فرياد ضد استكباري، اين بار در دل استكبار

فریادهاي ضد استکباری معترضان به نظام سرمايه داري اين بار در دل همان استكباري در حال وقوع است كه مدت‌هاي مديدي نه تنها دل مردم جهان و منطقه خاورميانه را بلكه ملت خود را نيز به لرزه درآورده است.

کد خبر: ۱۵۴۴۱۶

چهارشنبه - ۱۱ آبان ۱۳۹۰ / November 02, 2011

گروه بين الملل «خبرگزاري دانشجو»، حسين زينليان بروجني؛ وال استریت دیگر تنها نام خیابان نیست نام یک حرکت است به همت مردمی مظلوم که زیر بار فشار مالی ایالات متحده آمریکا و هم پیمانانش استخوان هایشان در حال خرد شدن است و این حرکت چون با روحیه ضد استعماری و ضد سرمایه داری همراه شده است، به قطع به نتیجه خواهد رسید، چه امروز و فردا، چه در ایامی نزدیک.

ایالات متحده ای که سال ها از تمام توان نظامی، سیاسی،‌ فرهنگی و اقتصادی خود برای پر پول کردن جیب سرمایه دارانش که اقلیت یک درصدی اش بودند کوتاهی نکرد، حالا باید از تمام فکر نیروهای نظامی،‌ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خود استفاده کند تا نظام سرمایه داری اش نپاشد نظام سرمایه داری که ما را به یاد سخن گوهر بار مولا علی(ع) می اندازد که آباد نشود کاخی که کنارش کوخی ایجاد شده باشد و این کوخ نشینان جهان اند که نسبت به کاخ نشینی عده ای سربرگریبان برده، در خیابان های منهتن و چند صد شهر جهان فریاد ضد استکباری خود را ابراز می کنند.

البته باید گفت عده ای هم در دنیا و کشور خودمان خودشان را به خواب زده اند و خیال می کنند این اعتراضات حداکثر اعتراضاتی اقتصادی است، که باید به اینها گفت سیستم حکومتی آمریکایی که بر پایه پول و نظام اقتصادی بنا شده است چگونه می تواند در برابر اعتراضات صنفی که سازنده حکومت غرب است تاب بیاورد و چگونه سیاستمدارانی که خود را زیر نفوذ سرمایه داران آمریکایی می بینند، می توانند ساکت بنشینند که با سقوط نظام اقتصادی کنونی آمریکا بنیان های حکومتی ایالات متحده هم نابود خواهد شد.

اما با نگاهی واقع بینانه به اتفاقات اخیر باید ریشه ی این اعتراضات را در بحران اقتصادی چندین سال اخیر آمریکا، شکست آمریکا و ناتو در عراق و افقانستان و هزینه گزاف این لشکر کشی جهانی به این دو کشور، شکاف طبقاتی فرهنگی و صنفی روز افزون بین مردم آمریکا، بیکاری و بی خانمانی درصد قابل توجهی در این کشور و انحطاط فرهنگی ناشی از مصرف گرایی را بیان كرد که اگر سیاستمداران آمریکایی به جای توهم مدیریت جهانی خود به فکر فقط مدیریت مردم کشور خود بودند و در امور دیگر کشورهای جهان دخالت نمی کردند شاید امروز کمتر با این حرکت ها روبه رو می شدند.

و در آخر باید گفت چه زیباست این ایامی که مصادف شده است با تسخیر لانه جاسوسی و روز مبارزه با استکبار جهانی در ایران که انشاالله جنبش دانشجویی اصیلی که با روحیه ی ضد استکباری معنا می گیرد دوباره در صحنه حضور به هم می رساند و با مردان و زنانی که در جنبش وال استریت حضور دارند همراهی می نماید و اعلام همبستگی می کند و باید امیدوار باشیم که این قیام به پایان نظام لیبرال سرمایه داری حاکم بر جهان بینجامد.