بازخوانی واقعه حج خونین و شهادت زائران خانه خدا

روزی كه خیانت شد به اسلام

شکستن کعبه مسئله‌ای نیست که بشود، ازش همین طور گذشت و اگر ما از صدام بگذریم و اگر از همه کسانی که به ما بدی کردند، بگذریم، نمی‌توانیم از مسئله حجاز بگذریم. زنده نگه داشتن این روز لازم است، در اين روز به اسلام خیانت شد.

کد خبر: ۱۵۴۵۶۸

پنجشنبه - ۱۲ آبان ۱۳۹۰ / November 03, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»؛ روز ششم ذی الحجه سال1407 (مصادف با روز نهم مردادماه 1366 شمسي) یادآور مراسم برائت از مشرکین زائران ایرانی خانه خدا و کشتار حجاج مظلوم ایرانی در مکه به دست حکام آل سعود است.

مکانی که خون ریختن در آن حرام است و این حرمت تا جایی اهمیت دارد که اعراب جاهلیت احترام این مکان را حفظ نگه داشتند؛ اما این حرمت توسط عوامل سعودی شکسته شد در این فاجعه حتی به زنان و جانبازان هم رحم نکردند؛ به طوری که نیمی از کشته شدگان زنان بودند.

تاکید امام (ره) بر برائت از مشرکین در حج ابراهیمی

امام خمینی‌(ره) در عید قربان نخستین حج پس از پیروزی انقلاب اسلامی (30 آبان 1358)، در پیامی به حجاج، تحلیل جامعی از کعبه و حج ابراهیمی بیان کردند و آن را محل نشر توحید و نفی شرک دانست.

ایشان تأکید کردند که کعبه خاستگاه اصلی ندای توحید و مرکز شکستن بت ها در سراسر جهان است و بنابر آیات قرآنی تطهیر آن از همه ناپاکی‌ها و پلیدی‌ها که بالاترین آنها شرک است، واجب است، و سپس با اشاره به اعلان برائت از مشرکین در سوره توبه و قیام مهدی موعود (ع) از کنار کعبه و دعوت مردم به توحید، نتیجه گرفتند که همه بت شکنی‌ها از کعبه سرچشمه گرفته و خواهد گرفت و امت اسلام نیز باید به این امر تأسی نمایند.

ماجرای «جمعه خونین مکه» چه بود؟

در روز نهم مردادماه 1366 شمسي برابر با ششم ذيحجه سال 1407 قمري، هزاران زائر ايراني و تعدادي از زائران ديگر كشورهاي اسلامي در مكه معظمه و خانه خدا، پس از انجام فريضه نماز عصر به سوي محل تجمع و شروع راهپيمايي در منطقه معابده رهسپار شدند.

برنامه راهپيمايي در ساعت 16:30 با تلاوت آياتي از قرآن كريم آغاز شد. آنگاه پلاكاردهاي حاوي شعارهايي در نفي سردمداران بلوك شرق و غرب و اسرائيل و دعوت مسلمانان به وحدت برافراشته شد؛ آنگاه جملاتي از پيام رهبر كبير انقلاب به كنگره حج براي حضار خوانده و ترجمه شد و سپس نماينده امام در حج شروع به سخنراني كرد.

در ساعت 18:40 راهپيمايي به نقطه پاياني رسيد. صداي بلندگوها خاموش و مردم به شعارهاي خود خاتمه دادند و پلاكاردها در هم پيچيده شد. ناگهان حملات عمال سعودي ابتدا با ريختن آب سرد و پس از آن آب ولرم و جوش بر سر زائران شروع شد.

اما پس از پايان مراسم و به دنبال حرکت مردم به سوي مسجدالحرام براي اداي فريضه مغرب، پس از طي مسافتي، در حالي كه در جلوي جمعيت عظيم راهپيمايان، زنان و معلولان انقلاب در حال حركت بودند، ستون‌هايي از نظاميان آل سعود هويدا شدند.

لحظه اي بعد نيروهاي امنيتي و پليس و گارد سلطنتي سعودي به سوي مردم (بويژه زنان و معلولان و جانبازان) هجوم بردند و با «باتوم» بر سر و روي حجاج بي‌گناه كوبيدند.

اينان از يك طرف و مزدوران ديگر نيز از بالاي پله‌ها و ساختمان ها، سنگ و آجر و شيشه و بلوك سيماني بر سر و روي مردم مي ريختند. پس از آن شليك گازهاي سمي و خفه كننده شروع شد و به ‌دنبال آن رگبار گلوله‌ها به قصد كشتن و نه متفرق کردن راهپيمايان برائت از مشركين سرازير شد و پيكرهاي پاك انسان‌هايي كه جرم‌شان اعلام برائت و بيزاري از آمريكا و اسرائيل و ايادي ناپاك‌شان بود، درخاك و خون غلتيدند.

زنان بي‌گناه چادر از سرشان افتاده بود و در زيردست و پا له مي شدند و با گازهاي خفه كننده و رگبار گلوله ها به شهادت مي‌رسيدند.

