«زنان ونوسی، مردان مریخی»؛ تبلیغی برای مصرف‌گرایی

فیلم «زنان ونوسی، مردان مریخی» از جمله فیلم‌های سینمایی تجاری ایران است که تبلیغی برای مصرف‌گرایی است.

کد خبر: ۱۵۴۸۸۷

شنبه - ۱۴ آبان ۱۳۹۰ / November 05, 2011

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ فيلم «زنان ونوسی و مردان مریخی» از آن دسته فیلم هایی است که بیشتر متکی به حاشیه ها هستند؛ حاشیه هایی چون بازیگران چهره، شیوه تبلیغات، نام خاص و موارد دیگری از این دست. نکته جالب توجه این است که در این نوع فیلم ها، کمترین شاخصه قابل رویت، ویژگی های هنری و سینمایی است و به راحتی می توان گفت این فیلم، تبلیغی برای مصرف گرایی است.

یکی از مشخصات یک فیلم خوب این است که خودش مدافع خودش باشد؛ یعنی ساختار، روایت و محتوایش به گونه ای باشد که لزومی به تلاش دیگران برای دفاع از آن نباشد، اما فیلم «زنان ونوسی مردان مریخی» از آن دسته فیلم هایی است که کارگردانش باید به دفاع از آن بپردازد و از هر تریبونی استفاده کند تا بگوید این فیلم هدفش کاهش طلاق بین زوج های جوان است، اما در واقع خود فیلم چیز دیگری را به مخاطب نشان می دهد.

«زنان ونوسی مردان مریخی» حاصل ترکیب و کنار هم گذاشتن عناصر و کلیشه های رایج در سینمای تجارتی سال های اخیر سینمای ایران است، عناصری چون فضاهای پر زرق و برق، بازیگران موسوم به سوپر استار، داستان های شبه کمدی و رنگ و لعاب های سطحی و کم مایه که ده ها بار در فیلم های مختلف تکرار شده اند و نتیجه ای جز کاهش سلیقه بصری و هنری تماشگران سینما، رواج بیش از پیش مصرف گرایی و سبک زندگی غربی نداشته اند.

«زنان ونوسی، مردان مریخی» نیز مانند سایر آثار موسوم به فیلمفارسی، بر مبنای ساده انگاری، سطحی گرایی و اتفاق شکل گرفته است.

فیلمنامه این اثر مانند اغلب فیلم های ایرانی مملو از حفره و بی منطقی است. داستان فیلم درباره یک زن و شوهر جوان به نام های سعید و سیمین است. زن به قصد انجام یک سفر خارجی شوهر را وادار به تهیه 10میلیون تومان می کند و سعید هم برای تهیه این هزینه از یک نزولخوار پول قرض می گیرد، عجیب این است که این زوج ظاهری بسیار ثروتمند دارند و مرد، مهندس یک کارخانه است. در این مو قعیت، فیلم نمی تواند مخاطب خود را در ناتوانی سعید در پرداخت این پول قانع کند.

در بخش دیگری از این فیلم به زندگی مشترک یک مرد و با دو زن اختصاص یافته است. طرح این مسئله در نیمه دوم فیلم منجر به هجوم صحنه هایی مشمئز کننده و مهوع شده است. گره گشایی داستان از طریق علاقه مند شدن زن و مردی مسن به یکدیگر، آن هم فقط با یک نگاه اوج ساده انگاری فیلم است.

توسل به این نوع مسائل دم دستی برای پیش برد فیلم، توهین آشکاری است به مخاطب استفاده ابزاری از زنان خوش رنگ و لعاب، یکی دیگر از ویژگی های کلیشه ای فیلم هایی از این دست است که در این فیلم هم بروز و ظهور یافته است و اکثر شخصیت های زن در این فیلم بیشتر شبیه به دکور هستند و در فیلم هیچ نقش موثری ندارند.

فیلم «زنان ونوسی ،مردان مریخی» نیز مانند اکثریت غریب به اتفاق فیلم های تجاری سینمای ایران، فاقد هرگونه تفکر و هدفمندی فرهنگی است و تنها مقصد و مقصود ی که فیلم دنبال می کند، فتح گیشه است. تقلیل یافتن هدف این نوع فیلم ها به سود اقتصادی و فقر شدید فرهنگ و هنر در آنها لطمات بسیار شدیدی به سینمای کشورمان وارد کرده است.