سينماي ايران با اين رهيافت مخالفتي داشته باشد، اما نكته اينجاست كه دبير اين جشنواره با چه راهكارها و سياست هاي تدوين شده‌اي بنا دارد مجري اين همگرايي در هيئت و قامت جشنواره فيلم فجر باشد؟ مؤلفه‌ها و ابزارهاي اين همگرايي چيست و اساسا چه برنامه مدوني در اين حوزه توسط ايشان طراحي، تعريف ‌و تدوين شده و با چه شيوه‌اي بناست عملياتي شود؟

اينها سوالات مهمي هستند كه محمد خزايي به‌ عنوان دبير سي‌امين دوره جشنواره بين‌المللي فيلم فجر بايد به آنها به روشني و صراحت و صداقت پاسخ گويد.

اما درباره جشنواره فيلم فجر نكات و مباحث مهم ديگري نيز وجود دارد كه كماكان جزو آن مسائل بغرنج و از معضلات اين جشنواره در پي 29 دوره گذشته است كه اين موارد را مي‌توان در چهار بخش دسته ‌بندي كرد؛ اول فشل بودن و بي‌برنامگي در بخش بين‌الملل كه خود حديث مفصلي دارد، دوم تشتت موجود در بخش داخلي چه به لحاظ تعداد فيلم‌ها و چه از جهت ميزان و نوع سيمرغ‌ها، سوم بحث هيئت داوري و سطح اعتبار و كارشناسي بودن اعضاي آن و ميزان مقبوليتشان در ميان اهالي سينما و بالاخره چهارم عدم سياستگذاري اصولي و شفاف در برنامه‌ريزي‌ها و اجراي جشنواره و حرف و حديث‌هاي فراوان هر ساله آن.

در بخش بعدي اين نوشتار به بررسي و تحليل مسائل چهارگانه فوق در متن و پيرامون جشنواره فيلم فجر خواهيم پرداخت.