آل سعود حتي به آمبولانس‌هاي حامل مجروحان نيز يورش مي بردند و مانع جمع آوري مجروحان مي شدند. در نتيجه اين حمله و هجوم، بيش از 500 تن از حجاج بي دفاع و هراسان ايراني و غيرايراني کشته، و حدود 700 تن زخمي شدند.

تأثر امام از این واقعه تلخ

«بار الها، تو خود شاهدي كه دراين سال ما جانبازان و مهاجران و مجاهداني داشتيم كه به‌سوي تو و به‌سوي خانه امن تو كه از صدر خلقت تاكنون مأمن هر موجودي بوده است، هجرت كردند و در پيش چشمان حيرت زده مسلمانان كشورهاي جهان به‌دست پليد آمريكا كه از آستين آل سعود بدر آمده است، به خاك و خون كشيده شدند و در آستانه عاشوراي ولي الله الاعظم (سلام الله عليه) عاشورايي ديگر، با ابعاد مختلف در جوار تو و خانه امن تو، در جمعه خونين پديد آوردند كه اي كاش نبودم تا آن را ببينم و يا بشنوم! نه براي شهادت عزيزاني مجاهد و مهاجر كه شهادت امري است كه آرزوي عزيزان ماست و شهدي است آشنا براي زنان و مردان و كودكان ما كه در يورش‌هاي مغولانه صدام عفلقي شديدتر و فجيع تر آن را چشيده اند و ديده ايم، بلكه براي مصيبتي است كه نه تنها براي پيغمبر اسلام (صلوات الله عليه) كه براي تمامي انبيا و مرسلين، از آدم تا خاتم پيش آمد. به فرمان كاخ سياه به‌دست ناپاك آل سعود اين شقي‌ترين جانيان عصر، بالاترين مقام مقدس الهي شكسته شد.»

کشتار جمعه خونین با هدایت یهودی آلمانی تبار

مسئول عمليات کشتار در جمعه خونین ، ژنرال «اولريش ويگنر» يک يهودي آلماني تبار بود که در عربستان به او مسئوليت داده شد.

ويگنر کسی بود که قبل از عمليات طبس هم در قالب خبرنگار شبکه ZDF آلمان کل مسير طبس را شناسايي کرده، و اطلاعات منطقه عمليات را به دست «چارلي بکويث» فرمانده عمليات طبس سپرد.

این یهودی مدتی بود که به عنوان مسئول هماهنگي امنيتي شهر مکه از سوي عربستان منصوب شده بود. در جریان حج خونین وی وحشیانه ترین رفتارها را در ماه حرام و در حرم امن الهی علیه حجاج بیت الله الحرام انجام داد.

آثار جمعه خونين

قتل عام حجاج، اما در كنار تمام دردناكي‌اش، ماهيت كشورهاي مرتجع عرب و ارتباط و همكاري آنها را با استكبار جهاني را به اثبات رساند. حضرت امام(ره) در بـيان واقعي اثرات اين واقعه در پاسخ تلگرام نماينده خود در حج نوشت: «اگـر هـزاران مـبـلـغ روحانی را به اقطار عالم می فرستادیم تا مرز واقعی بین اسلام راستین و اسلام آمریکایی و فرق بین حکومت عدل و حـکـومت سرسپردگان مدعی حمایت از اسلام را مشخص کنیم، به صورتی چنین زیبا نمی توانستیم .»

همچنین امام خمینی(ره) در اول شهریور 1366، یعنی 20 روز پس از فاجعه جمعه خونین فرمودند: «شکستن کعبه مسئله ای نیست که بشود ازش همین طور گذشت. اگر ما از مسئله قدس بگذریم، اگر ما از صدام بگذریم ، اگر از همه کسانی که به ما بدی کردند، بگذریم، نمی توانیم [از] مسئله حجاز بگذریم. مسئله حجاز یک باب دیگری است. [مسائل]دیگر و لازم است زنده نگه داشتن این روز، روزی که خیانت شد به اسلام.»

بایکوت خبری رسانه های نوعدوست غربی!

به رغم پوشش خبری یکسویه حادثه و پخش تصاویر و فیلم‌هایی از تظاهرات و شروع و خاتمه آن، از جزئیات نحوه قتل عام حجاج تصویر و فیلم در اختیار هیچ کشوری قرار نگرفت و این موضوع با یک بایکوت وسیع خبری مواجه، و تنها در برخی مطبوعات محدود و کوچک اروپایی منعکس شد.

پس از آن مراسم برائت از مشرکین از سال‌های 1367 تا 1369 ازسوی سعودی ها ممنوع شد؛ اما از سال 1370 هجری شمسی مجدداً در مکه انجام شد؛ در 1370 در روز ششم ذیحجه 1411در مقابل بعثه مقام معظم رهبری؛ در سال 1371 برابر با ششم ذیحجه 1412 در اطراف بعثه رهبر معظم انقلاب و از سال 1372 به بعد به رغم توافق سال 1370 با دولت سعودی برای برگزاری مراسم برائت به علت تضییقات و اجتناب از خونریزی، در منی و عرفات همه ساله در زیر چادرها برگزار شده است.